Bouwman family

Wanneer worden wij beter??

2012-01-12T19:57:00.001-07:00

As ik naar het afgelopen jaar kijk, vanaf het moment dat Noah ziek werd en in het ziekenhuis terecht kwam, tot op de laatste dag van het jaar, dan hebben we wel heel veel dokters bezoekjes gehad. Ik hoop niet dat de eerste dagen van het jaar een voorbode zullen zijn van het aankomende jaar, want ik begin me nu toch echt wel af te vragen wanneer wij nu eigenlijk, zoals ze hier zeggen, een ‘break’ krijgen.

Allereerst was Skyler op de laatste dag van 2011 bij de dokter geweest waarbij er bij hem strep was geconstateerd. Met antibiotica werd dat gelukkig wel snel beter, maar we vermoedden dat ook hij, net als Noah allergisch is voor amoxicillin. Hij begon dezelde ‘hyves’ te vertonen als Noah, dus na 5 dagen kuur zijn we daar mee gestopt. Gelukkig ging het op dat moment al een stuk beter.

Helaas begonnen na een paar dagen beide jongens weer aan de diarree te gaan, maar daar buiten waren ze niet echt ziek, tot afgelopen weekend toen Skyler ook over buikpijn begon te klagen. We hebben beide jongens zoveel mogelijk laten drinken en als ze niet wilden eten, dan forceerden we dat niet.

Zondag ochtend bij het opstaan voelde ik mezelf al niet echt lekker. Ik was een beetje duizelig en misselijk en prompt krijg ik van Dan een smsje dat hij zich ook niet al te lekker voelde. Hij moest die ochtend vroeg werken en begon zich steeds slechter te voelen. Aan het einde van de middag klaagde ook hij over een buik die van slag was, en het zou op dat moment niet lang meer duren voordat ik me voor de eerste keer die dag helemaal leeg zou spugen. Ik ben de hele nacht aan het spugen geweest, tot maandag ochtend vroeg.

De diarree van de jongens was inmiddels wat afgenomen, en ik begon me weer iets beter te voelen en bij Dan heeft het uiteindelijk niet door gezet. Dinsdag ben ik dus weer gewoon naar werk gegaan, maar hoe later het werd in de dag des te slechter ik me ging voelen. Dan had me al eerder gebeld die dag om te zeggen dat ook de jongens weer niet lekker waren en dat het erop leek dat Noah een goede luier uitslag had. We hebben de jongens dan ook gelijk maar even naar de dokter gebracht. Ik begon eerlijk gezegd bang te worden, dat we te vroeg waren gestopt met de antibiotica bij Skyler en dat we nu allemaal strep hadden.

De jongens hebben allebei negatief getest voor strep en de dokter gaf aan dat ze onze symptomen de afgelopen week heel veel gezien heeft. We hebben een creme gekregen voor de luier uitslag, maar verder geen medicijnen, omdat we het gewoon uit zullen moeten zitten. We hebben toen snel een broodje gehaald bij de Subway en zijn weer naar huis gegaan.

Ik had het broodje nog geen half uur op en ik begon me weer ontzettend misselijk te voelen. Ik heb van dinsdag avond tot woensdag ochtend vroeg alleen maar weer gespuugd en gespuugd. Ik heb me in een lange tijd niet zo beroerd gevoeld, buiten de miskraam, maar dat was anders. Woensdag overdag heb ik zo goed als slapen door gebracht en ‘s avonds heb ik als een vaatdoek op de bank gehangen. Dan was verschrikkelijk lief, want hij heeft zowel mij verzorgd, als iedere luier van de jongens verschoond en alle traantjes weg gekust. Vandaag voel ik me al een stuk beter, hoewel nog wel erg moe. Niet te geloven dat je van een paar dagen ziek zo moe kunt worden.

Ondanks dat we dit jaar nog weinig sneeuw hebben gehad, ben ik toe aan de lente. Ik wil lekker buiten in het zonnetje kunnen zitten, mijn ramen en deuren open hebben en het hele huis lekker door laten luchten. Misschien een grote voorjaars schoonmaak houden, maar vooral ben ik toe aan geen ziektes….

Afscheid nemen blijft moeilijk

2012-01-06T23:27:00.001-07:00

Hoe vaak ik het ook doe, het wordt niet gemakkelijker. Afscheid nemen is iets waar ik nooit naar uit kijk en zo ook niet vanmorgen. Na al zo veel keer afscheid te hebben genomen denk je toch dat het eens wel een makkelijker wordt, maar ik denk dat dat nooit zal gebeuren.

Mijn vader had gisteren al aangegeven dat hij liever had dat we met zijn tweeën naar het vliegveld zouden gaan, omdat het dan misschien niet zo zwaar zou vallen. We dachten beide dat het dan misschien iets makkelijker zou zijn voor allemaal. We waren bang dat als Skyler zou gaan huilen, dat we allemaal zouden gaan huilen.

Na vanmorgen de laatste spullen te hebben ingepakt en nog een bakje koffie te hebben gedronken, heeft hij dan ook afscheid genomen van de jongens. Ik denk dat het inderdaad wel een goed idee was om het zo te doen, want Skyler dacht geloof ik dat opa met mij mee ging naar werk. Na het afscheid zijn we dan met zijn tweeën naar het vliegveld gereden.

Gisteren hadden we al online ingecheckt en zijn instapkaarten uitgeprint, omdat er de laatste keer een ontzettend lange rij stond voor het inchecken en de tassen controle. Vandaag konden we zo door lopen om zijn koffer af te gooien en was hij al binnen 5 minuten door de controle heen. Vanaf dat punt mag ik natuurlijk niet meer mee, dus toen hij aan de andere kant stond, kreeg ik het eerlijk gezegd best moeilijk. Het afscheid nemen blijft moeilijk!

Vlak voordat hij de lucht in ging belde hij nog even dat hij aan boord was, vervolgens belde hij ongeveer 3 uur later van Detroit, waar hij moest overstappen op zijn vlucht naar Schiphol. En zojuist kijk ik naar zijn vlucht en is hij, als de gegevens kloppen, gewoon een uur eerder in NL aangekomen. Mijn broertje Christiaan, zou hem ophalen van het vliegveld, dus ik hoop wel dat hij daar inmiddels al is gearriveerd, zodat mijn vader niet al te lang hoeft te wachten.

Nadat ik mijn vader naar het vliegveld heb gebracht, ben ik gewoon naar werk gegaan. Bij thuiskomst was het eerste dat Skyler aan mij vroeg, waar opa was. Hij heeft een paar keer om hem gevraagd vanavond en was erg huilerig. Volgens mij snapte hij heel goed dat opa weer weg was. Toen ik Noah vervolgens naar bed ging brengen, kwam Skyler mij nog even vertellen dat opa ook Noah nog een kusje moest geven en toen keek hij even naar buiten of opa misschien voor de deur stond te roken, maar toen hij hem niet zag draaide hij zich om en toen realiseerde hij zich toch echt dat opa weer naar huis is.

Nog een paar maandjes, dan is hij hopelijk al weer hier! Wij gaan in ieder geval alvast af tellen!

Eerste blog van 2012

2012-01-01T15:56:00.001-07:00

En zo zaten we al weer in 2012. Raar om te denken dat gisteren, vorig jaar was. Vorig jaar klinkt zo ver weg! 2011 laten we nu achter ons en 2012 gaan we vol goede moed beginnen.

Nou ja, de goede moed is er wel, alleen gaat het nog niet echt goed. Skyler is al 4 dagen aan het spugen en aan de diarree. Gisteren ben ik nog maar even met hem bij de dokter geweest en hij blijkt strep te hebben. Hij spuugt niet aan een stuk door, maar het was genoeg om hem toch maar even mee te nemen naar de dokter toe. We hebben nu antibiotica gekregen voor de strep en een ander medicijn om zijn maag wat tot rust te brengen. De laatste dagen is hij erg hangerig en wil graag bij mij op schoot liggen, Hopelijk is hij nu snel weer de oude.

We vermoeden dat hij het waarschijnlijk van Noah heeft gekregen. Zeker weten doen we het niet, maar vorige week was Noah heel erg aan de diarree, maar we dachten dat dat misschien te wijten was aan het krijgen van tandjes. Buiten de diarree heeft Noah gelukkig nergens last van gehad. We hopen nu alleen dat Noah het niet weer terug zal krijgen van Skyler.

Gelukkig hebben we wel een goede kerst achter de rug. Heel eerlijk gezegd keek ik er niet heel erg naar uit, na de miskaam, maar je kunt niet alles stop zetten en het was voor Skyler de eerste echte kerst dat hij een beetje begreep dat Santa zou komen en cadeautjes zou komen brengen. Bovendien is mijn vader natuurlijk ook hier. Op kerstavond hebben we een heerlijke maaltijd klaar gemaakt en hebben we op ieder bord een cadeautje neer gelegd. Iedereen heeft een nieuwe pyjama gekregen, een traditie die we ieder jaar voort willen zetten. De jongens zijn op een redelijk normale tijd naar bed gegaan, maar ik denk dat Skyler een beetje zenuwachtig was, want hij viel uiteindelijk pas rond 23.00 uur in slaap.

Kerstochtend was ontzettend geslaagd. Skyler werd rond 07.30 uur wakker, waarna mijn vader nog heeft geprobeerd om hem even terug naar bed te laten gaan, maar daar viel hij toch mooi niet voor. Zijn gezichtje bij het zien van alle cadeautjes was helemaal geweldig! Zowel Skyler als Noah zijn ontzettend verwend met speelgoed en kleding. Ook wij mogen niet klagen, ik heb een nieuwe grote crockpot geregen die ik al een tijd wilde hebben en een hele mooie draadloze printer. Dan is verwend met een Kinect voor de xbox en ook opa is niet vergeten!

‘s Middags zijn we bij Chantal en Justin geweest om de kerst met de familie te vieren. Hier hadden we lootjes getrokken voor de kinderen en dus zijn de jongens ook hier weer verwend. ‘s Avonds waren we, zoals ieder jaar, uitgenodigd bij Mindy thuis en ook hier hadden we lootjes getrokken, alleen nu voor iedereen, dus ook hier hebben we weer cadeautjes uitgewisseld. Op zich was het dus een hele geslaagde dag.

De dag na de kerst heb ik wel gelijk de kerstboom opgeruimd en het huis schoon gemaakt. Ik had opeens ontzettend genoeg van de boom en was blij dat alles weer weg was. Het enge nadeel is wel dat het huis gelijk zo kaal lijkt, maar daar waren we gelukkig wee snel aan gewend.

Skyler heeft een keer naar de boom gevraagd, maar hij was het al snel weer vergeten. Hij is met zijn aandacht meer bij mijn vader. Vanaf de dag van aankomst zijn zowel Skyler als Noah mijn vaders kleine schaduwen. Overal waar hij gaat, gaan zij ook. Gelukkig geniet mijn vader net zoveel van hen als zij van hem. Vooral nu is het wel fijn dat ze zo van elkaar kunnen genieten. We hebben helaas niet zo veel leuke dingen kunnen doen. Met de miskraam heb ik weinig zin gehad om iets te doen, bovendien voelde ik me ook niet al te lekker. En dan ook Noah en Skyler die niet helemaal lekker waren en zijn, dat helpt natuurlijk ook niet mee. Maar zoals ik al schreef, opa en de jongens genieten ontzettend van elkaar en wij natuurlijk ook. En dat is natuurlijk het aller belangrijkste.

We gaan nu aan de laatste dagen met mijn vader beginnen. Vrijdag gaan we helaas al weer afscheid nemen, maar gelukkig niet voor lang. Hij wil namelijk deze zomer al weer terug komen en dan ook weer voor de kerst!! We kijken er nu al naar uit, maar eerst gaan we nog even van de laatste dagen genieten.

Slecht nieuws

2011-12-21T08:48:00.001-07:00

Helaas moet ik na onze laatste blog schrijven dat ik met 8 weken zwangerschap, afgelopen weekend een miskraam heb gehad....

Nieuwtje!!!

2011-12-15T20:13:00.001-07:00

De kerstboom staat weer

2011-12-02T21:28:00.001-07:00

Afgelopen maandag zouden we de kerstboom weer neer gaan zetten, dus na het avond eten hebben we alle kerstspullen weer naar boven gehaald uit de storage room. Ik vind de kerst een van de gezelligste feestdagen van het jaar, dus de boom kan wat mij betreft net snel genoeg op gezet worden.

Toen de boom eenmaal in elkaar stond en wij de takken uit begonnen te vouwen, zag ik iets raars in de boom hangen. Op het moment dat ik dichter bij kwam en het bijna uit de boom vandan plukte, zag ik dat het om een dode muis ging…. brrrr. Bij nader onderzoek bleek er ook heel veel muizen poep in de doos van de kerstboom te zitten. Hierdoor wilde Dan de boom niet meer neerzetten, omdat hij heeft gehoord dat je van muizen poep behoorlijk ziek kunt worden. Bovendien hebben we met Noah al genoeg problemen met zijn luchtwegen gehad.

Brian en Carrie boden aan dat wij hun boom zouden gebruiken, aangezien zij dit jaar alleen maar een klein boompje neer zetten en dat aanbod hebben we natuurlijk gretig aangenomen. We gaan nu na de kerstdagen kijken voor een nieuwe boom, wanneer de bomen in de aanbieding zijn.

De boom staat inmiddels en de sokken hangen weer bij de openhaard. Dit jaar hangen er 5 sokken, een voor Dan, een voor mij, een voor Skyler, een voor Noah en een voor opa! Op het moment dat ik dit schrijf hebben we nog maar 12 dagen te gaan, totdat hij hier is.

We kijken uit naar zijn bezoek en kunnen niet wachten totdat hij hier is. Skyler weet nog niet dat opa weer komt, we willen hem weer verrassen. Ik ga mijn vader uit werk vandaan ophalen van het vliegveld. We zijn dan ook benieuwd naar zijn reactie. Een ding weet ik zeker, hij zal super blij zijn om opa weer te zien, en wij ook!

Dankbaar voor …. Thanksgiving dinner

2011-11-24T22:33:00.001-07:00

Als mijn laatste blog over dingen waar ik dankbaar voor ben, schrijf ik over Thanksgiving dinner. Er zijn nog veel meer dingen waar ik dankbaar voor ben, maar volgend jaar is er weer een jaar om hierover te bloggen.

Ik ben dankbaar voor Thanksgiving dinner, omdat de hele familie dan gezellig bij elkaar komt om samen te eten. Niet alleen het eten is heerlijk, maar ook de gezelligheid van de familie is geweldig. Helaas zijn dit ook weer momenten waarbij ik mijn familie mis, maar deze dingen zullen nu eenmaal altijd zo blijven.

We hebben vandaag eerst bij Pam geluncht en vanavond waren we uitgenodig bij Mindy, waar we ons weer opnieuw hebben vol kunnen stoppen met allerlei lekkers. Nu kunnen we een paar weken uitbuiken, voordat we weer aan het kerst diner zitten!

Dankbaar voor …. een dak boven ons hoofd

2011-11-23T21:07:00.001-07:00

Ik ben dankbaar voor het feit dat we een huis hebben. Ik zie regelmatig mensen buiten winkels staan zoals Walmart en zij hebben dan een bord in hun handen waarop staat dat ze dakloos zijn. Dan realiseer ik me toch wel dat we het maar goed hebben met een eigen huis, dat groot genoeg is om zelfs onze vrienden onderdak te bieden.

Dankbaar voor …. mijn broers

2011-11-22T21:04:00.001-07:00

Ondanks dat we elkaar misschien niet iedere dag spreken of emailen, ben ik dankbaar voor mijn broers. Vroeger wilde ik graag een zusje, maar ik zou me mijn leven toch niet anders in kunnen denken zonder mijn broers!

Ik ben ook dankbaar voor hun vriendinnen. Beide heb ik nog niet persoonlijk ontmoet, maar daar hopen we in de toekomst verandering in te brengen. Ik zie ze beide hier en daar via Skype en vind ze ontzettend lief. Dat ik ze lief vind, maakt natuurlijk niet uit, het gaat er om dat ze mijn broers gelukkig maken.

Ik mis mijn broers wel, soms zou ik best willen dat we even een bakkie bij elkaar konden doen, maar het is niet anders. Ik blijf erbij dat ik het idee heb dat onze band juist beter is geworden sinds de emigratie. Raar maar waar!

Dankbaar voor …. mijn Kindle

2011-11-21T20:58:00.001-07:00

Vorig jaar heeft de kerstman een vervroegd bezoekje afgelegd aan ons huis. Tijdens zijn bezoekje ben ik verwend met een Kindle. Een Kindle is een apparaat dat digitale boeken kan weergeven op elektronisch papier door middel van digitale inkt.

Ik kan op Amazon zoeken naar een boek, en met letterlijk een klik van een knop wordt het boek gedownload op mijn Kindle. Ik heb op deze manier al een aardig aantal boeken verslonden. Laatste vertelde een van mijn klanten dat ik met mijn Kindle ook boeken kan lenen van iemand anders met een Kindle en zelfs de bibliotheek blijkt boeken “uit te lenen”.

De Kindle is ontzettend handig, omdat het een klein apparaat is, wat ik zo in mijn tas kan stoppen en hem dus overal mee naar toe kan nemen. Bovendien is het erg fijn om mee te lezen als ik op bed lig en ik dus geen dikke pil vast hoef te houden.

Vanmiddag heb ik even lekker kunnen lezen op werk. Alles was gedaan en ik zat alleen nog op UPS te wachten om hun zendingen op te halen en dus had ik even tijd om te lezen. Heerlijk en zo makkelijk!

Dankbaar voor …. werk

2011-11-20T21:48:00.001-07:00

Het is zondag avond en ik zit lekker op de bank met de laptop op schoot en de tv aan op de achtergrond. Beide jongens liggen op bed en Dan is aan het werk. Morgen ochtend mag ik weer aan de slag.

Ik heb totaal geen zin om morgen aan de slag te gaan. Gelukkig hoef ik deze week maar 3 dagen te werken en ben ik donderdag en vrijdag vrij in verband met Thanksgiving. Mijn werk geeft ons de donderdag van Thanksgiving en de vrijdag daarna vrij. Volgend weekend hebben we dus een heerlijk lang weekend en ik kijk er nu al naar uit.

Ondanks dat ik niet altijd zin heb om te werken, ben ik blij dat ik een baan heb. In Nederland werkte ik ook voor UPS. Toen bekend werd dat wij wilden gaan emigreren, is mijn manager rond gaan kijken of er hier in de buurt iets beschikbaar was. Voordat ik het goed en wel door had dat hij hiermee bezig was, werd ik gebeld door personeels zaken van hier met een voorstel. Van het een kwam het ander en nog voordat mijn visum rond was, was ik al verzekerd van een baan. Daar was ik natuurlijk ontzettend blij mee, ik zag er ontzettend tegen op om te moeten gaan solliciteren.

Nu zijn we inmiddels al weer bijna 5 jaar verder en nog steeds ben ik tevreden met mijn baan. Mijn werkgever is ook nog steeds tevreden met mij. Ik ben dankbaar voor mijn baan en de daarbij behorende ziektekosten verzekering. Er zijn genoeg mensen die geen baan hebben en daardoor dus ook geen verzekering.

Ik ben ook dankbaar dat Dan een baan heeft. Ondanks dat ik het niet altijd even leuk vind dat hij ‘s avonds moet werken, mogen we absoluut niet klagen!

Dankbaar voor …. eten

2011-11-19T19:06:00.001-07:00

Vandaag ben ik dankbaar voor eten. En natuurlijk mijn ouders van die ik heb leren koken. Zo ook vandaag. Mijn vader heeft mij verteld hoe ik hachee moest maken. Hij neemt, als hij hierheen komt, altijd kruiden mee om hachee te kunnen maken en dan maakt hij het als hij hier is.

Vandaag heb ik een poging gedaan om het zelf te maken met de kruiden die ik hier nog had. Ik moet zeggen dat het goed is gelukt voor de eerste keer. Mijn vader heeft me via Skype verteld hoe of wat en nu ruikt het hele huis heerlijk naar hachee en heb ik net al met de jongens zitten smullen. Voor Dan staat er een bord klaar voor wanneer hij zometeen uit werk vandaan komt.

Ik ben dankbaar voor het feit dat ik kan koken en dat Dan kan koken en dat mijn jongens tot op heden toe alles eten. We hebben eigenlijk maar weinig tot niets wat de jongens niet lekker vinden. Dat is erg fijn, omdat ik zo ook af en toe wel eens iets nieuws probeer. En meestal valt dat goed in de smaak!

Dankbaar voor .... slaap

2011-11-18T21:04:00.000-07:00

Vandaag ben ik dankbaar voor mijn bed en slaap. Afgelopen nacht was ik pas om 03.00 uur thuis en ik moest vanmorgen gewoon werken. De jongens slapen, dus ik duik er ook lekker in!

Dankbaar voor .... een meiden avond

2011-11-17T16:12:00.000-07:00

Vanavond gaan ik samen met een paar andere meiden de nieuwste film van de Twilight Saga bekijken in de bioscoop om 1 minuut over 12. De film komt vanacht uit en is de 4e film in de reeks. Deze film wordt in 2 delen uitgezonden. Het eerste deel dus vanavond en het tweede deel volgend jaar november.

We hebben de boeken eerst allemaal gelezen en toen de eerste film eenmaal in de bioscoop kwam hebben we die ook gelijk op de openings avond bekeken. Ook die film was 1 minuut over 12. Alleen hebben we voor die film uren in de rij gestaan. De film was ontzettend snel uitverkocht en op dat moment deden de bioscopen niet aan reserved seating. Voor de tweede film hebben we ook even in de rij gestaan, maar de film die daarvoor nog speelds, had totaal geen bezoekers, dus mochten we eerder naar binnen en hebben we Twilight opnieuw kunnen bekijken. Voor de derde film hebben we kaartjes gekocht met gereserveerde stoelen en ook toen hebben we Twilight en New Moon kunnen bekijken, voordat de derde film afgespeeld werd.

Voor vanavond hebben we gewoon kaartjes gekocht met gereserveerde stoelen, dus we hoeven geen uren in de rij te gaan staan. We gaan nu na het werk bij een van de meiden thuis lekker eten met zijn allen, misschien kijken we de andere films wel en misschien spelen we een spel, we weten nog niet precies hoe de avond zich zal gaan afspelen. Een ding weten we zeker, we zullen de nieuwste film ook vanavond weer om 00.01 uur gaan kijken. Het is eigenlijk gewoon een beetje een traditie geworden.

Morgen zal ik wel moe zijn, want ik moet gewoon naar werk, maar dat heb ik er wel voor over. Dan heeft speciaal voor vanavond vrij gevraagd, zodat hij gewoon bij de jongens kan blijven en wij een fijne meiden avond kunnen hebben. De laatste keer dat ik met de meiden uit ben geweest was toen ik 8 maanden in verwachting was van Noah, dus een avondje uit is zo gek nog niet! En ik ga er heerlijk van genieten!

Dankbaar voor .... onze lezers

2011-11-16T15:57:00.000-07:00

Ik ben dankbaar voor onze lezers. Ondanks dat we meestal maar 2 of 3 comments op onze blog hebben, kan ik zien hoe vaak onze blog bezocht wordt en hoe vaak dit een terug kerende lezer is of een nieuwe. Tot op heden toe, doet onze blog het aardig goed.

Ik vind het leuk om te zien dat we toch een aardig aantal lezers hebben. Ik ben begonnen met de blog om vrienden en familie op de hoogte te houden van onze emigratie en daarna het dagelijkse leven. Het is leuk om te zien dat er meer mensen mee lezen!

Dankbaar voor .... de politie

2011-11-15T10:12:00.000-07:00

Vanmorgen vroeg las ik op KSL het volgende bericht. In dit bericht werd gemeld dat gisteren avond, na sluitingstijd, twee tieners hebben geprobeerd om de ATM uit de benzine pomp te stelen. Deze benzine pomp bleek Dan zijn winkel te zijn.

De tieners hebben hun truck achteruit tegen de deuren aangereden en hebben vervolgens een touw om de ATM geknoopt, waarna een van de tieners met vol gas geprobeerd heeft om de ATM uit de winkel te trekken. Het touw brak en dus mislukte die poging. Ze hebben toen geprobeerd om met gereedschap de ATM open te breken, maar ook dat is niet gelukt.

Een oplettende voorbijganger heeft de politie ingeschakeld. Er waren een paar agenten in de buurt en de jongens zijn allebei opgepakt. De beveiligings camera blijkt ook een goed hulpmiddel in deze zaak. Ze wisten de jongens direct te identificeren. Er was voor ongeveen $3000 dollar schade aan de deuren van de winkel en ongeveer hetzelfde bedrag aan de ATM.

Gelukkig heeft de politie ontzettend snel gereageerd en zijn de jongens opgepakt. We moeten er toch niet aan denken dat zoiets gebeurd terwijl Dan aan het werk is...

Dankbaar voor .... vrienden

2011-11-14T12:39:00.000-07:00

Ik ben dankbaar voor onze vrienden. Zowel nieuwe als oude vrienden, hele goede vrienden en vrienden die we eigenlijk niet zo heel vaak spreken. Zonder vrienden zou het leven denk ik toch een beetje saai zijn.

Onze vrienden staan altijd voor ons klaar en we doen ook regelmatig hele leuke dingen met ze. Zo zijn we zaterdag avond met Brian en Carrie en de kinderen naar de Hollywood Connections geweest. Van het een op andere moment kwam Carrie naar boven en vroeg of wij iets te doen hadden die avond, want ze had 2 coupons, waarmee je met een gezin van 5 armbanden kon kopen voor onbeperkt spelen voor maar $25. Normaal gesproken zijn de armbanden $19.95 per stuk. Zo een geweldig aanbod konden we natuurlijk niet af slaan.

Het is een ontzettend leuk iets, ze hebben daar attracties binnen staan, waaronder een kleine achtbaan en een draaimolen. Onze kleine waaghaals, Skyler, is meerder malen in de achtbaan geweest met ons. Hij vond het helemaal geweldig en wilde iedere keer opnieuw erin. We zijn ook in de draaimolen geweest en hebben de bumper karretjes gedaan. Skyler heeft het bumper karretje helemaal zelf gedaan. Na wat attracties te hebben gedaan zijn we naar de skatebaan gegaan. Daar hebben Skyler en ik gerolschaatst, terwijl Dan bij Noah bleef zitten. Wat een lol heeft Skyler gehad! Ik moet zeggen dat ik mijzelf ook prima vermaakt heb op de ouderwetse rolschaatsen.

Daarna zijn we even lekker gaan eten, waarna we nog een paar attracties hebben me gepikt. Eenmaal thuis hebben we de kinderen op bed gelegd en zijn wij een spelletje Mexican Train domino's gaan spelen. We hebben een hele fijne avond uit gehad met Brian en Carrie en de kinderen.

Dat vind ik zo leuk aan onze vrienden, we kunnen op het laatste moment besluiten om iets te gaan doen met zijn allen, of een filmpje te kijken bij een van ons thuis.

En zoals ik al schreef, ze staan altijd voor elkaar. Toen ik met spoed naar het ziekenhuis werd gereden met Noah, hadden we binnen no time opvang voor Skyler en is Mindy naar het ziekenhuis gekomen om ons op te vangen, omdat we niet wisten hoe erg het was. Als ik een keer over moet werken wanneer Dan ook moet werken, dan zijn ze altijd bereid om op te passen. We boffen met zulke vrienden!

Dankbaar voor .... het weekend

2011-11-13T20:06:00.000-07:00

Ik ben dankbaar voor het weekend. Zeker op een dag als vandaag waar ik me honds beroerd voel. Alles doet me zeer en ik ben misselijk. Vandaar ook deze korte post, maar ik wilde toch iets plaatsen.

Dankbaar voor …. mijn opa

2011-11-12T11:56:00.001-07:00

Ik ben dankbaar voor mijn opa, die vandaag zijn 92ste verjaardag viert. Mijn opa doet nog alles zelf en gaat regelmatig nog op vakantie naar bijvoorbeeld Spanje of Turkije. Mijn vader was zojuist bij hem en ik heb hem via Skype zelf kunnen feliciteren.

Opa, nogmaals van harte gefeliciteerd met uw verjaardag. Dat er nog maar vele bij mogen komen!

Dankbaar voor .... veteranen

2011-11-11T14:35:00.002-07:00

Veterans Day is de dag waarop de Verenigde Staten haar eer betonen aan iedereen die gediend heeft in de strijdkrachten. Deze feestdag vindt plaats elk jaar op 11 november, de dag van het einde van de Eerste Wereldoorlog.
Veterans Day is hoofdzakelijk bedoeld om levende veteranen te bedanken voor bewezen diensten, om te laten zien dat hun inzet door de Verenigde Staten wordt gewaardeerd en om te benadrukken dat niet alleen overleden, maar ook levende soldaten dingen hebben moeten opofferen en hun plicht hebben gedaan.

Dankbaar voor …. rotzooi

2011-11-10T17:57:00.001-07:00

De meeste ouders zullen nu wel denken dat ik gek ben. Waarom zou ik in hemelsnaam dankbaar zijn voor rotzooi? Zou ik het nou niet fijn vinden om in een schoon en opgeruimd huis thuis te komen? Natuurlijk vind ik dat wel fijn en dat gebeurd ook regelmatig, maar vandaag ben ik dankbaar voor “rotzooi”.

Vandaag ben ik dankbaar voor rotzooi, omdat ik weet dat er een gezin is wat maar wat graag in de “rotzooi” zou willen zitten van hun kindje, maar wat niet meer mogelijk is. Mijn vader wees mij van het weekend op “Kanjer Guusje”. Ik had er nog nooit van gehoord en dus ben ik gaan lezen. Verschrikkelijk waar deze mensen doorheen gaan. Het ergste wat je je maar kunt bedenken is voor hen waarheid geworden. Zij hebben hun 10 jarige dochtertje verloren aan kanker.

Guusje kreeg in het begin van het jaar te horen dat zij kanker had en is na een ziekte bed van slechts enkele maanden op zondag 30 oktober in het AMC overleden. Haar vader heeft vanaf het begin een blog bij gehouden, waarin hij bijna dagelijks beschreef hoe het ging met Guusje en hoe het gezin alles rondom haar ziekte ervaarde.

Dus ja, ik ben dankbaar voor de rotzooi van mijn kinderen, omdat ik zeker weet dat de ouders van Guusje maar wat graag in de “rotzooi” van haar speelgoed zouden willen zitten als dat zou betekenen dat ze haar ermee terug zouden kunnen krijgen….

Dankbaar voor …. het internet

2011-11-09T21:03:00.001-07:00

Ik heb het min of meer al eens in een andere post genoemd, maar ik ben echt dankbaar voor het internet. Het internet heeft een hele nieuwe wereld voor ons geopend.

Het internet heeft mijn emigratie een stuk makkelijker gemaakt. Ik zou er toch niet aan moeten denken om alles met een postduif te moeten versturen, of met een boot en dan weken later pas antwoord terug te krijgen. Als je dan al een antwoord terug krijgt.

Ik heb via het internet hele leuke mensen ontmoet en ook heb ik er hele leuke vriendschappen aan over gehouden die me veel waard zijn. Het internet is ideaal om contact te houden met vrienden en familie, via bijvoorbeeld email, maar ook de sociale netwerken als Hyves en Facebook.

Dan hebben we ook nog Skype, wat in mijn ogen echt ideaal is. Ik ben zo blij met dat programma. Zoals ik in de blog al schreef, over mijn dankbaarheid voor mijn vader, door Skype weten mijn jongens wie hun opa is en gaan hun oogjes stralen als ze alleen de ringtone van Skype al horen. Ze weten dan precies wat we gaan doen. Het mooiste was toen mijn vader in mei hier aan kwam en Skyler door had dat hij naast mij zat in de auto. Ik geloof dat de hele buurt Skyler heeft kunnen horen gillen dat opa er was. Dat hadden we mede te danken aan Skype en het feit dat we iedere week met opa kunnen praten.

Ook is het internet fijn als je even snel iets op moet zoeken. Je gooit je vraag in de zoekmachine en krijgt duizend en een antwoorden. Ik zou niet weten wat wij zonder het internet zouden doen.

Dankbaar voor …. mijn schoonouders

2011-11-08T18:09:00.002-07:00

Ik ben dankbaar voor mijn schoonouders Fred en Coby en Don en Debbie. Ze kregen en hebben de meest fantastische man groot gebracht die ik ken. De vader van mijn kinderen, mijn man, Dan! We missen mijn schoonmoeder Debbie en haar man Don, aangezien zij beide zijn overleden. En we zijn blij dat we mijn schoonvader Fred en zijn vrouw Coby nog altijd in ons leven hebben.

Dankbaar voor …. mijn moeder

2011-11-07T21:05:00.001-07:00

Inmiddels is het al weer 7 jaar geleden dat mijn moeder overleed aan de gevolgen van longkanker. Maar dit neemt niet weg dat we niet aan haar denken.

We hebben een mooie foto van haar in de woonkamer staan, waar ik automatisch iedere dag wel een keer naar kijk en ook de jongens lijken naar de foto toe getrokken te worden. Skyler zegt dan ook altijd heel lief dat dat zijn “gamma” is.

Ik ben dankbaar voor haar, want ook zonder haar had ik hier niet geweest. Zonder haar had ik mijn jongens bepaalde dingen niet kunnen leren, die zij mij geleerd heeft. Ik vind het jammer dat zij niet meer bij ons is, dat de jongens haar niet kunnen leren kennen. Toch geloof ik dat ze op een andere manier bij ons is en ook daar ben ik dankbaar voor. Ik weet zeker dat ze een geweldige oma zou zijn geweest en ook daar ben ik heel dankbaar voor.

Dankbaar voor …. mijn vader

2011-11-06T15:49:00.002-07:00

Ik ben dankbaar voor mijn vader, zonder hem was ik ten slotte niet geboren. Ik ben dankbaar voor mijn vader omdat hij, ondanks dat hij aan de andere kant van de wereld woont, zo betrokken is bij ons en bij onze jongens. Ieder weekend spreken we elkaar op Skype en daardoor, weten mijn jongens heel goed wie opa is en zijn ze super blij wanneer opa weer op de computer te zien is. Daardoor zijn ze ook super blij als opa hier is. Hij is natuurlijk net zo blij om hier te zijn. Niet alleen omdat hij dan zijn kleinkinderen kan zien, maar hij is net zo blij om tijd met Dan en mij door te brengen en wij natuurlijk met hem.

Hij heeft twee van zijn reizen geboekt rond de geboorte van zijn kleinzoons. Voor beide zou hij graag hier geweest zijn tijdens de bevalling, maar voor de bevalling van Skyler kwam hij iets te laat. Maar dat heeft hem niet minder blij gemaakt. Voor de bevalling van Noah was hij net op tijd, hij kwam 2 dagen voor de bevalling aan. En het was dan ook heel speciaal dat hij 2 uurtjes na de geboorte van Noah al bij ons in het ziekenhuis was.

Ik heb ook goede herinneringen aan vroeger. Ondanks dat mijn ouders gingen scheiden toen ik 15 was, heb ik altijd een goede band met hem gehouden. En toen mijn moeder in 2004 ziek werd, heeft hij ook van alles gedaan om haar te helpen.

Ook als we iets nodig hebben, dan staat hij altijd voor ons klaar. Zo heeft hij ons ook heel erg geholpen toen Dan in mei werd geopereerd aan zijn knie. Hij heeft geholpen met de jongens, terwijl ik op werk was, zodat ik niet per se vrij hoefde te nemen. Mijn auto moest gemaakt worden en daar heeft hij ook mee geholpen. Hij helpt waar het maar kan.
Maar het meest dankbaar ben ik toch wel voor de band die hij met Skyler en Noah heeft. Dat is ook een van de redenen waarvoor hij meerdere malen per jaar hierheen probeert te komen. Zijn volgende reis staat gepland voor December. Opnieuw zal hij de kerstdagen en oud en nieuw met ons door brengen. Op 15 december zal hij aankomen en we kijken er heel erg naar uit!!

Dankbaar voor …. verjaardagen

2011-11-05T23:59:00.000-06:00

Een verjaardag houdt wat mij betreft gezelligheid in. Familie en vrienden komen dan langs en in het geval van kinderen, worden ze meestal lekker verwend. Zo ook Noah vandaag. We hebben vandaag zijn verjaardags feestje gegeven en het mannetje is goed verwend met zowel speelgoed, als kleding en zelfs geld. Cadeautjes zijn natuurlijk niet nodig, maar om de oogjes van zo een kleintje te zien stralen bij het uitpakken van de cadeautjes, dat is toch wel heel wat waard. Vandaar mijn dankbaarheid voor verjaardagen!

Dankbaar voor …. mijn man

2011-11-04T22:08:00.001-06:00

Dan en ik hebben elkaar 12 jaar geleden in Nederland leren kennen. Ik speelde toen American Football bij Lightning Leiden en zijn broer Benji was mijn coach. Dan kwam naar Nederland om zijn vader op te zoeken en zijn 2 broers. Op een van onze trainings avonden kwam Dan met Ben mee en hij vond het wel wat hebben dat er een meisje op het veld stond. Hij wilde dan ook wel een balletje naar mij gooien. Helaas gooide hij de bal niet helemaal goed en ik wilde hem toch vangen, omdat ik Dan wel een leuke jongen vond en helaas ging dat mis. Ik brak twee vingers en heb vervolgens 6 weken in het gips gezeten.

Dat weekend zouden we het hele weekend een toernooi hebben en dus kon ik niet mee spelen, maar ik ben wel mee gegaan naar de wedstrijden. Ook daar zag ik Dan weer en hij kwam me een hele dikke knuffel geven en zijn excuses aanbieden voor het breken van mijn vingers. Hij vroeg vervolgens om een pen en schreef zijn telefoon nummer op mijn gips en vroeg of ik hem misschien een keer wilde bellen. En sinds dien zijn we onafscheidelijk.

Dan, de vader van mijn 2 mooie, gezonde en lieve kinderen. Dan mijn beste vriend en partner. Hij is misschien niet perfect, maar dat ben ik ook niet. Hij is perfect voor mij. Hij is lief, zorgzaam, koppig, creatief, loyaal en verantwoordelijk. Hij is vrolijk en soms is hij innerlijk nog een kind, maar dat maakt hem des te leuker. Het is erg leuk om thuis te komen na een drukke werk dag om vervolgens je mannen, zowel groot als klein,achter een video spelletje te zien zitten. Dan doet alles voor zijn gezin en houdt onvoorwaardelijk van ons en wij van hem.

♥ I love you babe and I am looking forward to growing old with you! ♥

Dankbaar voor …. doktoren

2011-11-03T21:03:00.001-06:00

Zoals eerder vermeld zijn mijn blog wat betreft de dingen waar ik dankbaar voor ben, niet in een specifieke volgorde. Mijn dankbaarheid vandaag staat in het teken van doktoren. Ik realiseerde me dit vandaag, toen we in de wachtkamer zaten te wachten voor Noah’s 1 jarige onderzoek.

Noah is vandaag gelukkig weer helemaal goed gekeurd, maar we hebben al aardig wat met hem achter de rug. Toen hij net 2 maanden oud was, zijn we met een ambulance naar het ziekenhuis gereden, omdat hij heel veel moeite had met ademhalen en hij reageerde bijna nergens meer op. In het ziekenhuis werd vervolgens RSV, bronchiolitis en een long ontsteking geconstateerd. Wat er op zo een moment door je heen gaat is heel moeilijk te beschrijven. Je voelt je een slechte moeder, omdat je dit naar je eigen gevoel aan had moeten zien komen. Je bent bang, omdat je niet weet wat je te wachten staat. Je probeert sterk te blijven, ondanks dat je kleine ventje daar op een bed ligt, omringd door allemaal witte jassen.

Maar de doktoren hebben hun best gedaan voor Noah en we mochten na een lange nacht, de volgende avond naar huis. Weliswaar met zuurstof, maar het ging een stuk beter dan toen wij aan kwamen bij het ziekenhuis. Hij heeft daarna nog een paar keer een terug val gehad en we hebben het afgelopen jaar de dokter dan ook heel wat bezocht. Ook de nodige oorontstekingen zijn hier voobij gekomen en inmiddels weten we ook dat Noah allerigisch is voor amoxicillin.

Maar goed, vandaag werd hij weer helemaal goed gekeurd. Noah is inmiddels bijna 77 cm lang en weegt bijna 11 kilo. Zijn lengte bracht even wat vraagtekens op, want in de eerste instantie werd hij kleiner gemeten dan vorige keer, maar na een nieuwe meting, bleek hij dan toch langer dan de eerste meting. Dat zou toch een beetje raar zijn als hij zou krimpen. Verder heeft hij 7 prikken gehad. 3 in zijn ene been, 2 in zijn andere been en in iedere arm 1. Bij de eerste twee prikken heeft hij geen kik gegeven, maar daarna zetten het arme schaap het toch wel op een brullen. Maar ja, wat wil je met 7 prikken. 1 van de prikken was overigens een griep prik.

Skyler was ook mee gekomen, omdat hij weer wat last heeft van zijn eczeem. Het lijkt vooral weers gebonden te zijn voor hem. Zodra het kouder wordt lijken de plekker erger te worden. We hebben er in het verleden al een keer een receptje voor gekregen en vandaag kregen we weer een receptje die we nu twee keer kunnen laten vullen zonder ervoor terug te hoeven naar de dokter. Skyler heeft ook een “griepprik” gehad, alleen was het geen prik in zijn geval maar een soort neus spray.

Het is erg fijn om te horen dat allebei de jongens er goed uit zien en dat ze goed op schema zitten kwa groei en ontwikkeling. Natuurlijk heeft dat voor een groot deel met onszelf te maken, maar als er geen dokter was geweest toen Noah zo ziek werd, dan weet ik niet waar we nu geweest waren. Gelukkig hoeven wij daar ook niet aan te denken, vandaar mijn dankbaarheid voor doktoren.

Dankbaar voor…. Skyler

2011-11-02T19:28:00.001-06:00

Onze oudste zoon Skyler is inmiddels al weer 2 jaar en 8 maanden oud. Ik had nooit gedacht dat de tijd zo snel voorbij zou gaan, toen hij geboren werd. De bevalling van Skyler staat nog heel goed in mijn geheugen gegrift, alsof het de dag van gisteren was. Wat keken wij uit naar ons zoontje, wat waren wij nieuwsgierig naar hoe hij eruit zou zien en op wie hij zou lijken. En nu zit ik 2 jaar en 8 maanden later naast een peuter, maar kwa gedrag, een kleuter!

Skyler is eigenwijs, eigenzinnig en koppig, maar tegelijkertijd ook heel lief en zacht aardig. Hij is heel erg leergierig en nieuwsgierig en hij is ook heel behulpzaam. Het liefst wil hij alles zelf doen en kan behoorlijk van slag raken als iets niet lukt. Skyler is ook behoorlijk slim, ik weet dat iedere ouder dat wel van zijn of haar kindje zegt, maar het is echt zo. Zo kan hij bijvoorbeeld al een hele rits nummers tellen en het alfabet op zeggen. Ook heeft hij al wat Nederlandse woordjes onder de knie.

Skyler is ook een hele lieve grote broer voor Noah. Soms is hij ook ondeugend, maar over het algemeen speelt hij heel lief met Noah en deelt zijn spullen graag. Als Skyler zijn kamer in rent, dan roept hij naar Noah of hij ook wil komen spelen. Hij moedigt Noah ook heel goed aan.

We zijn trots op hem en op het feit dat hij ons zoontje is.

Dankbaar voor….. Noah

2011-11-01T20:46:00.001-06:00

Op de vierde donderdag van de maand wordt hier in de Verenigde Staten Thanksgiving gevierd. Oorspronkelijk werd dan een goede oogst gevierd. Omdat Thanksgiving al weer bijna voor de deur staat, en dus ook het teken van dankbaarheid, lijkt het me leuk om te proberen om in de maand November iedere dag een berichtje te plaatsen waar ik dankbaar voor ben. In een onwillekeurige volgorde wel te verstaan.

Om de maand te beginnen is er geen beter onderwerp dan Noah! Vandaag precies een jaar geleden, kwam dit mannetje om 13.42 uur te wereld. Een weekje eerder dan mijn uitgerekende datum, maar gelukkig wel helemaal gezond. Mijn bevallings verhaal heb ik ook op de blog gezet.

We hebben zijn verjaardag vandaag een beetje gevierd met 4 cupcakes. We vieren zijn verjaardag in princiepe pas zaterdag en hij zal er nog niet echt iets van snappen, maar we wilden het niet ongemerkt voorbij laten gaan. Ten slotte wordt hij maar een keer 1!

Skyler heeft Noah geholpen met het uit blazen van zijn kaarsje en daarna hebben ze beide heerlijk zitten smullen van hun cupcake. En wij hebben heerlijk zitten genieten van hun vieze gezichtjes.

Noah is een heerlijk lief en gevoelig mannetje. Hij heeft bijna altijd een lach op zijn gezicht en is een lekkere waaghals. Hij volgt zijn grote broer overal en inmiddels moeten we hem goed in de gaten houden, want grote broer kan klimmen en dus denkt Noah dat hij dat ook kan. Ik schrijf gevoelig, omdat hij tot diep in zijn ziel geraakt lijkt te zijn als we hem vertellen dat hij iets niet mag. Hij is erg onderzoekend en probeert alles, maar dan ook alles uit. Ook kwa eten probeert hij alles uit en tot nu toe hebben we nog niets gevonden dat hij niet lekker vind.

We zijn ontzettend dankbaar dat hij ons leven heeft verrijkt en we zijn ook ontzettend dankbaar voor alle vreugde die hij tot nu toe in ons leven heeft gebracht. We kijken uit naar wat het volgende jaar ons zal gaan brengen.

Trick or treat

2011-10-31T23:00:00.000-06:00

Vandaag was het dan zo ver. Eindelijk was het Halloween. De kinderen kijken daar altijd heel erg naar uit.
Skyler heeft zelf zijn kostuum uit gezocht, hij was vanavond Superman. In de eerste instantie dacht ik dat hij voor een Spiderman kostuum zou gaan, maar gelukkig koos hij voor Superman. Hij weet namelijk nog niet zo goed wat hij van Halloween moet vinden, aangezien hij op het moment alle kostuums eng vind en hij het dus ook niet leuk vind om iets over zijn gezicht heen te hebben. Vandaar dat ik blij was dat hij voor Superman koos. En trots dat hij was in zijn kostuum!

Voor Noah hebben we ook een kostuum gekocht, dat is wel zo leuk natuurlijk. Ondanks dat hij er nog helemaal niets van begrijpt, vonden we wel dat ook hij een mooi kostuum hoorde te hebben. Noah was vanavond dan een pompoen.

We mochten vandaag allemaal iets eerder weg van werk, zodat we op tijd thuis konden zijn. Wel zo fijn, want nu konden we vroeg eten en nog een paar leuke foto’s van de jongens maken, voordat we op pad zouden gaan. Helaas viel het eten een beetje in het water. Ik had gisteren namelijk een lekkere tomatensoep gemaakt en dacht dat we daar vandaag ook nog van zouden kunnen eten, maar ik was vergeten om hem vannacht in de koelkast te zetten. Gelukkig kwam Carrie vragen of we bij hen wilden eten, omdat we toch samen op pad zouden gaan, dus hoefden we niets anders te bedenken.
Na het eten hebben we de jongens aangekleed en Brian en Carrie hun kinderen en toen hebben we buiten snel nog wat foto’s gemaakt. Helaas was Skyler zelfs van Brandon zijn kostuum best bang, maar gelukkig hebben we toch nog leuke foto’s weten te maken. Brandon was een zombie en Addi de bruid van Frankenstein.

Eenmaal op pad, had Skyler snel door wat hij moest doen om snoepjes te krijgen en al snel was zijn emmertje vol. We hebben zijn opbrengst dan ook overgegooid in een plastic zak, zodat hij nog meer snoep in ontvangst kon nemen. Hij heeft overal heel netjes dank je wel gezegd.

We zijn door een groot gedeelte van onze wijk gelopen. Bij sommige huizen kreeg hij een snoepje en bij andere huizen kreeg hij een goede hand vol. We hebben op een gegeven moment maar wat huizen over geslagen, omdat hij zoveel snoep begon te krijgen. Thuis heeft hij lekker een paar snoepjes op mogen eten en we moesten natuurlijk ook een foto maken van de opbrengst.

Het was een fijne geslaagde avond. Hij heeft ons zonder problemen zijn tandjes laten poetsen, pyjama aan laten doen en hem naar bed laten brengen. Het is dan ook onnodig om te zeggen dat hij heel snel in dromeland was.
Ondanks dat Noah niet verwend is met snoepjes, heeft hij het ook prima naar zijn zin gehad. We kregen een paar keer leuke complimentjes vanwege zijn kostuum en hij brabbelde lekker de hele weg. Ook onze kleine beer was bij thuiskomst snel in slaap gevallen. De jongens hebben een hele fijne avond gehad en papa en mama dus ook!

Pompoenen uitsnijden

2011-10-27T20:01:00.001-06:00

Zoals beloofd, hierbij de foto’s van het uitsnijden van de pompoenen.

Nare berichten

2011-10-25T21:05:00.001-06:00

Afgelopen donderdag kreeg ik een telefoontje van Chantal, het zusje van Dan. Eerst belde ze twee keer, maar ik kon niet op nemen omdat ik ik druk bezig was op werk. Bovendien belde ze van een, voor mij, onbekend nummer. Bij een derde keer heeft ze de voicemail ingesproken en toen ik die snel beluisterde, hoorde ik alleen al bij het zeggen van haar naam dat er iets helemaal fout was. Terwijl ik nog midden in de voicemail zat, belde ze weer en dat telefoontje heb ik gelijk aangenomen en mijn werk gelaten voor wat het was.

Afgelopen woensdag had zij haar medische echo, om te kijken of haar kindje goed groeide en te kijken of ze helemaal gezond was. Op dat moment was Chantal 21 weken in verwachting van haar vierde kindje. Helaas hebben ze bij deze echo geen hartslag meer kunnen vinden. Haar kindje leek met 16 weken te zijn gestopt met groeien. Chantal meent haar zelf gevoeld te hebben tot de zondag voor haar echo. De arts denkt dat dat zeker wel mogelijk is geweest, maar dat het meisje met 16 weken is gestopt met groeien. Chantal is diezelfde avond nog ingeleid en is de volgende ochtend rond 06.30 uur bevallen van haar dochterje. Ze hebben haar Brooklyn genoemd.

Het meisje was bij de geboorte nog geen 15 cm groot. Het verdriet is uiteraard erg groot en niet te beschrijven, maar gelukkig lijkt Chantal haar geloof haar goed te helpen. Afgelopen zaterdag ben ik bij haar geweest en we hebben heel veel gepraat en gehuild, maar Chantal kwam heel erg sterk op mij over. Het idee van een eeuwig verbonden familie en het weten dat zij haar kindje weer zal zien in het hiernamaals, houdt haar sterk.

Vrijdag kreeg ik vervolgens een whatsapp berichtje van Taylor, mijn andere schoonzusje, dat Corien was overleden. Corien is een ex schoonzusje van ons en laat 3 kinderen achter. Zij was dood in haar woning gevonden. Volgens de krant zou er een onderzoek ingesteld zijn, omdat zij onder verdachte omstandigheden om het leven zou zijn gekomen. Afgelopen zaterdag is er sectie verricht waaruit bleek dat zij een natuurlijke dood is gestorven.

Ik was zelf 21 toen mijn moeder overleed en weet hoe moeilijk dat was. Ik kan me dan ook alleen maar voorstellen hoe moeilijk het moet zijn voor ons neefje en nichtje en hun broertje, om nu op te moeten groeien zonder hun moeder. Aankomende vrijdag zal Corien begraven worden.

Tot slot kreeg ik op zaterdag van mijn vader te horen dat er allemaal politie in zijn straat stond, omdat mijn oude over buurvrouw dood in haar woning gevonden zou zijn. Nou had ik niet zo heel veel contact met haar toen ik nog bij mijn moeder woonde, maar zo een derde berichtje in een paar dagen tijd, hakt er toch wel een beetje in.

Gelukkig zijn er ook nog leuke dingen gebeurd. Zo zijn we afgelopen zaterdag bij Pam geweest voor het jaarlijkse Halloween feestje. Nu was het natuurlijk, met het oog op Chantal, geen groot feest, maar we hebben lekker gegeten en de kinderen hebben pompoenen uitgesneden. Daarna heb ik Dan en de kinderen naar huis gebracht en ben ik door gereden naar Chantal.

Zondag hebben Carrie en ik gecraft. We hebben vorige maand besloten om dit een keer in de maand een dag te doen. Dan eten we ook gezellig met zijn allen. De kinderen spelen dan de hele dag met elkaar en de mannen spelen meestal een video spel of kijken sport op tv en wij kunnen dan de hele dag lekker craften.

Vanavond hebben we met de jongens pompoenen uitgesneden, de foto’s daarvan volgen nog, maar het was ontzettend leuk om te doen!

Oktober en crafts

2011-10-17T21:14:00.001-06:00

Oktober is de maand van Halloween. Bij de winkels liggen al een geruime tijd allerlei versieringen in de schappen en natuurlijk hangen ook de kostuums al weer te wachten. Afgelopen weekend hebben wij onze porch dan ook maar versierd. Tijdens het versieren kwam ik erachter dat we toch eigenlijk maar weinig versieringen hebben, daar moeten we nodig wat aan gaan doen. Toen wij nog geen kinderen hadden hebben we eigenlijk maar weinig bij Halloween stil gestaan, maar nu gaat daar natuurlijk verandring in komen.

Ook voor binnen hebben we eigenlijk weinig tot geen versieringen, maar ook daar komt langzaam aan verandering in. Ik ben laatst met Carrie naar de woodconnection gereden en daar hebben we hele leuke crafts gekocht. Ze hebben daar allerlei houten versieringen, die allemaal al uitgezaagd zijn, alleen zijn ze nog onbewerkt, dus kun je ze zelf op allerlei manieren bewerken. Daar zijn we dan ook maar mee aan de slag gegaan. Bovendien is het nog ontzettend leuk om te doen ook. Zo heb ik de afgelopen weken een heksenhoed gemaakt, aftel blokken naar Halloween en letters bewerkt die “witch” spellen. Brian heeft voor ons wat scrap hout meegenomen en daar heb ik “trick or treat” letters mee gemaakt.

Ach het is weer eens wat anders dan scrapbooken. Dat is overigens ook erg leuk om te doen hoor, maar af en toe af wisselen is ook leuk natuurlijk. Ik moet alleen voor mijn “witch” letters een ander plekje zoeken of misschien moet ik gewoon tijdelijk voor mijn sneeuwbollen een ander plekje zoeken.

Omdat Halloween voor de deur staat, zijn Chantal en ik afgelopen zondag bij Pam thuis geweest om op te ruimen en schoon te maken. Met alles waar zij door heen gaat staat dat op een laag pitje. Ze wil graag het jaarlijkse Halloween feestje bij haar thuis doen, maar dan moet er natuurlijk wel opgeruimd worden. Het resultaat mocht er wel wezen, al zeg ik het zelf. Het feestje staat gepland voor aanstaande zaterdag en dan gaan we pompoenen uit snijden. De kleine kinderen mogen, zoals ieder jaar, verkleed komen en natuurlijk zorgen we er voor dat er wat lekkers te eten is.

Oktober is ook de maand dat ons kleine mannetje zijn laatste maandje als baby door zal brengen. Wat is dat jaar snel gegaan en we hebben al veel met hem mee gemaakt. Ondanks alles is het een heerlijk ventje en kijken we uit naar zijn verjaardag. Zijn laatste probleempje waren de hyves, waarover ik schreef in ons vorige blogje. Die zijn nog een tijdje hardnekkig aanwezig geweest en het heeft Dan ook een beetje aan het twijfelen gezet of het inderdaad de medicijnen waren die hier de boosdoener van waren. Omdat hij nu ook tandjes krijgt en steeds meer dingen met ons mee gaat eten, dacht Dan dat het misschien van het eten kwam. Maar we hebben goed in de gaten gehouden wat hij binnen kreeg en uiteindelijk geloven we inderdaad dat het toch de medicijnen zijn geweest. Gelukkig heeft hij er nu geen last meer van en weten we, dat we bij een eerst volgende oorontsteking, gelijk aan kunnen geven dat hij daar allergisch voor is.

Dan hebben we natuurlijk ook nog Skyler. Sky kijkt graag tv, speelt heel lief met zijn autootjes en sleept zijn kleine broertje overal achter zich aan. Skyler is ook verschrikkelijk slim. Natuurlijk zegt iedere moeder dat over haar kindjes, maar het is echt zo. Hij kan al bijna het hele alfabet op zeggen en hij kan ook al een groot deel letters onderscheiden in boeken. En dat met 2.5 jaar. We heben allerlei leerzame dvdtjes en die dvdtjes werpen hun vruchten af.

Skyler heeft het niet echt op Halloween. Op het moment is alles en iedereen, die ook maar iets met Halloween te maken heeft, eng. Hij wil er dan ook het liefst niet bij in de buurt komen. We hebben hem zelf een keuze gegeven wat betreft kostuum en hij kiest iedere keer Spiderman of Superman. Ik denk dat het uitdeindelijk Superman zal gaan worden, want een masker op vind hij ook niets. Ach uiteindelijk gaat het op 31 oktober alleen nog maar om de snoep!

Eerste herfst dag en hives

2011-09-23T22:50:00.001-06:00

Van de herfst is hier nog hier zo heel veel te bekennen. Het is nog steeds heerlijk weer. Het is gemiddeld nog 30 graden en terwijl ik dit typ is het nog steeds 24 graden buiten. Heerlijk! Wat mij betreft mag dit weer nog wel even blijven hangen, voordat het echte herfst weer begint. De weersverwachting voor volgende week geeft in ieder geval aan dat we in ieder geval nog een weekje mogen genieten van het mooie weer.

De eerste dag van de herfst betekent ook dat het al weer bijna oktober is. Oktober is de maand van Halloween. Overal staan al allerlei versieringen in de schappen en de Halloween kostuums hangen al weer in de rekken. Tijd om te gaan bedenken hoe Skyler en Noah dit jaar verkleed zullen gaan. Voor Noah is het zijn eerste Halloween. Een dag na Halloween is meneertje al weer 1. Waar is dat jaar zo snel naar toe gegaan?

Over meneertje gesproken, hij is weer in de prijzen gevallen. Ruim anderhalve week geleden waren zowel Skyler als Noah wat snotterig en bij Skyler was het redelijk snel verdwenen, maar bij Noah bleef het hangen. Door zijn eerdere oor ontstekingen besloot ik om een afspraak te maken met de kinder arts om zijn oortjes na te laten kijken. wat mijn gevoel al vermoedde, bleek waar, Noah had een dubbele oor ontsteking. Hij kreeg zoals gewoonlijk Amoxicillin voorgeschreven en al snel zagen wij wat verbetering.

Op woensdag haalde Dan hem ‘s ochtends uit bed en toen had hij vuur rode oren en wat vlekken in zijn nek. Dit werd, naar mate de dag vorderde, alleen maar erger. Zo erg, dat Dan besloot om bij mij op werk langs te komen om te kijken wat ik er van vond. Ik vond het er erg genoeg uit zien om naar de dokter te gaan. Onze eigen kinderarts is met zwangerschaps verlof en ik wilde niet wachten totdat we bij iemand anders terecht konden, dus zijn we naar de urgent care gegaan.

Daar aangekomen, hebben we ruim een half uur in de onderzoeks kamer gewacht, waarna er een dokter binnen kwam die na een snel onderzoek constateerde dat Noah hoogst waarschijnlijk allergisch is voor Amoxicillin. We moesten direct stoppen met de Amoxicillin en de vlekken zouden vanzelf wel verdwijnen. Eerlijk gezegd had ik een beetje het idee dat hij ons niet echt serieus nam, maar goed, hij was de dokter. We kregen op dat moment geen medicijnen mee.

In plaats van dat het inderdaad weg trok, leek het eigenlijk alleen maar erger te worden. Tegen de avond waren zijn gezichtje, voeten, handen, vingers en ellebogen opgezwollen en hij leek wat meer moeite te moeten doen om te ademen. Eigenwijs als ik ben heb ik heb vervolgens mee genomen naar een andere urgent care. Daar werd ook geconstateerd dat hij allergisch is voor Amoxicillin, alleen vond de arts het heel stom dat de andere dokter geen medicijnen voor geschreven had. Daar kreeg Noah een prik met Benadryl en een prik met steroiden. Tevens kregen wij een receptje voor Prednisolon. Wat betreft zijn ademhaling, bleek hij inderdaad wat meer moeite te hebben, maar dat had te maken met de hives die zich inmiddels goed over zijn lichaam verspreid hadden. De Prednisolon zou, samen met Benadryl verlichting moeten brengen, maar helaas ook nu 2 dagen verder lijkt het alleen maar erger te worden.

Ook vandaag heb ik hem nog maar een keer na laten kijken, maar dit maal door de kinderarts. Zij bevestigde alles en gaf aan dat het waarschijnlijk nog wel erger wordt in de komende dagen en dat we niets anders kunnen doen dan hem aan de steroiden te houden. We moeten zijn mond wel goed in de gaten houden, want zodra hij een plekje in zijn mond vertoond moeten we naar het ziekenhuis, omdat het op zijn lucht wegen kan slaan en dat is met zijn verleden iets wat goed in de gaten gehouden moet worden. Gelukkig kan onze beer nog wel lachen en is hij nog net zo vrolijk als altijd.

Vorige week zaterdag is ons nichtje KaeLa gedoopt. In het LDS geloof wordt je pas gedoopt op 8 jarige leeftijd. Wij hebben de doop bijgewoond en zijn achteraf bij Chantal en Justin thuis geweest voor een lunch. Trotse KaeLa heeft daar wat cadeautjes uitgepakt en van ons heeft ze een mooi lijstje gehad die ik zelf in elkaar geknutseld heb. Het leuke is dat dat een van haar favoriete cadeautjes was.

Een van de grote gespreks onderwerpen na de doop was de komst en het geslacht van de nieuwe baby van Chantal en Justin. Chantal is 16 weken in verwachting van hun vierde kindje. Afgelopen woensdag zouden zij het geslacht uit vinden van hun baby. Erg spannend, omdat er in de familie van Dan maar 2 meisjes zijn, uit de 15 kinderen van zijn broers, zussen en ons zelf. Chantal was dan ook erg blij toen ze te horen kreeg dat dit kindje ook een meisje is.

Aankomende zondag is het al weer een jaar geleden dat mijn andere schoonzusje, Angela, overleed aan de gevolgen van een ernstig auto ongeval. Freddy en de jongens hebben hun leven zo goed als kan opgepakt. Freddy heeft een mooi huis laten bouwen en Daniel is ook hersteld van het ongeluk. Hij is weer bezig met sporten en probeert zo snel mogelijk fit genoeg te worden. Hij hoopt zo snel mogelijk opnieuw ingezworen te worden bij de marine.

De jongens liggen op dit moment beide lekker op bed, op tv staat het “I heart musical” festival aan en ik zit te genieten van een zacht briesje wat hier de kamer in waait door het open raam. Al met al een mooie avond zo op de eerste dag van de hersft.

We remember….9/11/2001–9/11/2011

2011-09-11T22:47:00.001-06:00

Silver Lake

2011-09-07T22:11:00.001-06:00

Het mooie weer begint zo langzaam aan op het einde te lopen. De temperaturen zijn langzaam aan iets aan het dalen, hoewel wij dan nog niet mogen klagen, vergeleken met Nederland. Maar het is niet meer zo ontzettend benauwd. Eerlijk gezegd vind ik het heerlijk op het moment. Omdat we weten dat de temperaturen aan het dalen zijn, en je nooit weet wanneer de laatste dag de mooiste dag zou zijn. zijn we twee weken geleden naar Silver Lake gereden.

Er is nog zo ontzettend veel in deze staat dat ik wil zien en Silver Lake was er daar een van. Silver Lake ligt in Big Cottonwood Canyon. Deze Canyon hebben we wel eens bezocht met mijn vader alleen zijn we nooit door gereden naar Silver Lake. Ik had me door meerdere personen laten vertellen dat het Lake ontzettend mooi was en was dus erg nieuwsgierig. En ik moet toegeven het is inderdaad prachtig. De natuur is heel mooi, het is er heerlijk rustgevend en je kunt er fijn wandelen. Om het meer ligt een hout wandel pad dus het is prima om te doen, ook met kleine kinderen.

We zijn samen met Brian en Carrie en de kinderen geweest en ook de dochter van Mindy is met ons mee geweest. De kinderen hebben zich prima vermaakt. Het blijft zo leuk om de natuur door hun oogjes heen te zien. Vooral Skyler genoot van alles en nog wat om zich heen. Hij heeft bijna een eekhoorn uit zijn handje kunnen laten eten, alleen kon hij net niet lang genoeg stil zitten.

Zo rond de kerst willen we er nog een keer heen, als het mogelijk is. Soms mag je zo ver de Canyon niet meer in tenzij je speciale sneeuwbanden hebt. De reden dat we nog een keer willen met de kerst, is mijn vader. Hij heeft onlangs namelijk opnieuw een ticket geboekt. Hij komt op 15 december aan. Zoals gewoonlijk zijn we al hard aan het aftellen en kijken we er naar uit.

Afgelopen weekend was het een lang weekend, vanwege labor day. We hebben niet echt veel gedaan. Voornamelijk zijn we in de tuin geweest met de jongens. Dan heeft het hele weekend gewerkt, maar af en toe een lekker rustig weekendje is ook niet verkeerd. Bovendien was het onkruid al weer aardig terug gegroeid en hebben we dat even onder handen genomen. Hopelijk was dat een van de laatste keren voor dit jaar.

Koekjes bakken

2011-08-31T21:13:00.001-06:00

Gisteren heb ik met Skyler koekjes gebakken. En een lol dat hij had! Uiteraard moest hij tussendoor ook het beslag even proeven en dat keurde hij goed. Ondanks dat we de instructies op de doos gevolgd hadden, vond ik de koekjes een beetje droog, maar Skyler en Dan hebben er heerlijk van gegeten. Uiteindelijk waren er maar 2 koekjes over. Ach al waren ze compleet mislukt, dan was het nog ontzettend leuk om te doen. Even alleen mama en Skyler en het was duidelijk dat hij er van genoot. Daar doen we het toch voor?

The next step

2011-08-26T22:35:00.001-06:00

Oh wat zou ik graag willen dat ik de discipline had om iedere dag een blogje te schrijven. Hoewel, aan de andere kant vraag ik me dan af of de blogjes dan wel boeiend zouden zijn, of dat het veelal het zelfde zal gaan worden. Ach, zo werkt het ook natuurlijk, vooral als ik probeer om geen maand tussen de blogs te laten zitten.

Sinds de laatste blog zijn we inmiddels al weer een maand verder en in die maand hebben we voornamelijk genoten van het mooie weer. Tenslotte weet je nooit hoe lang het nu echt zo mooi blijft. Wij hebben in ieder geval niet te klagen, als ik de weer berichten in Nederland zo bekijk. We hebben de afgelopen maand dan ook lekker veel buiten door gebracht in de tuin. Skyler vind het heerlijk om in het zand te spelen, of de modder, en dan vooral wanneer er vriendjes of vriendinnetjes buiten zijn.

Verder zijn de jongens beide op hun zogenoemde “well child check” geweest. Beide mannden zijn weer helemaal goed gekeurd en lopen goed op schema. Skyler is nog steeds wat aan de lange kant en zijn gewicht zit nog steeds wat onder het gemiddelde, maar hij heeft een mooie groei. Noah is ook lang en zit wat boven het gemiddelde met zijn gewicht, we hadden eigenlijk niet veel anders verwacht. Noah is maar 4.5 kilo lichter dan Skyler.Ze hebben deze ronde geen prikjes gekregen.

De dag na het dokters bezoek, zaten we tegen etens tijd weer bij de dokter. Dit lijkt bijna wel een gewoonte te worden voor ons. Skyler en Noah waren in de slaapkamer aan het spelen toen Skyler opstond en de kamer uit rende. Noah kroop vervolgens zo snel achter hem aan, dat Skyler dat niet in de gaten had toen hij de deur achter zich terug trok. Noah zijn vinger zat hierbij tussen de deur en de deur is geheel in het slot gevallen. Dan dacht dat zijn vingertje eraf lag, maar dat bleek gelukkig niet zo te zijn. Bij de urgent care constateerde de dokter een hele gezwollen vinger, maar gelukkig was zijn vingertje niet gebroken. Als het Skyler was geweest, dan hadden we verder van huis geweest, omdat zijn vinger wel degelijk heel lelijk gebroken zou zijn en er misschien zelfs af zou liggen. Noah heeft geluk gehad omdat zijn botten nog heel zacht zijn.

Nu de zomer op het einde begint te lopen en de dagen weer korter beginnen te worden, beginnen we langzamer hand aan de herfs en de daarbij horende feestdagen te denken. De winkels zijn langzaam aan de zomer spullen aan het op ruimen en er zijn ook al winkels waar de Halloween spullen al weer in de schappen ligt. Voor Halloween wil ik graag wat leuke dingen “craften”. Ik heb al heel veel leuke dingen gezien die ik wil maken dus ik heb aardig wat dingen op het progamma staan. Als het allemaal een beetje lukt zoals ik het in mijn hoofd heb, plaats ik hier ook nog wel wat foto’s.

Verder ben ik bezig geweest met uit te zoeken wat ik moet doen om Amerikaans staatsburgerschap te krijgen. Er komt het een en ander bij kijken, waaronder een test van 10 vragen. Van die vragen moet ik er 6 goed hebben. Er staat een lijst online van 100 vragen die gesteld kunnen worden, die kan ik bestuderen. Het grappige is dat ik sommige van deze vragen aan collega’s en vrienden en familie heb gesteld en de meeste de vragen niet kunnen beantwoorden. Buiten de test zal er ook weer een leuk dollar bedrag gevraagd worden, maar dit zou dan wel de volgende en tevens laatste stap in het emigratie process zijn. Ik hoef dan nooit meer papieren in te vullen, nooit meer extra kosten te betalen en ik hoef dan ook niet naar Californie toe om mijn paspoort te laten verlengen. Ik ga dit overigens niet gelijk doen, maar nu weet ik in ieder geval wat me te wachten staat.

Family weekend

2011-07-24T23:41:00.001-06:00

Omdat we eigenlijk afgelopen vrijdag naar Wendover zouden gaan, had Dan voor vrijdag en zaterdag twee vrije dagen aangevraagd op werk. Maar nu dat niet door ging, besloten we om er een leuk familie weekend van te maken.

Vrijdag middag was ik al vroeg vrij van mijn werk, vanwege een barbeque. Onze klant houdt ieder jaar een barbeque in Sugarhouse park. Rond 11.00 uur wordt iedereen daar dan verwacht, waar er gegeten wordt en er worden een aantal spelletjes gespeeld en daarna mag iedereen, betaald, naar huis. Ik had me ‘s ochtends door iemand van werk op laten halen, zodat Dan met de jongens naar Sugar house park kon komen, omdat we na de barbeque naar de dierentuin zouden gaan. Aangezien de dierentuin op zo een vijf minuten van het park af ligt, leek het mij zonde van de benzine om eerst naar huis te rijden, om vervolgens weer terug die kant op te moeten gaan.

Rond 13.00 uur was de barbeque afgelopen en kwam Dan met de jongens naar het park. Zo rond 13.15 uur waren we bij de dierentuin waar ik me eerst even snel heb omgekleed in een korte broek. Het is hier zo een 35 graden, dus een korte broek is dan wel lekker. Het was behoorlijk druk in de dierentuin. Ik denk dat veel mensen een lang weekend hebben genomen, in verband met Pioneer Day.

Toen wij in mei met mijn vader bij de dierentuin waren geweest, zagen we hier en daar wat dinosauriërs met leger netten er over heen, ze waren toen al druk bezig met het opzetten van het thema van dit seizoen: Zoorassic Park. Ik vond het thema van dit jaar leuker dan vorig jaar. Ik denk dat veel kinderen dat zelfde gevoel hadden. Ze stonden allemaal met open mondjes te kijken. Zo ook natuurlijk Skyler. Hoewel hij het soms ook wel eens een beetje eng vond.

Noah heeft ook zijn oogjes uitgekeken en vond het prachtig om alle dieren te bekijken en alle aandacht van zijn grote broer!

Wat ik erg fijn vind aan de dierentuin is het feit dat ze overal “misters” hebben hangen. Die dingen sprayen water mist en dat brent op zo een verschrikkelijk warme dag, heerlijke verkoeling. Ook hebben ze overal waterfonteintjes staan, waar je even snel wat water kunt drinken.

Skyler heeft ook nog een nieuwe “vriendje” gemaakt toen we daar waren. Toen wij even op een bankje zaten om wat te drinken liep hij naar de kalkoenen toe. Hij had een zakje koekjes in zijn handen en een van de kalkoenen had dat natuurlijk snel in de gaten. De kalkoen kwam steeds iets dichter bij en Skyler vond dat wel intressant, totdat de kalkoen het koekje uit zijn hand vandaan at. Zijn gezichtje sprak boekdelen!

Het was een heerlijke dag en we hebben alle vier genoten. Maar aan het einde van de dag waren we ook wel allemaal behoorlijk gaar. Het lopen en de hitte is wat dat betreft een slechte combinatie. Het duurde dan ook letterlijk geen minuut, voordat beide jongens in slaap waren gevallen toen we eenmaal in de auto zaten.

Voor de avond hadden we gepland om naar de drive in bioscoop te gaan, maar we waren allemaal zo moe dat we besloten hebben om thuis te blijven. Cars 2 draait op dit moment samen met Pirates 4 en dat had een leuke combinatie geweest, maar misschien doen we dat nog wel een andere keer.

We zijn die avond naar de benzine pomp gewandeld voor wat lekkers en hebben daar 2 films uit de redbox gehaald. De jongens hebben we bij terug komst lekker in bed gestopt en wij zijn op de bank gaan hangen met Insidious. Het was een spannende film, er zaten wat stukjes in die een beetje tegen vielen, maar over het algemeen was het een goede film. De tweede film hebben we niet meer gekeken, ook wij waren behoorlijk moe.

Zaterdag ochtend moest Dan naar de opticiën voor een nieuwe bril. Hij moest al een tijdje een nieuwe bril hebben, maar was eigenwijs. Zijn oude bril viel van narigheid gewoon uit elkaar en meneer kon hem wel maken. (met plakband) Ik heb voor hem dan ook maar een afspraak gemaakt. Hier liepen we weg met een ontzettende meevaller. Mijn verzekering vergoedt de gehele bril en wij hoefden alleen maar de belasting te betalen. Als het goed is, is zijn nieuwe bril dinsdag of woensdag binnen.

Zaterdag middag zijn we met de jongens wezen zwemmen. Dit was voor Noah de aller eerste keer. We hadden wel een vermoeden dat hij dat geweldig leuk zou vinden, want zodra we hem in bad zetten begint hij ontzettend te lachen en te spetteren. Zo ook in het zwembad. Hij had een verschrikkelijke lol. Skyler vond het ook helemaal geweldig, alleen moesten we meneertje goed in de gaten houden, want hij vond het nogal leuk om allerlei trucjes te doen. Op een gegeven moment konden we aan beide jongens zien dat ze het koud hadden en dus was dat voor ons een teken dat we maar richting huis moesten gaan. Skyler protesteerde hevig, maar ook hier duurde het weer geen minuut voordat ze beide lekker sliepen.

Gisteren avond waren we bij Mindy uitgenodigd voor een barbeque, waar we zoals gewoonlijk heerlijk hebben gegeten. Na het eten hebben we met water ballonen gespeeld en hebben we volleybal gespeeld. Rond 22.00 uur hebben we het voor gezien gehouden en hebben we de jongens op bed gelegd. Zij gaan normaal gesproken rond 20.00 uur naar bed, dus ze waren al veel langer op dan normaal gesproken. Daarna zijn Dan en ik opnieuw op de bank gaan hangen met een filmpje. Dit maal was dat Just go with it met Adam Sandler en Jennifer Anniston. Ook dit was een goede film.

Dat de jongens te laat op zijn geweest dit weekend, heb ik wel geweten vandaag. Helaas moest Dan vanmiddag weer aan het werk en dus was ik alleen met twee huilerige en plakkerige kinderen, maar ondanks dat, was het weekend heel erg geslaagd!

Tot ziens

2011-07-16T22:42:00.001-06:00

Vandaag had ik afgesproken met Marcel en Anja. Marcel en Anja zijn vier jaar geleden hierheen verhuisd voor het werk van Marcel. Vorig jaar augustus had ik Anja al eens ontmoet en toen hadden we afgesproken om dat nog een keer te herhalen. Vandaag op de valreep is het er dan toch van gekomen.

Ik schrijf op de valreep, omdat Marcel en Anja aanstaande vrijdag weer naar Nederland zullen vertrekken. Zij kijken hier met gemengde gevoelens tegen aan. Gemengd, omdat het toch wel fijn is om weer bij de kinderen en familie te kunnen zijn, maar toch ook wel jammer om dat geen dat ze achter zullen laten. Anja kijkt ook niet echt uit naar het weer in Nederland. Op het moment is dat geloof ik maar somber en triest. Tja, dat is toch wel een heel verschil met hier en 34 graden.

Het was weer heel erg gezellig. Anja en Marcel zijn zulke lieve en vriendelijke mensen. Vorig jaar waren Skyler en ik heel gastvrij bij hen thuis ontvangen en vandaag hebben wij ze hier bij ons thuis ontvangen. Daarna zouden ze door rijden naar Park city dus ze hebben een leuke dag uit gehad zo vlak voor hun vertrek. Achteraf gezien, had ik dit graag eerder en vaker willen doen. We hebben nu afgesproken, dat als wij naar Nederland gaan, dat we zeker bij hen op bezoek zullen gaan!

Het blijft erg leuk om ervaringen te delen wat betreft het leven hier. Het is erg grappig om de verschillen tussen Nederland en Amerika te bespreken. Ik ben dan ook heel erg benieuwd hoe het zal zijn voor hen om weer terug in Nederland te zijn. Na 4 jaar in de Verenigde Staten kijk je toch anders tegen sommige dingen aan. Wij wensen Marcel en Anja veel succes met de verhuizing en we houden contact!

Verder hebben we vanmiddag heerlijk in de tuin gezeten. Dan moest om 14.00 uur werken. Dus ik was alleen met de jongens, maar we zijn naar de overkant gelopen en hebben bij Katie in de tuin gezeten. Skyler heeft gezellig met Alex gespeeld en Noah heeft liggen rollen met Lia. Morgen heeft Dan een vroege dienst en dus is hij ook lekker vroeg thuis.

Voor volgende week heeft Dan zowaar 3 vrije dagen staan. Het was de bedoeling dat we volgende week vrijdag naar Wendover zouden gaan met Troy en Mindy. We zouden daar dan lekker gaan eten, naar het casino toe gaan en daar overnachten, maar Troy zal die zaterdag moeten werken en dus gaat het niet door. Nu zouden Dan en ik alsnog met zijn tweeën kunnen gaan, maar we hebben besloten om dit een andere keer te doen. We gaan er nu gewoon een lekker weekend met de jongens van maken. We weten alleen nog niet precies wat we gaan doen, maar we hebben nog een week om daar over na te denken.

Tuinslang

2011-07-10T21:48:00.001-06:00

Zoals gewoonlijk kijk je ontzettend uit naar het lange weekend en wat duurt dat toch altijd lang voordat het daar is. En dan is het uiteindelijk daar en dan lijkt het met een keer knipperen van je ogen weer verdwenen. Inmiddels hebben we er al weer een week en een weekend opzitten sinds het lange 4th of July weekend.

Dat betekend ook dat Skyler al weer 9 dagen aan de antibiotica zit en Noah inmiddels 7. Gelukkig zijn beide jongens aanzienlijk opgeknapt en zijn we bijna klaar met de antibiotica kuurtjes. Skyler knapte al snel op alleen Noah bleef best nog een paar dagen kwakkelen, maar gelukkig ging ook hij toch de goede kant op. De nachten werden met het beter worden van de jongens ook weer beter.

Deze week en dit weekend zijn eigenlijk niet weg geweest en hebben we niet veel bijzonders gedaan. We hebben thuis wat opgeruimd en wat in de tuin gerommeld, omdat we het risico niet wilde nemen om de jongens terug te laten vallen. Gelukkig lijkt dat een goede beslissing te zijn geweest.

Gisteren zaten we even lekker buiten op de porch toen Jace en Mindy aan kwamen lopen met een tuinslang in hun handen. Jace en Antonio, Jace zijn voetbal maatje, hadden deze gevonden langs het kanaal en dachten dat wij het wel leuk zouden vinden om hem te zien. Skyler vond het wat intressant! Ikzelf heb het niet zo op die beestjes, maar ik heb hem zo waar ook geaaid.

Zelfs Noah heeft het beestje vast gehouden, hoewel hij waarschijnlijk niet begreep dat hij een levend diertje in zijn handen had, aangezien hij hem een paar keer in zijn mond heeft proberen te stoppen.

Gisteren heb ik ook de kasten van beide jongens uitgeruimd. Van zowel Skyler als Noah lagen er inmiddels genoeg te kleine kleding stukken in. Ik kan het wel uit blijven stellen, maar helaas houdt dat het feit niet tegen dat ze allebei door zullen groeien. Noah zijn kleding heb ik in een doos gestopt en Skyler zijn kleding heb ik bij Noah in de kast gelegd. Het zag er nog allemaal goed uit. Natuurlijk zullen we voor Noah ook nieuwe kleding kopen, want hij hoeft natuurlijk niet alleen maar oude kleding van zijn broer aan. Daarbuiten zijn ze in verschillende maanden geboren en dus zullen sommige kleding stukken Noah waarschijnlijk niet passen in bepaalde seizoenen.

Noah zijn kleding houden we voorlopig nog even opgeslagen. We zijn er nog niet over uit of Skyler en Noah misschien nog een broertje of zusje zullen kijgen. Mocht dit wel het geval zijn en zou het opnieuw een jongetje worden, dan hebben we alvast wat kleding. Zo niet, dan geef ik het met der tijd weg of verkopen we het misschien wel in een yard sale.

Zo kwam ik ook van beide ventjes hun eerste shirtjes tegen die zij in het ziekenhuis gekregen hebben, net als de eerste mutsjes en ook hun eerste pakjes, waarin ze gekleed waren toen we ze mee naar huis namen. Bij het zien van die dingen moest ik toch wel even slikken, het gaat echt ontzettend snel!

Dit heeft me ook doen denken aan het feit dat ik voor beide jongens een “hope chest” wil gaan samen stellen, waarin ik dit soort dingen kan bewaren. Hun eerste kleding stukjes, hun eerste tandjes, foto’s en nog meer van dat soort dingen. Nu moet ik alleen eerst op zoek naar twee mooie kisten!

4th of July weekend

2011-07-04T22:48:00.001-06:00

Vandaag is het 4 juli, in Amerika betekend dat een nationale feestdag. Op 4 juli 1776 was de aanname van de Amerikaanse Onafhankelijkheidsverklaring (mooi woord voor galgje). In deze verklaring werd de onafhankelijkheid van de Verenigde Staten tegenover het Koninkrijk van Groot-Brittanië bevestigd. Voor mij betekende dat dus een vrije dag. Wat heb ik naar een lang weekend toe geleefd. Helaas was het voor ons vooral binnen zitten dit weekend.

Zoals ik in mijn laatste post al schreef, zijn we vorige week maandag met Noah bij de dokter geweest omdat hij het weer benauwd had. De dokter wilde dat wij de albuterol, die wij eerder al voorgeschreven hadden gekregen, weer zouden hervatten. Hiermee zouden we met 2 a 3 dagen weer verbetering moeten zien. Helaas gebeurde dat niet echt. Na het gebruik zagen we wel wat verbetering, maar kort daarna zakte hij weer terug. Daarbij had hij ook een nare hoest en een behoorlijke loopneus.

Skyler liep de week daarvoor wat te hoesten en dus begonnen we te denken dat Skyler Noah wel eens aangestoken zou kunnen hebben, alleen was Skyler inmiddels van zijn hoest af. En toch zaten we zaterdag met Skyler bij de dokter.

Zaterdag ochtend werd Skyler wakker met, wat in mijn ogen leek op, een muggenbult op zijn voet. Naarmate de dag vorderde werd de plek steeds roder en groter en ‘s middags begonnen er zelfs blaren te vormen. Ik had eerder op de dag al een omlijning gemaakt met een pen, om te kijken of de plek groter zou worden. Toen ik door had dat deze groter werd heb ik hem Benadryl gegeven. Dit helpt tegen allergische reacties. Helaad werkte het in zijn geval niet. Omdat zijn grote teen ook op begon te zetten en hij steeds vaker aangaf dat hij pijn had, heb ik hem toch maar voor de zekerheid naar de dokter gebracht.

Bij onderzoek vroeg de arts of hij nog meer plekken had, of misschien ergens anders uitslag had ofzo. Nou ja, hij heeft ook een muggenbult op zijn hand zei ik en hij heeft luier uitslag en warmte uitslag op zijn rug. Vervolgens keek hij hier natuurlijk naar, maar hij was het niet met me eens. De plek op zijn hand leek hem namelijk te groot voor een muggen bult en de uitslag op zijn rug leek niet op hitte uitslag. De uitslag op zijn rug leek hem een reactie op streptokokken. Hij heeft vervolgens een wattenstaafje in Skyler zijn mond gestopt en heeft die laten onderzoeken op streptokokken. Met nog geen 5 minuten kwam deze positief terug. Hij had inmiddels al een paar dagen niet meer gehoest, maar toch bleek hij positief. De dokter dacht wel dat hij het ergste achter de rug had.

Zijn hand en voet baarde hem wat zorgen. Het zouden inderdaad uit de hand gelopen muggen bulten kunnen zijn, maar hij vermoedde dat het hand, voet, mond ziekte is. Zowel de streptokokken als de hand, voet, mond ziekte worden veroorzaakt door bacteriën en komt regelmatig voor bij kleine kinderen. Zij raken natuurlijk van alles aan en proberen van alles in hun mond te stoppen. Een bacterie heeft dan ook maar een momentje nodig en het is gedaan. Skyler heeft nu voor 10 dagen antibiotica dat zowel tegen de steptokokken moet werken, als de eventuele hand, voet, mond ziekte.

Bij Noah was nog steeds geen verbetering te zien en vanmorgen was hij weer zo ontzettend aan het hoesten, dat hij er bijna in bleef. Dus ook met hem hebben we weer een tripje naar de dokter gemaakt. Daar werden mijn vermoedens bevestigd en bleek dat ook onze beer streptokokken heeft. Daarbuiten blijkt hij ook nog eens een dubbele oorontsteking te hebben. Dus onze jongens zijn weer eens goed in de “prijzen” gevallen. Het nare is dat Noah altijd ontzettend vrolijk is en het dus moeilijk is om bij hem te bepalen wanneer hij nu echt ziek is. Zo voelde ik me best schuldig vanmiddag dat hij een dubbele oorontsteking blijkt te hebben. Inmiddels zit Noah dus ook voor 10 dagen aan antibiotica.

Het zijn wel een heerlijk stel jongens. Noah kruipt continue achter Skyler aan en Skyler begint hem ook steeds meer bij dingen te betrekken. Als Noah huilt, dan loopt Skyler naar hem toe en geeft hem een kusje en zegt dan dat alles goed is.

We hebben vanavond in ieder geval wel kunnen genieten van een mooie vuurwerk show. We hebben zelf niet eens vuurwerk hoeven te kopen, want al onze buren kwamen hun vuurwerk bij ons op de hoek van de straat af steken. Noah lag inmiddels al lekker te slapen en zijn Skyler en ik op een stoel in de tuin gaan zitten, terwijl Dan bij de mannen stond die het vuurwerk af staken. Ondanks alle ziektes is het toch nog wel een fijn weekend geweest.

Houten bruiloft

2011-06-29T21:16:00.001-06:00

Er is in Nederland een gewoonte om als mensen een aantal jaren gehuwd zijn te spreken van bijv een koperen huwelijk bij 12.5 jaar getrouwd zijn, of een zilveren huwelijk bij 25 jaar verbonden zijn. Het is volgens sommigen gebruik om bij een dergelijk jubileum cadeaus te geven die van dat materiaal gemaakt zijn. Wij geven elkaar vandaag dan geen houten cadeau, maar wij vieren wel ons 5 jarig jubileum.

Op 29 juni 2006 gaven wij elkaar het jawoord in het gemeentehuis van Alphen aan den Rijn. Onze huwelijksdag staat in mijn geheugen als de dag van gisteren en toch is het al weer 5 jaar geleden. Imiddels wonen we aan de andere kant van de wereld en zijn we papa en mama van 2 geweldig mooie jongens. Wie had dat op onze trouwdag nu verwacht?

We doen vandaag niets speciaals. Ik moest werken in verband met kwartaal einde bij ons op werk en Dan stond ook gewoon ingeroosterd voor vandaag. Het is dus een gewone werk dag net als elke andere dag. Maar als het goed is gaan wij op 22 juli een avondje naar Wendover. Wij zullen daar dan overnachten in een hotel en Chantal komt dan in ons huis op Skyler en Noah passen.

Nu wij 5 jaar getrouwd zijn, realiseer ik me ook dat ik dit blog al 5 jaar bij houdt. We zijn in 2006 begonnen met bloggen, omdat er toen al plannen waren mbt onze emigratie en we wilden de vooruitgang daarvan bij houden. Het is erg leuk om zo af en toe eens terug te lezen. Ik realiseer me dan ook dat ik in 2006 een stuk vaker een blog schreef dan tegenwoordig, ik moet daar toch echt een keer verandering in brengen….

De afgelopen weken hebben we niet veel bijzonders gedaan. Het weer is hier goed omgeslagen, zo was het een paar weken geleden nog koud en hadden we zelfs nog sneeuw in de bergen en nu is het prachtig weer! Het is soms verschrikkelijk warm, maar klagen doen we natuurlijk niet.

We brengen veel tijd door buiten in de tuin met de jongens. Skyler vind het heerlijk om rond te rennen en met de buurt kinderen te spelen en Noah geniet net zo van het buiten zijn als ikzelf. Hij vind het heerlijk om op een deken lekker in de rondte te rollen en lekker om zich heen te kijken. Hij vind het ook prachtig om met zijn “vriendinnetje” te spelen. Katie, een vriendin van aan de overkant, is in Januari bevallen van Lianna. Wij hebben tijdens onze zwangerschappen lekker samen gewandeld en we zitten vaak lekker samen buiten en Noah en Lia vinden elkaar helemaal geweldig en brabbelen er samen dan meestal ook lekker op los. Zo schattig!

Sinds kort kruipt Noah er ook aardig op los. Van de een op andere dag begon onze beer met de zogenoemde “army crawl”. Ook dan is het leuk om de blog terug te lezen, waaruit dan blijkt dat Noah ruim een maand eerder begon dan Skyler!

Skyler boekt ook ontzettende vooruitgang. Hij begint met de dag meer en meer te praten en soms staan we gewoon versteld van de dingen die hij plotseling herhaald of woordjes die hij ineens gebruikt, die we nog niet eerder uit zijn mond hebben gehoord. Zo zei hij laatst ineens:”Mommy, I wav u” Op zo een moment smelt je moederhart wel!

Ook het plassen op de wc gaat erg goed. Hij is regelmatig de hele dag droog. Hij moet nu alleen zelf nog eens door gaan krijgen wanneer hij nu eigenlijk naar de wc moet. Nu is het wel handig dat papa of mama hem er continue aan herinnerd. Ach, ook daarover zullen we niet klagen. We horen regelmatig dat jongens toch al een stuk later zijn met “potty training” en dat wij geluk hebben dat Skyler er zo goed op reageerd. We zijn dan ook erg trots op onze deugniet.

Verder gaat alles wel goed. Helaas zijn we afgelopen maandag weer met onze beer bij de dokter geweest en heeft hij gewoon weer bronchiolitis. Vooral nu met het warme weer vragen we ons af hoe hij daar nu eigenlijk aan komt. De arts begint nu toch echt astma te vermoeden, maar wil hem nog niet aan een speciale inhalator zetten in verband met steroiden. Ze wil er eerst 100% van overtuigd zijn dat het astma is. Het zou namelijk ook nog steeds een nawerking kunnen zijn van zijn RSV. Voor nu moeten we weer aan de albuterol en mocht het niet beter worden, dan moeten we weer terug komen. We hebben nu ook de goedkeuring gekregen om de Albuterol in de toekomst te gebruiken, wanneer wij het gevoel hebben dat het nodig is. Gelukkig reageerde hij al weer snel op deze behandelingen en lijken we weer de goede kant op te gaan.

Soms kijk ik naar onze jongens en dan realiseer ik me dat we erg gelukkig zijn dat ze gezond zijn! 2 internet vriendinnetjes van mij hebben beide een zoontje waarmee ze continue in de medische molen zitten. De een is te vroeg geboren en heeft een hoofdje wat te snel groeit ten op zichte van zijn lichaam. Daarvan wordt nu onderzocht wat het nu precies is en wat er aan gedaan gaat worden. De ander heeft een zoontje wat iets eerder dan Noah is opgenomen met RSV en heeft vervolgens ook moeten vechten tegen bacterien. De kleine man heeft nu op het moment zelfs een canule. Zo zielig om te zien hoe machteloos hun ouders zich voelen, maar zo mooi om te zien hoe hard deze kleine ventjes blijven vechten en bijna altijd een lachje op hun gezicht hebben!

Zo denk je over meerder dingen soms wel ineens wat dieper na dan normaal. Zondag avond heeft Wes, de vader van Mindy, een hartaanval gehad. Gelukkig was hij niet alleen op de vrachtwagen, maar waren Troy en Mindy bij hem en had hij tegen Troy gezegd dat als hij niet beter wist dat hij misschien wel een hartaanval had. Troy heeft dit natuurlijk gelijk tegen Mindy gezegd en zij heeft hem water en aspirines gegeven en vervolgens zijn zij door alle rode lichten heen gereden naar het ziekenhuis. Daar werd hij gelijk behandeld en geopereerd en achteraf is er tegen Mindy verteld dat zij verschrikkelijk goed gehandeld heeft en dat hij het waarschijnlijk niet gehaald zou hebben, als zij niet zo gehandeld had. Gelukkig lijkt het erop dat hij voor 100% zal herstellen en dat hij geen schade eraan over zal houden.

Ook dit zette ons natuurlijk aan het denken en dan zie je dat je toch echt van iedere dag moet genieten!

Een tandje

2011-05-22T23:20:00.001-06:00

Al weken heb ik het idee dat Noah misschien wel eens bezig zou kunnen zijn met het produceren van een tandje. Hij had regelmatig rode koorts wangen, maar dan zonder koorts, zoog heel hard zijn lippen naar binnen en knauwde op alles wat hij maar in zijn mond kon krijgen. Nu is het voor een baby natuurlijk heel gewoon om van alles in de mond te stoppen, maar toch had ik het gevoel dat er een tandje aan zat te komen.

Het blijkt dat Noah een stuk sneller is dan Skyler, want op 7 oktober 2009 schreef ik dat Skyler 2 voortandjes had. Skyler was op dat moment bijna 8 maanden. Op 18 mei 2011, met ongeveer 6.5 maand ontdekte ik bij Noah een tandje aan de onderkant. Ik heb dus toch goed gezeten met mijn moeder gevoelens.

Het tandje is net door het tandvlees gebroken en dus nog niet echt zichtbaar op een foto, dus die laat nog even op zich wachten! Ik ben benieuwd hoe lang de volgende tandjes op zich zullen laten wachten.

Het lijkt sowieso allemaal wel een stuk sneller te gaan met Noah dan dat het met Skyler ging. Misschien is dat gewoon gevoels matig en misschien komt het wel, omdat Noah een voorbeeld heeft aan Skyler. Hij volgt zijn grote broer overal en misschien is het wel een soort motivatie voor hem, maar hij begint zelfs al met pogingen tot kruipen. Zodra hij op de grond ligt, rolt hij op zijn buik, legt zijn hoofdje op de grond en zijn kontje komt dan omhoog, doordat hij zijn knietjes onder zich trekt. Hij probeert zelfs de bewegingen te maken met zijn benen, alleen komt hij nog niet vooruit. Vooral voor hemzelf is dit heel frustrerend, en voor ons vooral grappig. Het is helemaal grappig als Skyler hem wel een handje probeert te helpen!

Ook eet Noah al vanaf ongeveer 5 maanden potjes groente en fruit en hij vind het maar wat lekker. Je kunt hem niet snel genoeg eten geven. Als het niet snel genoeg gaat, laat hij zich echt wel even horen! Onze kleine beer doet het dus goed en groeit als kool!

Vandaag wil ik ook even stil staan bij mijn moeder. Vandaag zou haar 52ste verjaardag geweest zijn. We missen haar nog iedere dag. Het is zo jammer dat zij bepaalde dingen niet meer mee heeft mogen maken, waaronder haar kleinkinderen. In maart van 2004 werd er bij haar longkanker geconstateerd en in oktober 2004 heeft zij uiteindelijk gekozen voor euthanasie. Het is dit jaar al weer 7 jaar geleden dat zij overleed. Ondanks dat het al 7 jaar geleden is, zijn we haar natuurlijk nog niet vergeten.

Mijn nichtje Sylvia heeft gisteren haar graf een beetje op geknapt en mijn vader heeft vandaag voor ons een bloemetje geplaatst. Dat zijn wel de moeilijkere dingen van het hier wonen. Maar zoals er op mijn moeder haar grafsteen staat is zij wel van ons gegaan, maar niet door ons vergeten. Happy birthday mam!

Ter nagedachtenis aan mijn moeder zou ik onze lezers willen vragen om Saskia Engle te helpen met haar "Relay for life". The American Cancer Society Relay For Life is een levens veranderend evenement dat iedereen over de hele eereld de kans geeft om de levens te vieren van mensen die getroffen zijn door kanker, om overledenen te herdenken en om terug te vechten tegen deze verschrikkelijke ziekte. Help Saskia in haar poging om terug te vechten tegen deze ziekte, door je toe te voegen aan haar team, of door een donatie te maken.

Aan de statistieken kan ik zien dat onze weblog toch heel vaak bezocht wordt, ondanks dat lang niet iedereen een berichtje achterlaat. (wat overigens natuurlijk niet verplicht is) Ik hoop dat onze bezoekers Saskia een handje kunnen helpen met haar Relay!

Back to normal

2011-05-16T00:11:00.001-06:00

En zo waren we inmiddels weer met zijn vieren. Gisteren ochtend hebben we helaas na 4 mooie weken afscheid genomen van mijn vader. Dat de tijd voorbij lijkt te vliegen, realiseren we ons dagelijks als we kijken naar onze jongens, maar deze vier weken zijn echt mega snel voorbij gegaan.

Afgelopen week hebben we nog een beetje van mooi weer mogen genieten. Iets waar we de hele vakantie op gehoopt hebben, maar wat helaas uitbleef. Zoals ik in de vorige post nog schreef, waren we allemaal, op Dan na, ziek. Gelukkig waren vooral de laatste dagen nog mooi. Zo mooi dat ik woensdag middag vrij heb genomen, zodat we naar de dierentuin konden gaan.

Eigenlijk wilde we op moederdag naar de dierentuin, maar ook toen wilde het weer niet mee werken. Het was niet verschrikkelijk koud, maar wel bewolkt en veel regen. En nu we allemaal weer de betere kant op gingen, wilden we het risico niet lopen om opnieuw ziek te worden

De dierentuin ligt heel dicht tegen de bergen aan en ook iets hoger dan de vallei, dus het was wel wat koeler, maar in princiepe was het erg lekker om daar rond te lopen, vooral als de zon zich liet zien. Die was maar een paar keer achter de wolken gekropen. Ik heb me namelijk wel eens laten vertellen, dat de dieren op hete dagen liever binnen blijven en niet actief zijn, Ik geef ze overigens geen ongelijk. Ik zou ook niet in de brandende zon willen rondlopen, terwijl er mensen naar mij aan het kijken zijn..

Helaas waren we vrij vroeg in het seizoen, dus een aantal exhibities waren gesloten voor schoonmaak en renovering. Een groot gedeelte van de dierentuin was ook gesloten, omdat dat gebied afgebroken werd. In de zomer van 2012 zal de zo genoemde Rocky Shores geopend worden. Er wordt op dit moment een glazen structuur gebouwd, waarvan je onder andere ijsberen en zeeleeuwen van dichtbij kunt bekijken en ze ook kunt zien zwemmen. Dit lijkt me erg mooi en ik kijk ook uit naar het moment dat het open gaat. Een bezoek aan de dierentuin is natuurlijk altijd leuk.

Ons bezoek van woensdag was ook erg geslaagd, ondanks dat niet alles open was. We hebben toch een fijne middag gehad en we hebben Skyler wel honderd keer WOOK (look) horen roepen. Het is zo leuk om te zien hoe hij kan genieten! Nog leuker is het uiteraard om te zien hoe hij samen met opa geniet.

We hebben Zuri, het olifantje dat in 2009 is geboren, gezien, samen met haar mama. We hebben de gorilla’s gezien, allerlei kleine aapjes, neushoorns, giraffen, tijgers en nog meer dieren. We hebben dus best genoten. Skyler was alleen wat bang van de giraffen. Er waren er een paar binnen en een van hen kwam steeds heel dicht bij ons. Sky vond dit niet zo geslaagd. Zo was hij ook bang voor de hele grote houte olifant, maar gelukkig heeft hij het vooral naar zijn zin gehad. Noah heeft het grootste gedeelte van ons bezoek lekker in de wagen liggen slapen.

(Wat heeft een pauw toch verschrikkelijk mooie kleuren!)

Aan het einde van de middag heeft Skyler nog even in de speeltuin rond gekeken, waarna we weer huiswaarts zijn gegaan. Na nog geen vijf minuten in de auto sliep Skyler, iets waaraan je kunt merken dat hij zich goed heeft vermaakt.

Donderdag avond zijn we nog uit eten geweest bij Famous Dave's. Hier kregen we kaartjes uitgedeeld, waarop we onze gegevens in konden vullen en op de achterkant onze telefoonnummers. Deze kaartjes hebben we in een barbeque grill gestopt, die op vaderdag weg gegeven zal worden. Hopelijk winnen wij die, dat is iets wat Dan al tijden wil hebben. Het eten was weer erg lekker. Famous Dave’s gaan we graag heen, maar niet zo heel vaak. Ik denk dat het daarom zo lekker blijft! Zelfs Noah heeft mee gesmuld

Vrijdag moest ik helaas gewoon werken, omdat er al twee mensen vrij waren. Gelukkig kon ik wel eerder weg. We hebben vooral nog van het mooie weer genoten in de tuin. En gingen pas rond 21.00 uur naar binnen, onder het genot van een ijsje wat we bij Arctic circle gehaald hadden. Helaas kun je het onvermijdelijke niet uit blijven stellen, en zijn we uiteindelijk naar bed gegaan, omdat we met Troy en Mindy af hadden gesproken om ‘s ochtends te gaan ontbijten.

Mijn vader zou om 09.45 uur vertrekken, dus hadden we afgesproken om om 06.00 uur naar de Village Inn te gaan. Dan is thuis gebleven met de jongens, omdat het voor hen toch al wel heel vroeg was om op te staan. Na het ontbijt heeft mijn vader zijn laatste spullen ingepakt, terwijl ik Dan en de jongens wakker heb gemaakt en daarna zijn we richting het vliegveld gegaan.

Het afscheid nemen blijft zwaar, maar zowaar heb ik het deze keer doorstaan zonder tranen. Ik kwam wel heel dichtbij toen ik dacht dat Skyler ging huilen, maar dat gebeurde toch niet. Rond 13.00 uur belde mijn vader dat hij aangekomen was op Dallas, waar zijn overstap plaats vond en rond 23.30 uur belde hij dat hij een half uur eerder aan was gekomen op Schiphol.

Het is wel raar om hem niet meer hier te hebben. Ik heb het grootste gedeelte van de dag gisteren gebruikt om schoon te maken en te wassen. Ik wilde al tijden een goede “spring cleaning” doen en dat is er nu dus maar gekomen.

Vandaag hebben we helemaal niets gedaan en zijn we de hele dag allemaal in pyjama geweest. Sterker nog, we hebben allemaal veel geslapen ook. Dan heeft heerlijk uit geslapen tot 10.30 uur, waarna ik lekker terug naar bed ben gegaan. Ik ben al weken moe, omdat Noah veel in de weer is geweest en nu kon ik even lekker wat bij slapen. Helaas stond ik op met een knallende hoofdpijn. Toen de jongens ‘s middags op bed lagen voor hun middag slaapje ben ik ook weer even gaan liggen en een paar minuten later kwam Dan ook lekker liggen. Zo hebben we met zijn allen geslapen tot 17.30 uur. (En nog steeds ben ik moe!)

Skyler heeft vandaag een paar keer naar Opa gevraagd. “Where is he?” vroeg hij dan. “Hij is weg schat, hij is naar huis”. Dan wees hij naar de deur en vroeg “Is he there?” met andere woorden, is hij aan het roken? “Nee schat, opa went bye bye”…. Ik denk dat het pas goed tot hem door zal dringen wanneer hij Opa weer op Skype zal zien.

Nog 7 maandjes, dan is hij weer terug, dan gaan we opnieuw genieten van zijn bezoek, want hij wil de kerstdagen opnieuw met ons doorbrengen en we kijken er nu al naar uit! Maar voor nu is alles back to normal.

Happy birthday to me

2011-05-09T22:26:00.001-06:00

Inmiddels is de laatste week van het bezoek van mijn vader al weer ingegaan. Jammer dat de tijd af en toe zo snel voorbij lijkt te gaan. Ondanks dat en ondanks ziekte heeft hij tot op heden toe toch wel heel erg genoten.

Inderdaad... ziekte! Het begon met Noah. Sinds het begin van dit jaar zijn we wat ziekte betreft echt "in de prijzen gevallen!" Het viel me een paar dagen na aankomst van mijn vader zijn bezoek op dat Noah weer begon te piepen en pruttelen. Af en toe leek hij net een koffiepot. Bij een bezoek aan de dokter, werd er gedacht aan een nieuw ademhalings virus, of misschien wel een ontwikkeling van asthma. Een behandeling met Albuterol bracht wel verlichting en zijn longen klonken gelijk een stuk beter. Omdat wij nog Albuterol in huis hadden van toen hij RSV had, moesten we hem diezelfde dag nog een behandeling geven en daarna zouden we hem moeten behandelen wanneer wij dit nodig vonden.

Dit is een paar dagen goed gegaan, maar daarna begon hij steeds meer te hoesten en op bepaalde momenten werd hij gewoon helemaal paars van het hoesten. Uiteraard heb ik hem opnieuw meegenomen naar de dokter en ditmaal konden we terecht bij onze eigen arts die een x-ray van zijn longen wilde hebben. Hier werd er bij Noah opnieuw bronchiolitis en een beginnende long ontsteking geconstateerd. Ze wilde er niet het label RSV aan hangen, maar daar kwam het volgens de arts wel op neer. Gelukkig was het niet zo erg als de laatste keer, maar toch was het verschrikkelijk vervelend om hem weer ziek te zien. Bij de vraag hoe het nu precies kan dat Noah maar weer ziek was, kreeg ik als antwoord dat het door de kleinste dingen kan komen en dat hij gewoon een hele slechte winter heeft. Wij zouden bij het boodschappen doen bijvoorbeeld een virus mee naar huis kunnen nemen, maar het weer heeft hier ook nog niet echt mee geholpen.

Opnieuw was het allemaal viraal en dus konden we hem alleen behandelen met Albuterol, maar volgens de arts bleek hij het ergste al wel achter de rug te hebben en gelukkig had ze wat dat betreft gelijk. Vanaf dat moment ging het al snel weer de goede kant op met onze kleine beer. Helaas voor ons, kregen zowel Skyler, als opa en ikzelf het ook aardig te pakken. Mijn vader en ik hebben zelfs allebei nog wel wat last van een kriebel in onze keel, maar over het algemeen gaat het nu wel beter met ons allemaal.

Gelukkig maar, want op zaterdag 30 april had ik een afspraak staan om een fotoshoot van de jongens te laten maken bij Fotofly. Dit is een nieuwe zaak hier in de vallei en zij zijn ontzettend populair en dus ook heel snel vol geboekt. Had Noah nog ziek geweest dan had ik de afspraak uiteraard gecancelled, maar gelukkig hoefde dit niet. Ik keek er ook wel naar uit, want het leek me leuk om ook een paar mooie foto's van de jongens met opa te laten maken. Ik had de afspraak begin maart al gemaakt en het was het wachten absoluut waard! We zijn ontzettend blij met het resultaat en ook hebben we wat mooie foto's van opa en de jongens.

Afgelopen week ben ik al weer 28 jaar geworden. Op zulke momenten denk ik wel eens terug aan een paar jaar geleden. Toen had ik niet verwacht dat ik in Amerika zou wonen en moeder zou zijn van 2 geweldige jongens!

Helaas viel mijn verjaardag iets anders uit dan ik gedacht had. Mijn remlampje stond al een tijdje aan in de auto en we wisten zeker dat het probleem niet bij de remmen lag, omdat de remmen vervangen zijn op het moment dat het lampje begon te branden. Mijn auto moet gekeurd worden en met dat lampje aan zal hij niet door de keuring heen komen, dus hebben we wat op het internet gezocht wat het probleem zou kunnen zijn. Ik heb ook een jongen op werk ernaar laten kijken, gezien hij een verleden met auto's heeft, maar ook hij kon het probleem niet vinden. Toen besloten we om een diagnostics te laten doen en voordat we dat konden laten doen, kwam mijn check engine lampje ook aan. Om een lang verhaal kort te houden, bleek ik een lek te hebben in 2 slangen, waardoor het check engine lampje aan kwam en de ABS module moest vervangen worden. Dit alles kostte bij elkaar bijna $600. Happy birthday to me!! Gelukkig is het met behulp van mijn vader nu wel gemaakt en kunnen we de auto nu laten keuren.

Dan is inmiddels aan fysiotherapie voor zijn knie begonnen en dat gaat goed. Hij heeft nog veel last van zwelling in zijn knie, maar daarvoor zal hij voorlopig ibuprofen moeten blijven slikken en eventueel ijs op zijn knie moeten houden. Als hij thuis komt van de fysiotherapie zegt hij altijd dat zijn knie een stuk beter aan voelt, maar helaas voelt hij dan 's avonds al snel de pijn. Op 19 mei moeten we terug komen bij de chirurg en als het goed is mag hij dan van zijn krukken af en eventueel weer beginnen met werken. Hij zal nog wel een paar maanden fysiotherapie moeten volgen, maar het gaat in ieder geval de goede kant op.

Gisteren was het al weer mijn 3e moederdag. 3e moederdag voor mijzelf als moeder, maar al weer de 7e moederdag zonder mijn moeder. Op zulke momenten vind ik het vooral moeilijk en jammer dat ze onze jongens nooit heeft leren kennen, maar dat geld ook voor Dan zijn moeder. We proberen dan ook zelf maar extra te genieten van onze mannen.

Voor moederdag zouden we eigenlijk een bezoek aan de dierentuin gaan brengen, maar zoals ik eerder al schreef zit het weer hier ook niet mee. We hebben nog steeds regen en we hebben zelfs een paar keer sneeuw gehad in de laatste weken. Mijn vader zei gisteren dan ook nog dat ie volgend jaar maar in de zomer komt hahaha! In plaats van de dierentuin zijn we naar het living planet aquarium geweest. We zijn er met Skyler al eens geweest en toen keek hij zijn kleine oogjes al uit, dus het leek ons wel leuk om opnieuw te gaan. Ook omdat opa er nog nooit geweest was en het was een geslaagd idee! Skyler ging van de ene tank naar de andere en ik heb hem wel 100 keer "wook" (look) horen zeggen.

Het was een hele gezellige middag en Skyler heeft van opa een nieuwe truck gekregen en Noah een mooie schildpad knuffel. Na het aquarium hebben we bij Mindy kip- en steak spiesjes gegeten van de bbq als afsluiting van een leuke middag.

Als het goed is moet het weer vanaf woensdag een stuk beter worden. We hopen er op dat dat ook zeker waar is, want dan gaan we woensdag middag nog lekker naar de dierentuin. De temperaturen lopen hier in het weekend zelfs op tot ongeveer 27 graden. Alleen wat minder voor opa, want de temperaturen in NL gaan naar beneden. Ik hoop niet dat hij van slecht weer opnieuw in slecht weer terecht komt. Maar zoals ik al schreef, het slechte weer heeft in ieder geval geen invloed gehad op het feit dat hij toch van zijn kleinkinderen kon genieten! En dat gaat hij ook de laatste week nog doen ☺

Op(a)eratie

2011-04-26T16:09:00.007-06:00

Sinds de laatste blog is er natuurlijk al weer veels te veel tijd verstreken! Nog even en Skyler is inmiddels al weer bijna jarig. Maar nu is er dan eindelijk weer een update.

Een van de redenen dat ik geen update heb kunnen plaatsen kwam door het feit dat mijn laptop voor de 2e keer binnen nog geen jaar tijd weer kapot is gegaan. Ik zat er mee op de bank en plots sloeg de laptop uit, waarna ik hem niet meer aan kreeg. Dit was de vorige keer ook het geval en toen bleek het moederbord kapot te zijn. Het duurde een tijdje voordat ik hem op gestuurd had, want dan vergat ik de doos weer en dan vergat ik hem in te pakken, maar uiteindelijk is hij toch opgestuurd en binnen een week bleek dat het moederbord opnieuw vervangen moest worden. Toen ik vroeg hoe dit nu 2 keer kan gebeuren, terwijl het moederbord vervangen zou zijn, kreeg ik niet echt een bevredigend antwoord. Er werd me eigenlijk alleen verteld dat als het nog een keer zou gebeuren binnen 60 dagen, dat ik dan gratis verzending heb en binnen 90 dagen valt het probleem opnieuw onder de laatste garantie van het moederbord.

Uiteraard had ik de blog kunnen updaten op de vaste pc, maar op de momenten dat ik er dan voor ging zitten leek er iedere keer wel iets tussen te komen.

Op 15 april was het lang verwachtte moment weer daar. Opa kwam aan in Amerika. Natuurlijk was het niet al te lang wachten, aangezien hij hier in Oktober nog voor het laatst is geweest, maar ondanks dat kijken we toch altijd wel heel erg uit naar zijn bezoek. En hij kijkt er zelf natuurlijk ook naar uit, vooral omdat zijn enige 2 kleinkinderen hier wonen. Ik had van te voren aan mijn vader gevraagd of hij wilde dat we hem allemaal op zouden wachten op het vliegveld, of dat hij Skyler wilde verrassen en hij koos voor het laatste. Ik denk dat dit de beste keus was, want bij thuiskomst hing Skyler over de bank naar buiten te kijken en zijn gezicht sprak boekdelen!

In de eerste instantie had hij wel door dat er iemand naast mij zat, maar nog niet wie. Toen mijn vader uit de auto vandaan stapte hoorde we hem buiten naar Dan gillen: Dada, opa!!! Daarna rende hij heel enthousiast naar de deur om opa te begroeten. En sinds dat moment zijn ze eigenlijk onafscheidelijk. Het blijft geweldig om te zien hoe een goede band ze samen hebben, het internet is en blijft een geweldige uitvinding. Die avond zijn we bij mijn vader’s favoriete all you can eat buffet gaan eten, de Golden Corral. Na zo een lange vlucht, waarbij hij geen vertraging had en alles eigenlijk op tijd of te vroeg is aangekomen, had hij toch best wel honger.

Die dinsdag hebben we zijn verjaardag gevierd. Hij is inmiddels al weer 55 jaar geworden. We waren voor het eten uitgenodigd bij Mindy thuis, waar we fried chicken hebben gegeten. Ik moet altijd wel lachen als we het eten, omdat het een van mijn broers favoriete dingen was om te eten toen hij hier was. Dus als we het eten wrijven we het natuurlijk even in. Na het eten hebben we 55 kaarsjes op een taart aangestoken en Skyler mocht helpen om ze uit te blazen!

Die woensdag is Dan eindelijk geopereerd aan een blessure die hij jaren geleden in Nederland heeft opgelopen. Tijdens een football wedstrijd verdraaide hij zijn knie zo erg dat hij problemen had met zijn meniscus. In Nederland was hij daar al een keer aan geopereerd en hebben ze stukjes van zijn meniscus verwijderd. Hij is helaas alleen erg eigenwijs geweest en is toen gestopt met fysio therapie. Door een combinatie van het stoppen met de fysio therapie en zijn knie regelmatig opnieuw te verdraaien, had hij een gescheurde kruisband. Deze is nu door middel van een zo genoemde hamstring graft gerepareerd. Hierbij hebben ze “plakjes” van de hamstring verwijderd en zijn die gebruikt als zijn nieuwe kruisband. Tijdens de operatie bleek ook zijn meniscus weer gescheurd te zijn, dus deze is ook weer opnieuw gerepareerd. Dan moet nu zo een 4 weken op krukken lopen en dan zo een 6 maanden fysio therapie volgen, maar dan zou hij weer volledig over zijn knie kunnen beschikken zonder enige limitaties. We hebben er speciaal voor gekozen en in overleg met mijn vader,om de operatie te laten doen, terwijl mijn vader hier was, zodat hij een beetje kan helpen met de jongens, maar gelukkig doet hij dat graag en daar zijn we hem ook heel erg dankbaar voor!

Inmiddels hebben we ook de pasen al weer achter de rug. Ik moet nodig een hartig woordje met de paashaas gaan spreken, maar wat dat betreft ook met de kerstman, want deze doen altijd op het laatste moment hun aankopen. Toen ik,... euh, ik bedoel natuurlijk de paashaas, naar de winkel ging, waren zo goed als alle paas mandjes al weg. Gelukkig hebben we nog wel iets gevonden voor beide jongens. Skyler kreeg een leuke mand met een mooie auto er in en Noah heeft een mandje met knuffeltjes gekregen. De kerstman doet ook altijd zo laat zijn inkopen, ik denk dat we daar met ingang van aanstaande kerst maar eens verandering in moeten gaan brengen. Opa heeft de paashaas overigens ook een handje geholpen en Skyler heeft een mooie laptop van leapfrog gekregen en Noah een koe die giecheld en trilt als je op zijn neus drukt. Noah is helaas nog niet sterk genoeg om zelf op de neus te drukken, maar ondanks dat vind hij de koe wel erg leuk! En Skyler is helemaal in de wolken met zijn laptop. Hij had van hetzelfde merk al een hond die liedjes zingt en zijn naam zegt en dat soort dingen en nu kan hij met zijn laptop het alfabet leren en over dieren leren.

Zo hebben ze van dezelfde lijn nog meer speeltjes, die met de leeftijd mee gaan, dus ik denk dat we de kerstman daar ook maar over gaan schrijven. Aan het zien van Skyler zijn reactie op de laptop denk ik dat we daarvan best wat op zijn verlang lijstje mogen zetten.

‘s Middags waren we, zoals ieder jaar, bij Pam uitgenodigd voor een eieren jacht. Dit jaar hadden we onderling besloten om alleen de kleintjes eitjes te laten zoeken, zodat zij eindelijk ook een eerlijke kans hebben en dat is goed bevallen. Bovendien hebben de oudere jongens alsnog een spelletje gespeeld, waarmee ze geld hebben kunnen winnen. Dus in hun paas outfitjes gekleed, hebben we de jongens en opa meegenomen naar Pam. En al zeg ik het zelf, ze zagen er allebei ook wel super uit!

Er was ook lekker veel te eten, dus we hebben ons wel vermaakt. Skyler vond het ook hartstikke leuk om eieren te zoeken!
Voor het diner waren we door Anna uitgenodigd. Op zulke dagen eten we dan natuurlijk veels te veel, maar het is ook allemaal zo ontzettend lekker! Na het eten zijn de kinderen nogmaals op eieren jacht geweest, en ook hier werden ze weer verwend met veel snoep. Skyler had ook nog geld eieren gevonden en zo had hij zelfs $7 over de hele dag bij elkaar gevonden.

Nu gaan we hopen dat het weer weer beter wordt, want opa is hier nog tot 14 mei en dan willen we nog wel wat leuke dingen met hem kunnen doen, waaronder een bezoekje brengen aan de dierentuin. We hadden vandaag gewoon weer sneeuw, terwijl ik uit Nederland allerlei berichten lees van maar liefst 23 graden. Maar hoe dan ook, het zal zijn bezoek niet verpesten en genieten doen we toch wel!

Skyler 2 jaar oud

2011-02-26T15:20:00.002-07:00

Met alles wat er gebeurd is met Noah en dan iedereen ziek zijn, heb ik geen tijd en geen zin gehad om te bloggen. Skyler zit nu lekker op de bank een filmpje te kijken, Noah ligt op bed en Dan is aan het werk, dus eindelijk heb ik even de tijd voor mijzelf en dus ook eindelijk weer eens tijd om de blog te updaten.

Met Noah gaat het inmiddels weer stukken beter. Nadat wij uit het ziekenhuis ontslagen waren, moest Noah nog wel aan de zuurstof. Daar heeft hij nog een week aangelegen en toen ging het weer een stuk beter met hem. Zijn zuurstof gehalte was nog steeds niet optimaal, maar hij begon er met de dag weer beter uit te zien en zijn hele gedrag begon weer te veranderen, naar de vrolijke baby die hij was voordat hij ziek werd. Noah is echt een heerlijk lachebekkie en dat doet dan zeer om hem zo ziek te zien. Gelukkig is hij er nu vanaf.
Helaas heeft nu een griep zich aangemeld. Skyler loopt weer rond met een snotneus en een naar hoestje, Dan heeft last gehad van een verstopte neus en een pijnlijke keel en ikzelf ben ook weer grieperig. Ik ben net van een voorhoofdholte ontsteking af en nu zit ik weer verstopt. Het houdt niet op ook.

Daarbuiten heeft Skyler waarschijnlijk een hernia. Hij werd van de week 's nachts gillend wakker en terwijl ik zijn kamer in loop staat hij aan zijn luier te trekken. Hij zit in de fase dat hij het niet fijn vind om met een vieze luier om te lopen, dus ik heb hem verschoond en weer op bed gelegd, maar hij bleef huilen. Ik heb hem weer uit bed gehaald, maar hij bleef ontroostbaar en dus heb ik hem eventjes bij ons in bed genomen. Daar merkte ik dat hij weer aan zijn luier lag te trekken en toen heb ik het licht aangezet en hem even nagekeken. Zijn lies was opgezwollen en dus heb ik hem de volgende dag gelijk mee genomen naar de kinderarst. Op het moment dat zij hem nakeek was de zwelling weer weg, maar na onze omschrijving, denkt zij sterk aan een hernia (ook wel bekend als liesbreuk) We zijn nu door verwezen naar een uroloog, maar daar kunnen we pas op 23 maart terecht. Als daar uitkomt dat het inderdaad een hernia is, dan zal hij geopereerd moeten worden. In de tussentijd zullen we het goed in de gaten moeten houden.

Dan was vorige week een grote dag voor Skyler. Op 14 februari is hij namelijk 2 geworden! Op zijn verjaardag zelf zijn we wezen lunchen met hem bij Red Robin, waar hij heerlijk heeft gegeten en de obers voor hem hebben gezongen, en hij vervolgens een gratis bord ijs kreeg. Het is zo leuk om zijn gezichtje zo te zien stralen!
Hij heeft "van Noah" op die dag een nieuw setje kleding gekregen en mooie nieuwe schoenen en van ons heeft hij een trike (driewieler) gekregen van hotwheels. Op het stuur zitten allemaal knopjes die gelui maken en dus is hij er niet vanaf te slaan.We hebben op zondag een feestje gegeven voor hem. Ik had uitnodigingen gemaakt met een Elmo erop en op zondag ochtend heb ik een Elmo taart voor hem gemaakt. Ik was bang dat de taart erg moeilijk zou zijn om te maken, maar ik ben eigenlijk best trots op het resultaat! Hij is die dag ontzettend verwend en heeft het heel erg naar zijn zin gehad. Toen hij 's middags ging slapen, was hij ook heel snel in dromeland!
Nu hopen we dat we allemaal snel weer beter zijn en dat de sneeuw eindelijk eens weg zal blijven. Ik ben het zo zat om ziek te zijn. We merken ook aan Skyler dat hij het zat begint te worden om maar binnen te zitten! Het is tijd voor de lente, we willen naar buiten!

Bovendien hopen we dat het weer snel om zal draaien en dat de temperaturen weer zullen stijgen, zodat we in april leuke dingen kunnen gaan doen, want gisteren hebben we namelijk een email van mijn vader ontvangen met vluchtgegeven. Hij heeft opnieuw een reisje Amerika geboekt en zal op 15 april hier aankomen!!

Schrik van mijn leven........

2011-01-31T15:39:00.003-07:00

Vorige week zaterdag ben ik met Skyler bij de kinderarts geweest. Hij hoestte al een paar dagen en had continue koorts. Op de momenten dat hij geen koorts onderdrukkende medicijnen gebruikte lag hij 9 van de 10 keer bij mij op schoot. Ik wilde hem voor de zekerheid even na laten kijken. Het bleek dat hij het RS virus te pakken had en bronchiolitis. Er zijn hiervoor geen medicijnen beschikbaar, dus werd ons verteld, dat hij veel moest rusten en vooral moest blijven eten en drinken. Tevens werd ons verteld dat het erg besmettelijk is en dat we uit moesten kijken voor Noah, omdat het heel gevaarlijk kan zijn voor babies.

We hebben zoveel mogelijk geprobeerd om Skyler bij Noah weg te houden, maar ik denk dat het kwaad op dat moment al geschied was, want Noah begon zaterdag avond een klein beetje te hoesten. Zondag werd dat iets meer, en hij was niet zo vrolijk als normaal en dus heb ik hem maandag mee genomen naar de kinderarts. Daar werd al snel bekend dat hij ook het RS virus te pakken had. Ook nu weer naar huis gestuurd, maar we moesten hem wel heel nauwkeurig in de gaten houden en bij enig teken dat het slechter met hem ging, gelijk weer terug brengen.

Dinsdag leek Noah heel veel moeite te hebben met adem halen en hij werd ook heel bleekjes en dus ben ik gelijk weer met hem terug geweest. Bij binnenkomst zei de arts al gelijk dat hij er een stuk slechter uit zag dan de dag daarvoor en ze heeft zijn zuurstof gehalte gechecked, wat op dat moment op 88% zat. Bij 87% of lage zou hij op genomen moeten worden in het ziekenhuis. Ze stelde voor om een Albuterol behandeling te proberen. Dit wordt normaal gesproken bij astma patienten gedaan, maar helpt ook wel eens in het geval van RSV, maar niet altijd. In dit geval bleek het echter wel te helpen.

Zijn zuurstof gehalte liep terug naar 94%. De arts was hier nog niet super tevreden over, maar het was een stuk beter dan bij binnenkomst. Ze heeft ons dan ook een machine mee naar huis gegeven om zelf Albuterol om de vier uur toe de dienen.

Dit leek redelijk goed te helpen, tot donderdag avond. Om 19.00 uur heb ik hem een behandeling gegeven en daarna liep het allemaal helemaal mis. Hij werd steeds stiller, begon ontzettend veel te hoesten en te kwijlen. Ik heb Anna gebeld, omdat Dan aan het werk was en zij kwam gelijk langs. Ik vond ook dat Noah grauw aan het worden was en Anna zei dat ze hetzelfde dacht. Anna is bij Skyler gebleven en ik heb Noah meegenomen naar een urgent care kliniek. Ik dacht dat hij misschien een sterkere behandeling nodig had, maar wat er toen gebeurde had ik nooit verwacht...

Bij binnenkomst moest ik allerlei papieren invullen en dit heb ik geweigerd, ik zei dat ik per direct een arts moest zien, omdat Noah moeite had met ademhalen en dat hij grauw aan het worden was. Het meisje achter de balie is toen direct naar achteren gerend en een dokter liet ons direct binnen komen. Bij een blik op Noah riep ze "call 911" en hij werd direct aan de zuurstof gelegd en zijn zuurstof gehalte werd gemeten en dat zat op dat moment op 82%, dus veels te laag. Binnen 3 minuten tijd stonden en 6 volwassen mannen van de ambulance om mijn kleine mannetje en heen en toen sloeg de paniek echt bij mij toe. Op dat moment was ik echt bang dat we te laat waren....

We werden direct in de ambulance geladen en naar het ziekenhuis gebracht, waar hij nog steeds aan de zuurstof lag en een x-ray is gemaakt. De dokter daar constateerde een acute longontsteking. Omdat Noah zijn zuurstof gehalte niet verbeterde, zijn we met de ambulance overgebracht naar de "primary children's" afdeling van het ziekenhuis waar Noah geboren is. Dan was in de tussentijd ook in het ziekenhuis aangekomen.

In het Riverton ziekenhuis is er eerst een tube in Noah zijn keeltje gestopt om hem een keer goed leeg te zuigen en vervolgens werd hij op een infuus aangesloten. De dokter daar constateerde namelijk ook dat hij uitgedroogd was. Hij kreeg vloeistoffen voor de uitdroging en werd bij voorbaat op antibiotica aangesloten. Ook werden en allerlei draadjes op hem geplakt om zijn zuurstof en harstslag en ademhaling in de gaten te houden. Wat doet dat zeer om je kleine mannetje daar zo hulpeloos te zien liggen.

Er werd opnieuw een x-ray gemaakt, omdat de arts zei dat een ingeklapte long en een longontsteking er bijna hetzelfde uitzien op een x-ray en hij wilde zeker weten dat het om een longontsteking ging. Ook hebben ze een neus swab genomen, om nogmaals RSV te kunnen constateren. Vrijdag ochtend kregen we te horen dat Noah inderdaad RSV had (wisten we al), een acute longontsteking en bronchiolitis. Later in de dag werd hij van het infuus afgehaald, omdat ze wilde kijken of Noah zichzelf goed kon hydrateren door te eten en dit leek langzaam maar zeker beter te gaan.

Tegen het einde van de dag kregen we te horen dat de antibiotica ook niet voortgezet zou worden, omdat alles na testen viraal bleek te zijn. De antibiotica helpt daar dus niet tegen. Het enige wat ze op dat moment nog voor Noah konden betekenen in het ziekenhuis was hem aan de zuurstof houden, iets dat we op voorstel van de arts ook thuis zouden kunnen doen. Zijn statistieken waren op dat moment dusdanig in orde dat we hem mee naar huis mochten nemen, maar wel aan de zuurstof. Op het moment dat de zuurstof weg gehaald wordt bij hem zakt zijn zuurstof gehalte heel snel naar beneden en dat is niet goed.

Ik heb in de eerste instantie aangegeven dat ik het eng vond om hem mee naar huis te nemen, maar na meerdere gesprekken en uitleg van hoe of wat, hebben we toch besloten om hem mee naar huis te nemen. De arts hoopt dat Noah thuis een stuk sneller op zal knappen dan in het ziekenhuis. In het ziekenhuis raakte hij continue in paniek als er een arts of zuster aan zijn bedje stond.

Zaterdag ochtend moesten we dan wel gelijk weer op controle komen. Noah's zuurstof gehalte zat toen op 93%. Nog steeds niet goed, maar wel een stuk beter dan de avond dat Noah met spoed opgenomen werd. Hij moet nu tot minimaal donderdag aan de zuurstof liggen en zelfs dan kunnen ze nog niet beloven dat hij er vanaf mag. We hebben overigens ook een oxymeter gekregen zodat we Noah zijn statistieken in de gaten kunnen houden, in plaats van aan zijn lichaam af te moeten lezen hoe het met hem gaat, hoewel we dit natuurlijk ook wel goed in de gaten houden.

Op het moment ligt mijn kleine ventje lekker te slapen. Op de momenten dat hij slaapt zit zijn zuurstof gehalte net op de grens en als hij wakker is zit hij gemiddeld op 93%. Ik heb sowieso iedere dag telefonisch overleg en bij enige twijfel mogen we uiteraard ook gelijk langs komen. De arts gaf vandaag aan dat het normaal is dat zijn zuurstof gehalte iets zakt als hij slaapt, maar als hij onder die grens blijft vallen, wat hij nu al een paar keer gedaan heeft, dan moet hij waarschijnlijk opnieuw opgenomen worden. Gelukkig is zijn zuurstof gehalte nu sinds vanmorgen redelijk stabiel, dus we gaan hopen dat hij nu snel op gaat knappen en dat hij donderdag inderdaad van de zuurstof af mag.

Als ik nu achteraf denk aan de laatste dagen, dan vraag ik me wel eens af of ik misschien gelijk 911 had moeten bellen, of ik hem misschien eerder binnen had moeten brengen en waarom ik niet door had dat hij aan het uitdrogen was, maar de arts verzekerde mij vanmiddag opnieuw dat ik juist heb gehandeld en dat wij dit niet hadden kunnen weten. Ik ben wel heel blij dat ik naar mijn eigen gevoel heb geluisterd, ik zou er niet aan moeten denken dat het anders afgelopen had kunnen zijn.

Goede voornemens van Noah

2011-01-11T21:24:00.002-07:00

De lezers zullen wel denken, hoe kan een baby nou goede voornemens hebben? Natuurlijk is Noah veels te jong om al bewust goede voornemens te maken, maar voor ons gevoel heeft hij wel een goed voornemen gemaakt om 2011 mee te beginnen.

De eerste weken na zijn geboorte sliep Noah erg slecht. Hij wilde overdag niet slapen en hij wilde 's nachts niet slapen. We hebben van alles en nog wat geprobeerd. We vroegen ons af of hij krampjes had, of dat hij misschien zijn dag en nacht ritme omgedraaid had, of misschien was hij wel oververmoeid. Soms sliep hij om 02.00 uur in de ochtend nog niet.

De eerste 6 weken was dat niet zo erg. Ik hoopte natuurlijk wel dat Noah snel in een ritme zou zitten, maar ik was nog vrij dus ik kon zelf ook wel eens op bed gaan liggen in de middag. Maar na 6 weken verlof moest ik natuurlijk weer aan de slag en als je dan om 02.00 uur nog opzit met een baby, dan wordt je daar niet vrolijk van.

Dan heeft in de eerste weken uiteraard heel veel geholpen, vooral toen ik terug ging naar werk. Maar ondanks dat hij veel hielp en vaak met Noah op bleef zitten totdat hij in slaap viel, was het voor mij toch moeilijk om in slaap te komen, omdat ik hem toch hoorde huilen. De eerste paar weken zijn dan ook best vermoeiend geweest, maar we hebben ons maar vast gehouden aan het feit dat het een fase was en hij er eens of eens wel over heen zou groeien. En hoe?!

Van de een op andere dag, op 1 januari om precies te zijn, besloot meneertje om op tijd naar bed te gaan en door te slapen 's nachts. 1 Januari was tevens de dag dat hij precies 2 maanden oud was. Sinds 1 januari is Noah zijn bedtijd tussen 21.00 uur en 22.00 uur en dan slaapt hij totdat ik hem de volgende ochtend wakker maak om 06.30 uur, zodat ik hem kan voeden voordat ik naar werk ga. Daarna kan ik hem zo weer terug leggen in bed en dan tukt hij nog lekker even verder. Papa en Skyler kunnen dus iedere ochtend ook lekker uitslapen.

Ik ben hartstikke blij met deze omslag, ik kan nu tenslotte zelf ook bijtijds naar bed. Hoewel ik nu wel moeier lijk te zijn dan tijdens de zware nachten. Misschien komt mijn vermoeidheid er nu echt uit, of misschien ben ik de volgende op rij die ziek aan het worden is. Iedereen om ons heen is al geveld geweest door de griep, waaronder Skyler en Dan, dus misschien heb ik ook wel iets te pakken. Ondanks dat, zul je mij niet horen klagen. Zolang Noah zulke geweldige nachten maakt, ben ik een hele blijde mama.

De kinderarts stond vandaag ook versteld van zijn slaap patroon. Ze heeft wel vaker van een omslag gehoord rond de 2 maanden, maar dit vond ze echt een van de beste omslagen die ze gehoord heeft. Ze vind het erg goed dat hij nu in een ritme zit, maar ze vond het nog mooier dat hij de nacht al zo lang door slaapt.

Verder is Noah vandaag gemeten en gewogen heeft hij zijn eerste prikjes gekregen. Bij binnenkomst moest de assistente al lachen om zijn bolle wangetjes en dat werd nogmaals bevestigd door de arts die ook heel vrolijk werd van onze beer! Noah komt absoluut niets te kort, hij zit met zijn 5954 gram (13.10 LBS) ruim boven het gemiddelde (91%) en ook kwa lengte doet meneertje niet onder voor andere kinderen. Hij is inmiddels al weer 61 cm (24 inches) lang. De arts vond hem overigens wel heel goed geproportioneerd, dus we hoeven ons nergens zorgen om te maken.

Ook heeft ze zijn oogjes opnieuw nagekeken en tot onze verbazing kon ze de cystes niet zien. Volgens haar zijn ze verdwenen en dat zou dus inhouden dat we bij onze afspraak in mei met de oogarts snel naar huis gestuurd worden.

Voordat we naar huis mochten heeft Noah eerst nog 3 prikken gekregen. Hij heeft even goed laten horen dat hij het daar niet mee eens was en zijn ene beentje begon even te bloeden, maar als snel was zijn verdriet over en hij heeft er vanavond geen last van gehad. Dat was met Skyler toen wel anders die heeft tot heel laat in de avond nog liggen gillen van de pijn.

Al met al doet onze beer het hartstikke goed en is hij heel erg gezond. Als we dat horen zijn we toch wel trots en weten we dat we, ondanks de eerste zware weken, toch heel goed bezig zijn!

Happy New Year!

2011-01-03T20:27:00.002-07:00

Afgelopen zaterdag hebben we 2010 afgesloten. 2010 was voor ons een heel erg goed jaar met leuk bezoek van mijn vader en natuurlijk de geboorte van ons kleine mannetje Noah! Helaas hebben we in 2010 ook afscheid moeten nemen van mijn schoonzusje Angela, die bij een ernstig auto ongeval om het leven is gekomen. Ondanks dit grote verdriet is het voor ons toch een mooi jaar geweest!

Een week voordat we het jaar afsloten hebben we natuurlijk eerst Kerst gevierd! Ik vind de kerst de leukste feestdag van het jaar. Ik vind het altijd heel erg gezellig. De huizen zijn leuk versierd, zowel binnen als buiten en overal staan de lampjes aan. Heeft geeft een heerlijk warme sfeer aan de meestal zeer gure dagen.

Wij waren vooral benieuwd naar Skyler zijn reactie dit jaar. Vorig jaar hebben we natuurlijk onze eerste kerst met hem gevierd, maar toen had hij het hele concept cadeautjes nog niet helemaal door. Dit jaar wel! Volgend jaar snapt hij waarschijnlijk ook wat meer van de kerstman en dan zal het natuurlijk helemaal een leuke kerst worden.Deze kerst was overigens ook zeer geslaagd! De kerstman heeft Skyler en Noah goed verwend en het bekkie van Skyler begon dan ook heerlijk te stralen toen hij op kerst ochtend de woonkamer in liep en alle cadeautjes onder de boom zag liggen! Hij was wel wat terug houdend in de eerste instantie, omdat hij niet aan de kerstboom mocht zitten. Dit heeft hem ook veel moeite gekost en af en toe was hij toch lekker ondeugend en gooide hij een bal van de boom, maar over het algemeen heeft hij het heel goed gedaan voor een nog geen twee jarig jongetje. Toen hij eenmaal door had dat er cadeautjes voor hem bij waren en wij hem vertelde dat hij ze open mocht maken, was hij al snel niet meer te stoppen.

Skyler heeft voornamelijk auto's gekregen en een mooie "cars" stoel en kleding. Ook heeft hij kleurboeken, krijtjes, boekjes en dvd's gekregen van Sesamstraat. Het in zijn ogen mooiste cadeau was zijn transformer Bumblebee. Hij is er zo blij mee dat deze zelfs mee naar bed moet!Met behulp van zijn grote broer, heeft Noah een mooie spaarpot uit mogen pakken, veel baby speeltjes en ook aardig wat kleding. Onze jongens zijn ontzettend verwend en als je dan de hele dag zo een heerlijk stralend bekkie mag zien, dan kan je dag natuurlijk niet meer stuk!
Oudejaars avond zouden we in de eerste instantie door brengen bij Freddy thuis. De laatste jaren waren we ook bij hem thuis en het leek hem fijn om dit toch voort te zetten. Helaas kregen we een paar dagen van te voren een afmelding van hem. Hij zag het bij nader inzien toch niet zitten nu Angela er niet meer is. Hij heeft het er heel erg moeilijk mee dat de hele wereld verder gaat. Hij is ook bang dat iedereen Angela aan het vergeten is. Een vrouw als Angela zal nieman vergeten, maar ik kan me voorstellen dat het voor Freddy heel erg moeilijk moet zijn. Hij verloor zijn vrouw en nog geen 2 maanden later zette ik zijn neefje op de wereld. Dan wordt het inderdaad wel heel erg ingewreven dat de wereld verder draait. We zouden heel graag meer voor Freddy willen doen, maar zijn verdriet weg nemen is iets wat we niet kunnen, ondanks dat we dat wel heel graag zouden willen.

Vandaar dat we oudejaars avond bij Troy en Mindy door hebben gebracht. Zij wisten dat we naar Freddy toe zouden gaan, maar toen ze hoorden van de afmelding vroegen ze of we zin hadden om daarheen te komen. We hebben die avond heerlijk gegeten van allerlei snacks en hebben de hele avond spelletjes gespeeld. Skyler is rond 21.00 uur naar bed gegaan en die hebben we even voor 00.00 uur weer wakker gemaakt. Er wordt hier dan wel geen vuurwerk afgeschoten, maar een nieuwjaar inluiden wilden we natuulijk wel met ons hele gezinnetje doen!

En zo zitten we dan al weer in 2011. We hopen dat 2011 een heel mooi jaar mag worden, maar dat gaat wel lukken. Skyler wordt in februari al weer 2, dan komt mijn vader in april weer op bezoek, Noah zijn eerste verjaardag zullen we op 1 november vieren en voor de kerst wil opa opnieuw op bezoek komen. Ook willen mijn beide broers op bezoek komen dit jaar, dus we hebben veel mooie dingen om naar uit te kijken.

Wij wensen alle lezers van onze blog, zowel de trouwe bekende lezers als de stille meelezers een heel gelukkig nieuwjaar en hopen dat dit jaar veel geluk, gezondheid en liefde zal brengen!!

Veel liefs,
Danny, Rebecca, Skyler en Noah

Eerste week

2010-12-19T23:07:00.002-07:00

Mijn eerste week werken zit er al weer op. Jeetje wat is dat tegen gevallen zeg! Het was behoorlijk zwaar om mijn kleine ventje achter te moeten laten. Niet alleen mijn kleine ventje, ook mijn andere ventje.

Op werk was het ook super druk, dus ik ben gelijk met mijn neus in de boter gevallen. Iets waar ik niet naar uit keek, maar goed, ik kan natuurlijk niet verwachten dat alles stil staat tijdens mijn 6 weken zwangerschaps verlof. De klant en mijn supervisor waren allebei erg blij met mijn terugkomst, maar gelukkig ook wel vol begrip. Beiden gaven gelijk aan dat als ik naar huis toe wilde, dat ik dat dan vooral moest doen. Ik ben niet naar huis gegaan, ik denk dat ik het dan voor mezelf alleen maar moeilijker had gemaakt.

Gelukkig was het ook niet nodig dat ik naar huis ging, want Dan had alles prima onder controle. Ik had ook niet anders verwacht natuurlijk. Dan belde me ook regelmatig met een update en ik kreeg leuke foto's toegestuurd. Zo werd mijn week toch nog iets makkelijker.

Skyler moest wel even wennen aan het idee dat mama weer naar werk was. 's Ochtends bij het opstaan liep hij de slaapkamer in en riep dan: "mam". Dan keek hij Dan verbaasd aan en vroeg waar ik was. Dat heeft hij eigenlijk de hele week wel gedaan en dit weekend was natuurlijk hetzelfde liedje en dus was het een leuke verrassing voor hem om te zien dat ik wel thuis was. Nu ben ik alleen wel benieuwd hoe hij deze week weer gaat reageren.

Aankomende week is gelukkig een "korte" week. Vrijdag zijn we vrij vanwege kerst en woensdag zijn we uitgenodigd door onze klant voor een kerstfeestje. Die dag werken we maar 3 uurtjes en dan hebben we het feestje en daarna mogen we naar huis en krijgen we gewoon door betaald.

Ik was wel erg blij dat het weekend aan was gebroken en dat zal ik volgend weekend ook wel zijn denk ik. Ik moet natuurlijk nog in de routine komen van mijn werk en het vroege opstaan en het feit dat Noah 's nachts nog gevoed moet worden. Ik was dan ook super moe en erg blij dat op zaterdag mijn wekker niet afliep.

Het weekend hebben we lekker rustig aan gedaan en genoten van het feit dat er geen wekker afliep. Zaterdag avond heeft Dan ons alledrie als verrassing mee genomen naar "Christmas Utah". Dit is een straat vol met kerstlichtjes die gesynchroniseerd zijn op kerstmuziek. Het was een ontzettend leuk gezicht en Skyler heeft genoten van alle lampjes! Hij begon maar zo te huilen toen we naar huis gingen.

Vandaag zijn we niet eens weg geweest. We hebben lekker rustig uitgeslapen en zijn de rest van de dag lekker lui geweest. Ach dat mag ook wel eens gebeuren toch?

Kleine jongens worden groot!

2010-12-12T22:51:00.003-07:00

Kleine jongens worden groot, dat geldt zeker voor onze kleine mannen! Noah is inmiddels al weer anderhalve maand oud en ons mannetje groeit als kool. Hij groeit zelfs zo hard dat hij al twee luier maten uit is gegroeid. Hij heeft twee heerlijke kinnetjes en lekkere dikke wangen. Zijn buikje is ook aardig rond. Hij is onze kleine Boedha!En dan hebben we natuurlijk Skyler! Als iemand ineens groot lijkt te worden dan is het Skyler wel. Om te beginnen is hij natuurlijk een geweldig grote broer. Als Noah huilt komt hij snel aanlopen en geeft hij hem een aai over zijn bolletje. Of hij zoekt zijn speentje op en propt die snel in zijn mond. Hij helpt me zelfs met het kloppen op Noah zijn rug om hem een boertje te laten doen.

Maar waaruit blijkt dat hij echt groot aan het worden is, is dat hij steeds zelfstandiger wordt. Hij heeft zijn eigen willetje en laat tegenwoordig ook echt zijn eigen mening door schemeren. Als hij het ergens niet mee eens is dan laat hij dat snel weten.

Over zelfstandig gesproken, onze kleine grote man heeft van de week voor het eerst op het potje geplast! Hij had vorige week in bad staan plassen. In de eerste instantie ging dat geheel per ongeluk, maar toen hij door had wat hij aan het doen was, vond hij het heel erg grappig. Zodoende besloten we om een potje voor hem te kopen.

De eerste keer op het potje vond hij 10x niets, hij leek het eng te vinden en begon te huilen. We wilden hem natuurlijk niet bang maken voor het potje en hebben hem er snel weer af gehaald. Later hebben we het nog een paar keer geprobeerd. Hij wilde er wel op gaan zitten, maar vond het niet echt al te boeiend. 's Avonds voor het naar bed gaan heb ik aan hem gevraagd of hij wilde proberen om te plassen en hij rende gelijk naar de badkamer toe. Ik heb snel zijn luier afgedaan en hij ging zitten. Hij zat maar net aan en hij deed zowaar een klein plasje op het potje! Ik heb er een "big deal" van gemaakt en heb heel hard voor hem staan juichen en klappen en hij begon gelijk te stralen! Hij probeerde ook gelijk om nog wat te plassen. Ook kreeg hij een groot applaus van zichzelf.

Nu iedere keer bij het verschonen van zijn luier vragen we aan hem of hij moet plassen en geven hem de keuze of hij op het potje wil. Vaak wil hij wel, soms wil hij niet. Als hij wil dan plast hij ook meestal wel, gevolgd door een groot applaus. Vanmorgen vroeg Dan ook aan hem of hij wilde plassen, maar hij wilde niet. Tijdens het klaarmaken van het bad zat Skyler op de grond en terwijl Dan zih omdraaid zit meneertje op de grond te plassen. Ongelukjes zullen ons genoeg tegemoet komen de aankomende tijd, maar het begin is er. Zoals ik al zei, kleine jongens worden groot!

Hij staat weer!

2010-12-05T23:29:00.003-07:00

In Nederland heeft men vandaag pakjes avond gevierd. De goede Sint gaat immers weer terug naar Spanje. Wij hebben niets aan pakjesavond gedaan, maar ik heb uiteraard wel leuke herinneringen aan vroeger.

Zo kan ik me heel goed herinneren hoe ik uitvond dat die goede oude man niet bestond. Ik had al een klein vermoedde en liep de waskamer in. Wij hadden nog een ouderwetse centrifuge staan en om de een of andere reden opende ik de klep en zag daar al het lekkers dat wij ieder ochtend in onze schoenen vonden. Mijn grote broer Daniël probeerde me nog tegen te houden, maar helaas was het te laat.

Ook kan ik me herinneren wanneer mijn kleine broer Christiaan ons vertelde dat hij al 2 jaar niet meer in de Sint geloofde, maar dat hij niets wilde zeggen, omdat hij bang was dat we dan geen cadeautjes meer zouden krijgen! Of de keren dat hij vol bleef houden dat hij niet bang was van zwarte piet, maar zodra er op de deur gebonkt werd wist hij niet hoe snel hij bij papa of mama moest gaan zitten! Leuk al die herinneringen.

Zo kijk ik uit naar al de herinneringen die we met Skyler en Noah gaan maken en de kerstman. De kerstman is hier de persoon die de cadeautjes bij de kinderen komt brengen. Dit jaar zal Skyler er nog niet veel van mee krijgen wat de kerstman betreft. Hij zal zich prima vermaken met het openen van cadeautjes en het zal erg leuk zijn om zijn gezichtje te zien stralen, maar volgend jaar zal hij denk ik pas echt iets van de kerstman begrijpen.

De kerstman moet natuurlijk wel een mooie plek hebben om zijn cadeautjes af te leveren en dus hebben we vanavond de kerstboom weer te voorschijn gehaald. Ik wilde in de eerste instantie een nieuwe, wat grotere boom kopen, maar Dan vond onze huidige boom nog wel goed. Eigenlijk had hij ook wel gelijk en nu hij staat ben ik er ook wel weer blij mee. Hij is niet al te groot, maar ook niet ontzettend klein. Eigenlijk is het wel een leuk formaat voor in de woonkamer.

Skyler heeft ook leuk geholpen met het versieren van de boom, op zijn manier dan. Hij probeerde alle ballen op de takken te verzamelen. We hebben ze stiekem iedere keer moeten verplaatsen. Er kwamen heel wat "wow" en "oh" en "ahs" aan te pas. Vooral bij het aanzetten van alle lampjes!

De kerstman heeft dit jaar al een vervroegd bezoekje afgelegd bij ons thuis. Ik wilde al een tijdje een "Kindle" hebben. Dit is een apparaat dat digitale boeken kan weergeven op electronisch papier, door middel van digitale inkt. Afgelopen vrijdag werd er een voor mij afgeleverd en ik ben er ontzettend blij mee. Ik lees graag voordat ik ga slapen en dat wordt door de Kindle wel heel makkelijk gemaakt. Ik kan er nu lekker bij gaan liggen en hoef me niet druk te maken om het feit dat het boek zo zwaar is. Op dit moment hebben we nog 18 dagen, 23 uur en 12 minuten te gaan tot de kerst, maar ik ben al verwend met mijn cadeau.

Nog maar 18 dagen en dan is het gewoon al kerst! Dat betekent ook dat het einde van het jaar al weer voor de deur staat en dat we al bijna in 2011 zitten. Wat gaat de tijd toch super snel voor bij!

De tijd gaat zo snel voorbij dat ik volgende week ook al weer aan het werk moet. Ik zie er eerlijk gezegd best wel een beetje tegen op. Ik vermaak me op het moment prima zo met mijn mannen thuis. Bovendien zijn we nog in een ritme aan het komen met Noah. Maar ach, als ik eenmaal aan de slag ben dan is het al snel alsof ik nooit geen verlof heb gehad. Bovendien zijn de kleine mannen lekker bij papa overdag, dus wat dat betreft hebben we het toch wel prima voor elkaar!

1 maand

2010-12-01T23:11:00.004-07:00

Het is alweer 1 December. Dat houdt in dat we aan de laatste maand van het jaar begonnen zijn en dat de kerst al weer bijna voor de deur staat. Het houdt ook in dat Noah al weer 1 maand oud is. Niet te geloven, 1 maand! De tijd gaat super snel voorbij.

In die ene maand is er natuurlijk veel gebeurd. Mijn vader was hier bij ons en helaas is hij inmiddels ook al weer vertrokken. We hebben ontzettend genoten van zijn bezoek, ondanks dat we niet al te veel dingen hebben kunnen doen. Met een nieuwe baby ben je best aan huis gebonden, omdat zo een kleintje regelmatig moet eten. Noah eet ongeveer om de 3 uur, hoewel hij de laatste dagen wat langer tussen zijn voedingen laat zitten.

Ondanks dat we niet heel veel weg zijn geweest hebben we dus wel genoten van het bezoek van mijn vader en hij heeft zelf ook ontzettend genoten. Natuurlijk was het voor hem geweldig om hier te zijn tijdens de geboorte van zijn kleinzoon, maar het was voor misschien nog wel leuker om zoveel tijd met Skyler door te kunnen brengen. Skyler is natuurlijk een stuk gegroeid sinds zijn laatste bezoek en hij loopt en babbelt er erg op los. Skyler zelf heeft ook heel erg genoten van zijn opa! Zo erg zelfs dat hij regelmatig liever bij opa zat dan bij papa of mama. Dat was voor mij ook wel erg fijn om te zien. Ondanks dat we mijn vader ieder weekend op de computer spreken via Skype, wisten we toch niet hoe Skyler zou reageren als opa hier in het echt zou zijn. Maar gelukkig was het voor Skyler ook een geweldige ervaring!

Tijdens zijn bezoek is mijn vader met Dan naar de bioscoop geweest. Ze hebben de nieuwe Jackass film gekeken en hebben zich prima vermaakt. Uiteraard zijn we ook nog een paar keer wezen shoppen. Als er iets is wat mijn vader goed kan dan is het shoppen. Bovendien is het voor hem wel aantrekkelijk ook om bepaalde dingen hier te kopen in plaats van in Nederland vanwege de omreken koers. Een van die keren shoppen was op "Black Friday". Black Friday wordt ook wel beschouwd als het begin van het seizoen voor kerstinkopen. Om de mensen naar de winkels te trekken, adverteren veel winkels met speciale aanbiedingen. Sommige winkels gaan om 00.01 uur open en sommige om 03.00 uur. Er staan vaak ontzettend lange rijen mensen, die soms al een paar dagen voor de deur zitten te wachten.

Mindy en ik hebben geprobeerd om uit te leggen hoe druk het is in de winkels en wat een gekte er kan ontstaan, maar ondanks dat wilde mijn vader Black Friday toch een keer mee maken. (Ook wel begrijpelijk natuurlijk, je moet alles een keer geprobeerd hebben) We hadden begrepen dat alle aanbiedingen bij Walmart al om 00.01 uur vrij gegeven zouden worden en gezien het feit dat ik Noah natuurlijk moest voeden besloten we dat dit voor ons de beste tijd was. Het begon al op de parkeerplaats waar het bijna onmogelijk was om een parkeerplek te vinden, hier gaf mijn vader al aan het nog nooit zo druk gezien te hebben. Bij binnenkomst in de winkel keer hij helemaal zijn ogen uit! Zo erg zelfs dat hij na 5 minuten binnen aangaf dat het allemaal wel erg overwelmend was. De beste deals waren al snel weg, maar ondanks dat vonden we toch een paar leuke dingen. We hadden alleen geen idee waar we in de rij moesten gaan staan, zo belachelijk lang waren ze. Uiteindelijk hebben we toch een rij gevonden en zijn daar in gaan staan. Na 10 minuten in de rij en geen stap verder te zijn gekomen, zei mijn vader dat dit het niet waard was voor hem en zo hebben we onze spullen neergelegd en zijn we lekker naar huis gegaan.

Helaas zijn de 4 weken dat hij hier was voorbij gevlogen en stond afgelopen zaterdag het afscheid al weer voor de deur. Afscheid nemen blijft altijd moeilijk, maar om de een of andere reden leek het nu zwaarder te vallen. Misschien kwam dat ook wel door te zien hoeveel mijn vader van zijn kleinkinderen heeft genoten! Gelukkig zijn we inmiddels al weer aan het aftellen naar zijn volgende bezoek. Dit zal al over 5 maandjes zijn, aangezien hij zijn verjaardag hier door wil brengen en mijn verjaardag 2 weken later.

In de afgelopen maand zijn we ook met Noah al weer terug geweest op controle bij de kinderarts. Eerst 2 dagen na ons uitslag uit het ziekenhuis. Dit in verband met zijn bloedsuiker spiegel, omdat hij best zwaar was bij de geboorte. Vervolgens moesten we op het standaard controle komen, twee weken na zijn geboorte. Er werd ons verteld dat hij er heel erg gezond uit ziet en dat hij goed aan was gekomen. Zo goed zelfs dat meneertje al in de 90% zat op de groeichart. Er bleek alleen iets mis te zijn met zijn oogjes, het was waarschijnlijk niets ernstigs, maar de kinderarts raadde dan ook aan om een afspraak te maken met een oogarts.

Zo gezegd zo gedaan. Ik heb die middag gelijk gebeld voor een afspraak en we moesten gelijk op donderdag op de eerst beschikbare afspraak komen. Normaal gesproken is Dan de persoon die in de stress schiet van dit soort dingen, nu maakte ik me er zelf best druk om. Als het niets ernstigs zou zijn, waarom moesten we ons dan op de eerst beschikbare afspraak melden? Gelukkig bleek dit alleen uit voorzorg te zijn. Noah blijkt kleine cystes te hebben achter zijn pupillen. Het schijnt wel vaker voor te komen en daar zijn ze liever op tijd bij. In Noah zijn geval zijn ze erg klein en doen ze er op het moment niets aan. We moeten over en half jaartje terug komen. De oogarts gaat dan opnieuw zijn oogjes onderzoeken. Als de cystes niet zijn gegroeid, of in het beste geval zelfs zijn verdwenen, dan houdt het daarbij op, maar als ze zijn gegroeid, dan is er een grote kans dat hij geopereerd moet worden aan zijn oogjes. Gelukkig komt dit niet veel voor, dus we gaan dan ook maar hopen dat Noah ook niet geopereerd moet worden.

Verder mogen we niet klagen. Het is een heerlijk mannetje dat vooral overdag erg content blijkt te zijn. Alleen 's avonds heeft hij last van een huiluurtje. Dat is vooral voor mijzelf best vermoeiend, omdat ik hem 's nachts ook moet voeden, maar het hoort er allemaal bij. Gelukkig probeert Dan zoveel mogelijk te helpen en daar ben ik ook wel erg blij mee.

Skyler geniet ook van zijn broertje. Hoe raar hij het in het ziekenhuis vond, des te leuker vind hij het nu. Hij wil Noah vaak vast houden en geeft hem dan kusjes. Of als Noah zijn speentje laat vallen, dan stopt Skyler hem terug in zijn mond. Ook komt hij regelmatig bij me zitten als ik Noah aan het voeden ben en dan wrijft hij zachtjes over Noah zijn hoofdje heen. We merken wel aan Skyler dat hij grenzen aan het uit proberen is sinds dat Noah geboren is, maar ook dat hoort er allemaal bij.

Zoals ik al zei, we mogen echt niet klagen. We hebben 2 heerlijke, gezonde jongens! Wat willen we nog meer?

Noah Alexander, 1 November 2010

2010-11-08T22:08:00.002-07:00

Zondag 31 oktober, oftewel Halloween zou de grote dag zijn volgens meerdere mensen. Beebje was tenslotte al behoorlijk ingedaald en ik had ook al regelmatig weeën, maar nog niet echt iets dat door zette. Het werd steeds later en later en ik had niet het gevoel dat de bevalling snel zou gaan beginnen. Mijn volgende afspraak stond gepland voor woensdag 3 november en ik was aan het twijfelen of ik me door mijn arts zou laten strippen als de beeb zich dan nog niet aangemeld had.

Mijn beste vriendin, Mindy, probeerde mij al een paar dagen over te halen om de bevalling op een paar manieren op te wekken. Als eerste probeerde ze me over te halen om veel te lopen. Dat hadden we de avond van te voren al gedaan, aangezien Halloween op een zaterdag avond is gevierd dit jaar. Dit resulteerde wel in weeën, maar ook weer niets iets om over naar huis te schrijven. Zo had ze ook gelezen dat ananas de bevalling op zou kunnen wekken, en bepaalde pressure punten in je lichaam masseren. Ik heb dan ook een heel blik ananas gegeten en heb haar laten masseren. Een massage laat ik natuurlijk niet zomaar aan mijn neus voorbij gaan. Ook dit alles had geen resultaat.

Als laatste probeerde ze me over te halen om wonder olie te drinken. Ze kent namelijk meerder personen waarbij de bevalling daardoor begonnen is, waaronder haar schoonzusje. Ik zat er eigenlijk niet echt op te wachten, want de bijwerkingen ervan zag ik niet zitten. Uiteindelijk was ik toch wel nieuwsgierig of het zou werken en dus heb ik wel een doses genomen, gevolgd door een groot glas jus d’orange. De bijwerkingen waren al snel aanwezig, maar de weeën bleven uit. Ik had die dag wel al weeën gehad, maar ook nu wilde het weer niet door zetten. Uiteindelijk ben ik om 00.00 uur naar bed gegaan en dacht dat de beeb lekker zou wachten tot de uitgerekende datum.

Toen Dan vervolgens om 02.00 uur naar bed kwam werd ik wakker en zei ik dat ik me niet echt lekker voelde. Ik had een stekende pijn in mijn zij, net alsof ik heel lang gerend had. Dan grapte nog dat het misschien wel weeën waren. Toen ik er op ging letten zat er wel een patroon in en al snel had ik door dat het inderdaad weeën waren. Dan heeft toen de weeën opgemeten en ze bleken al om de 2 minuten te komen en bleven ruim een minuut of langer hangen. Ze werden al snel ook steeds pijnlijker.

Ik heb Mindy een smsje gestuurd, aangezien zij bij de bevalling aanwezig zou zijn en Dan is het ziekenhuis gaan bellen, omdat de weeën al zo snel achter elkaar kwamen. Hij kreeg helaas alleen niemand te pakken. Er was een voicemail die aangaf dat als je dacht dat de bevalling begonnen was, om dan gewoon naar het ziekenhuis te komen. We besloten dan ook maar om te gaan, want je weet tenslotte maar nooit hoe snel het kan gaan, zeker omdat de weeën al zo snel achter elkaar kwamen.

Gelukkig was mijn vader hier vrijdag aangekomen, dus heeft Dan hem wakker gemaakt en gezegd dat wij richting het ziekenhuis zouden gaan. Zo hoefden wij Skyler niet wakker te maken en zou mijn vader voor hem zorgen, terwijl wij in het ziekenhuis waren. We waren rond 04.30 uur in het ziekenhuis waar ik al snel naar een kamer geholpen ben en aan de monitor werd gelegd, gevolgd door een onderzoek.

2 cm ontsluiting. Dat viel even tegen, want bij mijn laatste controlle zat ik op 2-2.5 cm ontsluiting volgens mijn arts, en nu had ik al een paar uur weeën en er zat nog geen verandering in. We mochten wel blijven en een uurtje later zouden ze weer komen checken en dan zouden ze ook besluiten of ik naar huis gestuurd zou worden. Ik zei tegen Dan dat ik niet meer naar huis toe wilde en dat ik anders ingeleid wilde worden, dus gaf hij dat aan aan de zuster. Zij zei dat dat aan mijn arts was, maar wij wisten wel dat hij het hier mee eens zou zijn, omdat hij 2 weken voor de uitgerekende datum al aangaf dat ik ingeleid zou kunnen worden als ik dat zou willen.

Mijn arts kwam om 08.30 uur langs en bij het checken van de ontsluiting zat ik net op 3 cm. Zo lang al bezig en zo weinig verandering. Hij vroeg zelf op dat moment of hij mijn vliezen moest breken, zodat we niet meer naar huis hoefden. Dat aanbod heb ik gretig aangenomen. Hij zei ook dat het misschien wel eens dingen sneller in gang zou zetten, maar dat was helaas niet het geval.
Om 10.00 uur bij een volgende controle zat ik nog steeds op 3 cm. Daar baalde ik echt verschrikkelijk van. De weeën deden zo ontzettend zeer en kwamen zo snel, bovendien had ik ook al een hele tijd het gevoel dat ik moest persen en uiteindelijk heb ik om een ruggeprik gevraagd. Ik dacht niet dat ik dat nog een hele dag vol zou kunnen houden.

Toen de ruggeprik eenmaal gezet was leken dingen wel iets sneller te gaan. Ik zat rond 12.00 uur op 7 cm en rond 12.45 op 9 cm. De zuster heeft op dat moment mijn arts weer opgezocht en er werd van alles klaar gezet voor de bevalling. Op een gegeven moment had ik opnieuw het gevoel dat ik moest persen, dus toen ik dat aangaf heeft de zuster nog eenmaal een onderzoek gedaan en ik bleek inderdaad op 10 cm ontsluiting te zitten. Het moment waar we zo lang naar uitgekeken hadden was eindelijk daar. Ik zou al snel mijn zoontje op mijn buik hebben liggen. Het ging een stuk sneller dan verwacht. Binnen 3 persweeën en 10 minuten later lag onze kleine man op mijn buik. Ik heb zelfs nog een perswee weg moeten werken, omdat de arts nog niet klaar was.

Noah Alexander Bouwman is geboren op 1 novmber 2010 en was bij de geboorte 3.9 kg en 52 cm lang!
Inmiddels is Noah al weer een week oud. We hebben 2 dagen in het ziekenhuis gelegen, wat hier overigens normaal is. Noah doet het hartstikke goed en Skyler is een geweldige grote broer! In het ziekenhuis wilde Skyler in de eerste instantie weinig van Noah weten, maar nu is hij wel verschrikkelijk lief voor hem. Hij wil hem regelmatig even op schoot houden, het is wel niet voor lang, maar het feit dat hij hem wel op schoot wil houden doet je hart wel even smelten. Ook komt hij vaak bij mij op bed zitten terwijl ik Noah aan het voeden ben en dan geeft hij hem heel zachtjes een kusje. Ik weet niet of het uiteindelijk de wonder olie is geweest die de weeën heeft opgewekt, maar we zijn blij dat hij geboren is op 1 november. Volgens mijn arts had Noah ruim 4.08 kg kunnen wegen als ik door had gelopen tot mijn uitgerekende datum. We hebben 9 maanden op hem gewacht en eindelijk is hij hier dan!

Opa is aangekomen

2010-10-31T00:00:00.004-06:00

Gisteren was het dan eindelijk zover. Na een half dagje werken mochten we opa eindelijk op gaan halen op het vliegveld hier in SLC. 's Ochtends op werk heb ik de hele tijd zijn vlucht in de gaten gehouden, dus toen ik door had dat hij geland was in Detroit zat ik al op zijn telefoontje te wachten. Ik vind het altijd fijn om te weten dat hij door de douane heen is. Hij belde al vlug en was inmiddels ook al bij de volgende gate aangekomen voor zijn aansluitende vlucht. Ook die heb ik weer in de gaten gehouden en gelukkig had hij zo goed als geen vertraging.

Om 14.30 uur was zjn vlucht geland in SLC en nog geen 20 minuten later kwam hij van de roltrap af! Ik was erg benieuwd naar hoe Skyler zou reageren, maar dat viel reuze mee. Hij keek eventjes vreemd op, hij ziet opa normaal gesproken natuurlijk alleen maar op het computerscherm, maar hij was al snel weer opgewarmd.

Mindy, Jace en Kylee waren ook mee gekomen naar het vliegveld en Kylee had een welkomst bord gemaakt met daarop de tekst Welkom thuis Peter, we houden van je. Kylee was zo lekker zenuwachtig voor zijn komst!

's Avonds zijn we met zijn 4tjes lekker bij de Golden Corral gaan eten. De Golden Corral is een van mijn vaders favoriete restaurantjes hier. Het is een all you can eat buffet en je kunt er eten voor een leuk prijsje. Skyler zat aan het hoofd van de tafel en ging zijn opa op een gegeven moment zelfs voeren. Delen is hij heel goed in!

Na de Golden Corral waren we bij Mindy thuis uitgenodigd voor een Halloween feestje voor Jace. Uiteraard zijn we daar eventjes langs geweest, maar we zijn niet de hele avond gebleven. Mijn vader was inmiddels al ruim 48 uur op en begon dus best wel moe te worden. Hij is zelf ook eigenwijs geweest, want hij heeft zijn koffer in de nacht van vertrek pas ingepakt en is dus ook niet naar bed geweest.

Vandaag hebben zowel hij als Dan lekker uitgeslapen en Skyler en ik waren er al vroeg uit. Toen iedereen eenmaal uit bed was en we gegeten hadden zijn we naar de WinCo gereden voor pompoenen. We zouden met Mindy en haar gezin vandaag pompoenen uit gaan snijden. Het is voor mijn vader de eerste keer dat hij Halloween mee maakt in Amerika en dan hoort dat er natuurlijk ook bij. We hebben een paar goede pompoenen gevonden en de prijzen bij WinCo waren de beste prijzen die we tot nu toe gevonden hadden.

In de eerste instantie leek opa geen zin te hebben om een pompoen uit te snijden, vooral toen hij zag hoe de binnenkant eruit ziet. Je moet de "ingewanden" er tenslotte allemaal uit halen, maar omdat Skyler ook geholpen moest worden, ging hij al snel aan de slag

Skyler zelf heeft ook een handje mee geholpen, hoewel hij meer intresse had in andere dingen. Maar af en toe kwam hij op schoot zitten en probeerde dan op zijn eigen manier te helpen. Opa heeft uiteindelijk het meeste werk gedaan, maar het resultaat mag er wezen voor een aller eerste keer.

Na het uitsnijden van de pompoenen hebben we lekker tomatensoep gegeten die mijn vader vanmiddag nog heeft klaar gemaakt. Na het eten zijn we langs de deuren gegaan met Kylee en Skyler. Jace vind zichzelf inmiddels te oud, tenzij hij alleen met zijn vriendjes zou mogen gaan, maar daar vind Mindy hem nog te jong voor. Het werd hier vandaag gevierd vanwege het geloof.

Kylee was in een mooie prinsessenjurk gekleed en Skyler in een Ninja outfit. Kylee was gewapend met een kussensloop en Skyler met een emmertje in de vorm van een pompoen. Ondanks dat het koud was en het ook een beetje aan het regenen was, was het behoorlijk druk op straat. Skyler heeft heel goed aan de hand gelopen en had al snel door, dat als hij zijn emmertje omhoog zou houden, hij een treat kreeg. Op een gegeven moment zei hij zelfs een paar keer tick teat (oftewel trick or treat) Zo zijn we ook nog even langs Dan zijn werk gelopen, die erg blij was om Skyler te zien. Het was al met al een lange maar fijne dag en Skyler is goed verwend met snoep.

En nu....? Nu wachten we "geduldig" op de komst van de beeb. We hebben in princiepe officieel nog 1 week te gaan tot de uitgerekende datum. We vragen ons af wanneer de kleine man zich aan zal melden. Iedereen is nu toch wel heel erg nieuwsgierig naar hem en niemand zou het erg vinden als ik nu ga bevallen. Ik zit inmidels op 2-2.5 cm ontsluiting en heb vanavond ook wel weer wat weeen activiteit gehad, maar nog niet iets om ons druk over te maken. Die activiteit is er al een paar dagen. Het is nu afwachten wanneer het door gaat zetten!

Nog 3 weekjes?

2010-10-17T16:05:00.003-06:00

Afgelopen vrijdag ben ik weer op controle geweest. De beeb en ik doen het allebei goed. Uiteraard was ik weer aangekomen en mijn buik is weer goed gegroeid. Dit was ook het eerste bezoek waarbij mijn arts een binnenwaardse controle uitvoerde. De beeb ligt mooi met zijn hoodje naar beneden en ik heb zelfs al 1 cm ontsluiting! Gratis en voor niets.

Mijn arts denkt zelf dat ik de volgende 3 weken niet meer vol zal gaan maken. Ik moet aanstaande vrijdag opnieuw op controle komen en die week daarna gaat mijn arts voor een week weg. Hij denkt zelf dat ik die week misschien wel eens zou kunnen gaan bevallen. Ach we zullen het wel zien. We hopen in ieder geval dat beebje nog even blijft zitten totdat opa hier aankomt. Hij zal hier op 29 oktober aankomen. Wie weet wordt het wel een Halloween baby.

De 1 cm ontsluiting heb ik natuurlijk niet geheel gratis gekregen. De afgelopen twee weken zijn best wel stressvol geweest met het overlijden van Angela en dan Daniel in het ziekenhuis. Ik heb dan ook regelmatig wel last gehad van een harde buik of een braxton hick. Maar goed, die 1 cm is er in ieder geval al.

De begrafenis van Angela was vorige week woensdag. Ruim anderhalve week na haar overlijden. De reden dat het zo lang heeft geduurd was dat Freddy de begrafenis niet door wilde laten gaan zonder Daniel. Wat overigens wel logisch is natuurlijk. Gelukkig bleek Daniel goed te herstellen, ondanks alle verwondingen en mocht hij zondag 2 oktober naar huis. Hij bleek toch meer verwondingen te hebben dan dat we eerst te horen kregen. Hij heeft een gebroken been, gebroken sleutelbeen, gebroken neus en een gebroken oogkas. En dan had hij natuurlijk ook nog de interne bloedingen en hij heeft een paar goede blauwe plekken. We waren dan ook allemaal zeer verbaasd over zijn goede herstel, maar wel allemaal erg blij.

De begrafenis was een mooie dienst. Chantal heeft alles in princiepe geregeld en dan de goedkeuring van Freddy gekregen voor alles. Hij kon het zelf niet aan om alles te regelen en had bovendien zijn handen vol aan Daniel en de andere jongens. Na het familie gebed heeft Freddy besloten dat hij Angela toch nog wilde zien en dus is de kist, die in de eerste instantie gelsoten bleef, toch geopend. Ik heb zelf niet gekeken bij haar, maar heb me laten vertellen dat het mortuarium Angela mooi had opgebaard. Ik hoop dat Freddy en de jongens het hierdoor toch een plekje kunnen geven.

Afgelopen woensdag was er een football wedstrijd in Grantsville. We zouden er eerst naar toe gaan, maar ik begin best veel vocht vast te houden en bovendien beginnen mijn bekken nu wel erg pijnlijk te worden, dus hebben we maar afgebeld. Ik moet toch ook een beetje aan mezelf blijven denken nu de bevalling zo dicht bij komt.

Tijdens de rust van de wedstrijd heeft Freddy een cheque aangeboden gekregen met de opbrengsten van een fundraiser die Grantsville speciaal voor Freddy en de jongens hebben georganiseerd. Niet alleen hebben zij hun vrouw en moeder verloren, maar ook een inkomst die weg valt en Freddy wil geen ritten meer maken buiten de staat nu hij er alleen voor staat met zijn jongens (wat overigens logisch is) Grantsville had daarvoor een fundraiser georganiseerd en zij hebben ruim $9000 dollar opgehaald!! Het is fijn om te weten dat Freddy er niet alleen voor staat!

Afgelopen donderdag kregen we weer slecht nieuws. Er is opnieuw een tumor gevonden bij Dan zijn tante Pam. Dit maal in haar milt. Pam zou in april pas een scan krijgen maar wilde voor haar eigen gemoedsrust nu een scan hebben, omdat ze 3 keer kanker bij haar is geconstateerd in deze periode. Misschien maar goed dat ze zelf een scan wilde hebben, want om dit in april pas te vinden, zou misschien wel eens rampzalige gevolgen kunnen hebben. De artsen hebben haar twee opties gegeven, een bioptie nemen en afwachten of de tumor groeit, of gewoon gelijk handelen en de milt verwijderen. Pam heeft gekozen voor het laatste, gezien haar achtergrond met kanker. Zij wordt nu volgende week dinsdag geopereerd.

De komst van de beeb zou nu dus echt wel goed nieuws zijn voor iedereen. Iedereen kijkt dan ook erg uit naar zijn geboorte en zijn erg nieuwsgierig naar hem! Hoe dan ook, hij zal zich (mits dat ik overtijd loop) binnen nu en 3 weken aanmelden en dan wat vreugde in deze tijd brengen!

Angela

2010-09-25T21:05:00.002-06:00

Grantsville women killed in Tooele County crahs

Helaas gaat het bovenstaande nieuws stukje over mijn schoonzus Angela. Zij is vanmorgen rond 7.30 uur overleden door de gevolgen van een ernstig auto ongeluk. Zij heeft een frontale botsing gehad met een porsche die voor haar de weg op reed. Ze heeft nooit de kans gehad om te remmen.....

We werden rond 10.00 uur gebeld door mijn zwager Freddy met de vraag of wij gelijk naar the University of Utah hospital konden komen, omdat Angela en zijn oudste zoon Daniel betrokken waren bij een ernstig ongeluk. Beide zijn met een helikopter over gevlogen naar het ziekenhuis. Freddy had nog geen verdere details en hij wilde dat wij zijn andere 4 zoons op kwamen halen.

Ik ben gelijk naar Mindy toe gerend die Skyler heeft overgenomen van ons en wij waren binnen de kortste keren de deur uit. Bij het ziekenhuis aangekomen zijn we zo snel mogelijk richting de emergency room gegaan (zo snel als dat lukt met een dikke buik...) en daar werden we opgevangen door een vrouw die voor het trauma team werkt. Dan moest nodig naar de wc en terwijl hij weg liep heb ik aan de vrouw gevraagd hoe ernstig het was. Ik ging al van het ergste uit toen wij door haar werden opgevangen.

Zij vertelde me dat Angela ter plaatsen is overleden en dat Daniel op dat moment op de operatie kamer lag. Het nieuws stukje geeft aan dat Daniel met minimale verwondingen naar het ziekenhuis is gebracht, maar dat blijkt dus niet te kloppen.

Daniel heeft vandaag 3 operaties moeten ondergaan wegens interne bloedingen en een gebroken been waar pennen ingezet moesten worden. Vanavond rond 18.00 uur werd ons verteld dat hij uit de operatie was. Hij heeft zwellingen in zijn hersenen die de artsen in de gaten willen houden, maar over het algemeen lijkt hij heel goed en snel bij te komen uit de operatie en verwacht men dat hij een goed herstel zal maken.

Freddy heeft Daniel moeten vertellen dat zijn moeder het ongeval niet heeft overleefd.....

Angela is 37 jaar geworden en laat een man en 5 zoons achter. We zullen haar verschrikkelijk missen!

Alweer verwend

2010-09-19T21:15:00.002-06:00

Vanmiddag is onze kleine beeb weer verwend! Hij is nog niet eens geboren en hij heeft nu al zoveel cadeautjes gekregen dat ze bijna zijn oortjes uit zouden komen! Maar klagen doen we absoluut niet, we zijn ontzettend blij met alle cadeautjes die we tot nu toe voor onze kleine man hebben gekregen.

Ik werd door mijn schoonzusjes en Dan zijn tante's uitgenodigd om te gaan lunchen bij de Olive garden. Zij wilde graag een kleine babyshower voor mij houden en gezellig samen lunchen. De laatste keer dat we samen geluncht hebben met alleen de meiden onder elkaar was op Kari haar verjaardag in December. Dese te leuker was het vandaag natuurlijk. We hadden niet alleen iets te vieren, maar het was ook erg gezellig om er samen even tussen uit te zijn. We hebben dan ook heerlijk gegeten en het was erg gezellig. Dit is zeker voor herhaling vatbaar.

Onze kleine man is opnieuwe verwend met veel leuke kleding, bad spulletjes en een grote doos met luier doekjes. Daarvan kun je er tenslotte nooit genoeg hebben. We hebben nu zoveel spulletjes voor onze beeb dat we zelf in princiepe niets meer hoeven te kopen. We willen nog een paar handdoeken kopen voor zowel de beeb als Skyler, maar meer dan dat hebben we ook echt niet nodig.

Bovendien wil ik ook nog steeds door Skyler zijn spulletjes heen gaan om te kijken wat we de kleine man willen laten gebruiken. Maar ook daarvan zullen we denk ik niet veel nodig gaan hebben. We zijn echt ontzettend verwend en we zijn dan ook ontzettend dankbaar voor alle cadeautjes die we gekregen hebben.

Het was de bedoeling dat Skyler dit weekend over zou gaan naar de andere kamer, maar onder andere door de pijn in mijn rug is het er niet van gekomen. Een ander obstakel was dat de spuitbussen met verf voor het dressoir niet dekten. We zijn inmiddels dan ook van gedachte verandere en hebben het dressoir nu blauw en groen geverfd, net als de kleuren op de muren. En ik moet zeggen dat dat een stuk leuker uit is gevallen dan dat ik gedacht had! het heeft morgen misschien nog een laagje nodig, afhankelijk van hoe het er bij daglicht uit ziet, maar ook dat is nu zo goed als klaar. Hopelijk kunnen we hem dan deze week echt over gaan plaatsen.

Inmiddels is er al weer een week voorbij en dus is er ook weer een weekje van de zwangerschap af en zijn we weer een weekje verder voor het bezoek van mijn vader! De tijd lijkt nu wel heel erg snel voorbij te gaan. Ik ben inmiddels ook al op twee wekelijkse controle bij mijn ob/gyn. Op vrijdag oktober heb ik mijn volgende afspraak en ik denk dat we vanaf dat moment misschien wel naar de wekelijkse controle gaan, waarbij de arts gaat kijken of ik al ontsluiting heb.

Voor nu nog 7 weekjes te gaan voordat de kleine man zich (als het goed is) aanmeldt en nog maar 6 weekjes voordat Opa in Salt lake city zal landen!

Ziek!

2010-09-12T22:00:00.002-06:00

En zoals gewoonlijk had ik weer eens het geluk om tijdens een lang weekend ziek te zijn! Vorige week maandag was het labor day, wat betekend dat wij een vrije dag krijgen van mijn werk. Op donderdag voelde ik al dat ik niet helemaal lekker was en uiteraard werd dat alleen maar erger.

Al mijn holtes zaten dicht, ik hoestte mijn longen uit mijn lijf vandaan en was niet meer van de bank af te branden. Al zolang als ik me kan herinneren heb ik dat ieder jaar wel. Is het niet tijdens een vakantie, dan is het wel tijdens een lang weekend vrij. Dan had ik natuurlijk ook nog eens het geluk dat ik niets in mag nemen vanwege de zwangerschap, dus dat zat ook allemaal nog eens tegen.

Gelukkig werkt Mindy haar schoonmoeder in mijn dokterspraktijk en heeft zij een receptje voor me doorgebeld voor een neusspray, zodat ik toch een beetje zou kunnen slapen. Ik moet er sowieso natuurlijk al veel uit 's nachts omdat de beeb het leuk vind om op mijn blaas te "springen". En met een verstopte neus, krijg ik een droge mond en van een droge mond krijg je dorst en als je dorst krijgt dan loop je nog vaker naar de wc. Helaas bleek de neusspray niet te helpen, dus daar werd ik nog niet vrolijk van. Uiteindelijk heb ik dus maar vicks onder mijn neus gesmeerd en dat heeft wel wat geholpen.

Ik ben eigenlijk de hele week nog wel ziekerig geweest en zelfs nu heb ik het gevoel alsof mijn neus ieder moment weer verstopt kan raken. Maar op het moment voel ik me in ieder geval stukken beter dan dat ik vorige week deed.

Ondanks dat ik ziek was, hebben we vorige week zondag avond wel Skyler zijn kamer afgeverfd! Met het lange weekend in het vooruitzciht was het de bedoeling dat we dat af zouden maken en dat wilde ik ook wel gedaan hebben. Ieder weekend dat we niets aan de kamer doen is er net een te veel voor mijn gevoel. Het komt nu allemaal zo dichtbij! We hebben halverwege de muur op de kamer een sierrand zitten en ik wilde onder de sierrand graag strepen hebben in het groen en blauw. Het was even behoorlijk wat meten geblazen en alles moest natuurlijk afgeplakt worden, maar uiteindelijk zat alle tape op de muur en konden we aan de slag met de verf. De verf was eigenlijk in een half uurtje geklaard en het resultaat is nog 10 keer beter geworden dan wat ik had verwacht!

Nu moeten we het dressoir nog afmaken, luxaflex en gordijntjes ophangen en de kamer wat opleuken met wat fotolijstjes en leuke gezegdes op de muren en de kamer is af. De laatste dingetjes zullen we waarschijnlijk af maken wanneer Skyler al over is naar de kamer, want ik wil hem wel laten wennen aan de kamer voordat de beeb geboren wordt. Ik wil hem niet het idee geven dat de beeb zijn kamer in beslag gaat nemen. Maar ik denk dat dat wel goed gaat komen, want bij het zien van de kamer liet hij een grote "wow" horen! Bovendien vind hij de magneet muur ook wel heel interessant. Hopelijk hangen we deze week de luxaflex en gordijntjes op en maken we het dressoir af, zodat we hem over kunnen gaan plaatsen. Zodra de kamer af is zal ik uiteraard ook wat foto's plaatsen.

Gisteren hebben Mindy en ik acryl nagels laten zetten. Zij vond dat wij wel toe waren aan een uurtje voor onszelf en koos daarvoor. Natuurlijk laat ik me dat geen twee keer zeggen. Af en toe een uurtje er tussen uit om jezelf te laten verwennen is niet verkeerd natuurlijk. Bovendien gebeurt het niet zo vaak, dus waarom ook niet. Dan moest 's middags werken en Skyler en ik zijn lekker thuis gebleven en hebben lekker gerelaxed.

Vandaag hebben we eigenlijk ook niets gedaan. De was moest gedaan worden en af en toe moet er natuurlijk ook nog schoongemaakt worden, dus die klusjes hebben we ook maar uit de weg geruimd. Skyler heeft ook nog even lekker met opa op Skype gezeten. Zodra de computer aan gaat vraagt hij al naar opa, het is en blijft geweldig om te zien hoe hij die link kan leggen. Ik ben dan ook heel erg benieuwd naar zijn gezichtje als we opa over 7 weekjes ophalen op het vliegveld!

Leuke ontmoeting

2010-08-28T21:33:00.005-06:00

We waren vanmorgen al vroeg wakker. Afgelopen dinsdag zou Skyler een dokters afspraak hebben, maar wegens omstandigheden was de arts niet aanwezig en werd onze afspraak naar vanmorgen verschoven. Om 08.30 uur zaten we dan ook al in de wachtkamer te wachten.

We mochten al snel naar binnen en de assistente vroeg ons om Skyler uit te kleden tot aan zijn luier, waarna ze zijn hoofd heeft opgemeten en ook zijn lengte heeft opgenomen. Daarna zijn we snel naar de weegschaal gelopen en toen mochten we even een minuutje wachten op de arts. Skyler heeft maar een prikje gekregen en is gelukkig weer helemaal goed gekeurd. Net als alle eerdere afspraken zit hij kwa gewicht op 20%, een beetje onder het gemiddelde, maar kwa lengte zat hij zoals altijd boven het gemiddelde. Hij zat zelfs op 89%. De dokter schat dat Skyler zo een 1.80 m zal zijn als hij eenmaal uitgegroeid is. gelukkig duurt dat nog wel even!

Om 11.00 uur had ik met Anja afgesproken om bij haar op visite te gaan. Anja en haar man wonen sinds juni 2007 hier in Amerika, omdat haar man door zijn werk voor een functie bij de Amerikaanse luchtmachtbasis is geselecteerd. Ik heb haar op een forum leren kennen en ben haar weblog gaan volgen. Het was natuurlijk erg leuk dat Anja ook naar Utah ging verhuizen in hetzelfde jaar en ik was uiteraard erg nieuwsgierig naar haar ervaringen hier.

Na zo een drie jaar haar weblog te hebben gevolgd leek het ons leuk om elkaar eens in het echt te ontmoeten. Ik heb nog nooit eerder iemand ontmoet die ik via het internet heb leren kennen, maar je hebt toch een beetje een gevoel alsof je iemand, waarvan je de weblog volgt, al jaren kent. Gelijk bij aankomst raakte we aan de praat en we hebben een tijd lang gezellig zitten kletsen onder het genot van koffie. Ook zijn Skyler en de beeb allebei verwend met een cadeautje! Skyler kreeg een leuke telefoon in de vorm van een auto en de beeb heeft een leuke pyjama gekregen.

Na een tijdje zijn we gaan lunchen bij Mimis cafe. Anja en ik hadden allebei een salade en Skyler had een bord met mini corndogs en fruit. Zoals altijd was meneertje eigenwijs en wilde hij alles zelf doen. Anja en ik hebben allebei van hem zitten genieten. En natuurlijk hebben we ook hier nog veel gekletst. Het was heel erg leuk om onze ervaringen uit te wisselen en op te merken hoe we bepaalde dingen ook hetzelfde ervaren.
Op de terug weg naar Anja haar huis viel Skyler in slaap in de auto, hij was tenslotte ook al een behoorlijk lange tijd op. En dus heb ik besloten om maar naar huis te gaan met hem. We hebben wel afgesproken om na de geboorte van de beeb nogmaals een keer af te spreken! Ik kijk er al naar uit, het was heel erg gezellig vandaag. Hopelijk doen we het nog een paar keer over voordat Anja en Marcel volgend jaar zomer terug verhuizen naar Nederland.

Vanavond hadden we een verjaardag van Brandon, die in het zwembad gevierd werd. Voordat we daarheen gingen zijn we bij Walmart nog even gestopt voor een cadeautje. We moesten ook luiers hebben voor Skyler, dus die hebben we ook gelijk maar meegenomen. Na het afrekenen vroeg ik aan Dan of hij de auto sleutels had en hij had ze niet. Hij had ze aan Skyler gegeven om mee te spelen, maar ook hij had ze niet meer. Hij had ze eerder in het winkel wagentje laten vallen, en Dan heeft ze toen opgepakt, daarna heb ik ze niet meer gezien. Wij hebben ruim een half uur lopen zoeken naar de sleutels en ook rondgevraagd bij de customer service of ze misschien gevonden waren, toen Dan erachter kwam dat ze op de een of andere manier in de doos van de luiers beland waren. En Dan Skyler maar de schuld geven.... hahahaha.

Eenmaal bij het zwermbad aangekomen zijn Dan en Skyler het water in gegaan en ben ik me om gaan kleden. Toen ik klaar was, kwam Dan al uit het water met Skyler. Hij was verschrikkelijk koud en liep te klappertanden. Zo zielig! Het weer op zich was niet verkeerd. Er was voor vandaag veel onweer voorspeld, maar wat dat betreft hebben we geluk gehad. Het begon wel harder te waaien, maar dat mocht de pret niet drukken.

Skyler heeft even lekker bij nana op schoot gezeten, helemaal in een grote handdoek gewikkeld, terwijl papa en mama nog even het water in gingen. Het voelt best lekker om gewichtsloos te zijn als je 7 maanden in verwachting bent. Na een half uurtje ben ik ook het water uit gegaan, want het begon toch wel koud te worden. Al met al was het best even leuk zo in het zwembad. En Brandon is heerlijk verwend met veel cadeautjes.

Skyler ligt nu heerlijk te slapen, die is na zo een lange dag helemaal uitgeteld. Dan zit nog even een spelletje te spelen en ik duik nu ook lekker mijn bedje in!

Surprise!

2010-08-24T21:16:00.002-06:00

Afgelopen vrijdag moest ik een dienst van mijn collega overnemen, omdat hij vrij zou zijn die dag. Daardoor moest ik later beginnen en zou ik ook later klaar zijn. Ik keek daar niet echt naar uit, maar goed, het moest toch gebeuren. Ik was die dag om 09.30 uur op werk en kort nadat ik binnen was, kwam mijn supervisor naar mijn gebouw.

Hij vertelde me dat wij een meeting zouden hebben met de klant. We moesten het een en ander bespreken wat betreft DPS. Laat dat nu net iets zijn waar ik de hele week al mee bezig was, dus ik vroeg wat er besproken zou worden. Hij vertelde me dat er wat klachten waren en dat de klant dat wilde bespreken. Het leek me heel erg sterk dat er klachten waren, aangezien ik er niets van gehoord had, maar de klant is koning volgens het gezegde, dus om 10.00 uur zouden we de manager ontmoeten in de vergaderkamer.

Wij werken in het gebouw van de klant en op weg naar de vergaderkamer kwamen we de manager dan ook tegen en hij was in een hele goede bui, dus ik begon me al af te vragen of de klachten dan echt zo erg waren. Bij de vergaderkamer aangekomen waren beide heren heel vriendelijk en lieten mij voorgaan. Toen ik de deur open deed hoorde ik een heel hard: SURPRISE!!

De klant had besloten om voor ons een baby shower te organiseren! Ik was totaal verrast en had het absoluut niet aan zien komen. Ik heb geen idee hoe ze het hebben weten te organiseren zonder dat ik iets, maar dan ook iets vermoedde. Ze hadden een heerlijke chocolade taart gekocht en er stonden heel veel cadeautjes op de tafel. Ook mijn collega's waren aanwezig en ook zij hadden allemaal een cadeautje gekocht.

De baby is ontzettend verwend met allerlei outfits, rompertjes, handdoeken, washandjes, zeep, shampoo, luiers en doekjes en noem maar op. Tot zelf gebreide sokjes hebben we gekregen! En van een bepaalde groep binnen het gebouw kregen we ook nog eens geld.

Toevallig hadden Dan en ik het er de avond van te voren nog over dat we Skyler zijn kleding te voorschijn moesten gaan halen, zodat we dat uit kunnen gaan zoeken en kunnen bepalen wat we de beeb willen laten gebruiken en wat we dan nog nieuw moesten kopen. We hebben zoveel gekregen dat we bijna niets hoeven te kopen! Echt geweldig gewoon.

Ondanks dat de rest van de dag verschrikkelijk druk was, en ik het aan het einde van de dag dan ook zeker gevoeld heb in mijn rug en bekken, kon mijn dag niet meer stuk!

Weer een week voorbij!

2010-08-15T22:17:00.006-06:00

Inmiddels hebben we nog maar 12 weekjes te gaan. Er is alweer een week voorbij. De tijd gaat echt super snel voorbij! Zo snel, dat Skyler afgelopen zaterdag al weer 1.5 jaar oud was. Het is gewoon bijna niet te geloven dat hij 1.5 jaar geleden geboren werd. En nu loopt hij rond en brabbelt er aardig op los en over 12 weekjes heeft hij gewoon een broertje. Wie had dat 1.5 jaar geleden nou gedacht?

Afgelopen weekend was een heerlijk weekend. Zaterdag is Kylee, de dochter van Mindy, gedoopt. Ze is nu officieel een LDS (Latter Day Saints) lid. Ook wel bekend als de mormoonse kerk. Mindy is zelf ook LDS gedoopt, maar is niet actief. Kylee wilde zelf heel erg graag gedoopt worden en dus heeft Mindy haar in haar keuze gesteund. Er kwamen aardig wat dingen bij kijken, waaronder het trouw naar de kerk gaan op zondag en gesprekken met de bisschop. Maar uiteindelijk was het zaterdag dan zo ver.

Familie en vrienden waren uitgenodigd, en wij natuurlijk ook. Nu zijn wij zelf niet gelovig (hoewel Dan ook LDS gedoopt is toen hij klein was) maar we zijn uiteraard wel gegaan. Zo een speciale dag voor zo een meisje is natuurlijk wel heel bijzonder. En trots dat ze was toen het allemaal achter de rug was!

Na de doping had Mindy een lunch georganiseerd bij haar thuis, waar iedereen die de doping bijgewoond had, welkom was. Er waren heerlijke croisantjes met kipsalade, veel fruit, chips en natuurlijk een heerlijke taart. Voor na de lunch had Mindy een heel groot spring/waterkussen gereserveerd. Haar vader werkt voor zo een bedrijf en dus kreeg ze een hele mooie korting! Het sprinkussen paste niet bij hen in de tuin en dus hebben we hem in onze tuin geplaatst.

De kinderen konden niet wachten om erop te klimmen en dus liepen die al snel in hun zwemkleding rond. De volwassenen mochten ook op het kussen, maar die keken liever eerst de kat uit de boom. Dat kijken duurde alleen niet lang. Al heel snel liepen de volwassenen ook rond in zwemkleding. Dan had het ook al snel in de gaten dat het zeker wel iets leuks was! We hebben dan ook ontzettend gelachen en we hebben super veel foto's gemaakt! Vooral de gezichten van iedereen die naar beneden kwam, waren super grappig!

Skyler is ook twee keer naar beneden geweest met Dan, maar die vond het toch eigenlijk wel heel erg eng. Dat koppie spreekt boekdelen!!Het weer was ook hartstikke mooi! We hebben hier al weken lang goed weer en gisteren was het ook weer ruim in de 30 graden, dus wat dat betreft hadden we het goed getroffen! Voor de rest van de week verwachten we ook nog hele goede temperaturen, dus misschien gaan we van de week nog wel een keer zwemmen met Skyler. We moeten er tenslotte nog even van genieten, voordat het straks weer kouder begint te worden.

Vandaag hebben we het redelijk rustig aan gedaan. Het was een behoorlijke vermoeiende dag gisteren, dus dan kan een dagje rustig aan doen, best wel lekker zijn. Ik heb alle wassen weg gedraaid en opgevouwen en we zijn eindelijk aan de kamer van Skyler begonnen.

Er was al een klein begin gemaakt met magneet verf. De magneetverf is alleen zwart van kleur en daar moesten we dus nog wel overheen met een witte verf. Dat wit was alleen een ander soort wit dan de rest van de muren, dus hebben we de hele kamer maar opnieuw wit geverfd. Het aftapen van het plafond en plintjes is altijd een rotklus, maar toen dat eenmaal gedaan was, ging het verven op zich wel heel snel.

We willen de muren onder de sierrand verven met Licht blauwe en licht groene strepen, dus dat is nog wel een aardig klusje op zich, maar het grootste gedeelte is naar mijn idee in ieder geval al gedaan. We hebben van Dan zijn zusje een rieten dressoir gekregen, die zij niet gebruikte en die willen we wit verven met eem spray. Als dat en de strepen gedaan zijn, dan is het verven allemaal klaar. Hopelijk hebben we het nu allemaal snel af, zodat we Skyler naar de andere kamer over kunnen zetten en dan kunnen we de andere kamer in order gaan maken voor zijn broertje.

De kamer krijgt dan een sopje en dan kunnen we het ledikant in elkaar gaan zetten en dan gaan we ook de oude kleding van Skyler uitzoeken om te kijken wat de beeb eventueel kan gebruiken. Uiteraard krijgt hij zijn eigen spulletjes, maar het is natuurlijk best handig om wat spullen van Skyler te kunnen gebruiken!

Zo een dag als gisteren en het verven van vandaag vergt behoorlijk wat energie als je 28 weken in verwachting bent. Mijn rug begint inmiddels ook weer zeer te doen, dus ik duik nu lekker mijn bedje in. Morgen beginnen we weer aan een nieuwe week en dan zijn we weer een weekje dichter bij de geboorte van ons tweede kindje!

Nog 90 dagen!

2010-08-09T14:56:00.002-06:00

Oh wat gaat de tijd toch ontzettend snel. Ik kan me nog wel herinneren van de zwangerschap van Skyler dat de dagen voorbij leken te vliegen, maar nu lijkt het wel drie keer zo hard te gaan. We zitten inmiddels gewoon al in het laatste trimester van de zwangerschap!

De zwangerschap verloopt tot op heden toe nog steeds prima. Ik mag echt niet klagen. Ik heb maar heel weinig kwaaltjes en de kwaaltjes die ik heb, ach dat hoort er allemaal gewoon bij. Zo heb ik regelmatig last van mijn rug, vooral als ik teveel gedaan heb. En mijn bekken doen af en toe ook behoorlijk zeer. Maar ook dat is weer iets wat ik merk als ik vooral teveel gedaan heb. Ik ga er maar vanuit dat het mijn lichaam is die aangeeft dat ik het gewoon eens even iets rustiger aan moet gaan doen.

De kleine man groeit erg goed en ik voel hem dan ook regelmatig heel hyper bewegen! Ben benieuwd of dat betekend dat hij straks ook heel druk is als hij geboren is! Ik heb overigens ook veel last van maagzuur. Men zegt dat dat komt omdat de beeb veel haar zal hebben, nou ik ben benieuwd!

Vorige week hebben we een 3D/4D echo laten maken van onze kleine man. We waren een week of 6 geleden ook al geweest, maar toen was hij erg eigenwijs en hield iedere keer zijn armpje voor zijn gezichtje dus konden we zijn gezichtje bijna niet zien. Het zaakje waar wij naartoe waren gegaan heeft ons toen een voucher gegeven, zodat we gratis terug konden komen om het nog eens opnieuw te proberen. Het was het wachten absoluut waard. We hebben de kleine heerlijk zien bewegen, rekken, strekken en zelfs een paar keer zien gapen. We hebben een mooie dvd mee gekregen, met daarop de eerste sessie van 6 weken geleden en de sessie van vorige week, een cd met alle (98!) foto’s en een paar mooie uitgeprinte foto’s.

We hebben inmiddels ook alle verf in huis gehaald, om aan de nieuwe kamer van Skyler te gaan beginnen. De kleine krijgt dan Skyler zijn kamer, zodat we daar niet al te veel aan hoeven te doen. We hebben voor een muur magneet verf gekocht, zodat Skyler met figuurtjes en letters kan spelen en die aan de muur kan hangen. Het ledikant voor de beeb is ook al binnen, dus we gaan de goede kant op. Nu moeten we alleen nog even een begin gaan maken! Ik hoop dat we dat ook snel zullen doen, want het begint me nu toch wel een beetje te benauwen dat we “nog” maar 13 weekjes te gaan hebben, voordat de kleine zich aan zal melden.

De naam zijn we inmiddels ook over uit. Dat was nog even moeilijk, maar uiteindelijk zijn we het er dan toch over eens geworden. Daarmee viel eigenlijk ook wel gelijk wat stress weg. Ik was al bang dat de kleine straks geboren zou worden zonder naam. Hahaha

Skyler krijgt.....

2010-06-18T21:36:00.002-06:00

... een broertje!!

Woensdag was het dan eindelijk zo ver. Ongeveer 5 weken geleden heb ik de afspraak gemaakt voor de echo, waarbij ook een geslachts bepaling zou worden gedaan. Als je op zoiets zit te wachten, lijken de dagen weken te duren! Eindelijk mochten we dan om 09.20 uur onze beeb gaan bewonderen.

Van te voren moest ik natuurlijk weer een flesje water naar binnen werken, zodat de beeb goed zichtbaar is tijdens de echo. Ik moest dus al nodig plassen toen ik op de onderzoeks tafel mocht gaan liggen, maar dat had ik er natuurlijk wel voor over.

Eerst werd ons nogmaals de vraag gesteld of we het geslacht wilden weten en daar hebben we natuurlijk ja op gezegd. Ik denk niet dat ik het vol zou kunnen houden, tot de dag van de bevalling om niet te weten of ik een jongetje of meisje bij me draag.

Vervolgens ging de echoscopist aan de slag. Ze begon met alle metingen, van onder andere het hoofdje en de beentjes. Ze keek of alle kamers van het hartje aanwezig waren en of de niertjes al volledig aan het werk waren. Ook kon ze ons vertellen dat het kindje niet met een hazelipje geboren zou worden. En dan het moment waarop we al die weken gewacht hebben, jongen of meisje?? We hoopten stiekem wel een klein beetje op een meisje, maar het belangrijkste was natuurlijk dat de beeb gezond zou zijn. En nog voordat ze het eigenlijk zei, meende ik het al gezien te hebben en ze confirmeerde het: het is een jongen!!!

De foto van het geslacht is naar mijn idee helaas niet heel erg duidelijk, maar gelukkig hebben we natuurlijk ook ons beebje zelf mogen bewonderen op het grote tv scherm!

Qua metingen van de echo loop ik ook nog eens 5 dagen voor. Mijn uitgerekende datum zou dan 3 november worden in plaats van 8 november, maar mijn arts wil dit verder niet aanpassen. Hij heeft meer vrouwen die bevallen rond de uitgerekende datum, berekend aan de hand van de menstruatie, dan berekend aan de metingen van de echo. Ach, het maakt ook allemaal niet uit, de beeb komt wanneer hij eruit wil. Voor nu gaan we er maar van uit dat we nog ongeveer 20 weken te gaan hebben.

En in die 20 weken moeten we alles klaar gaan maken voor zijn komst. We zitten er aan te denken om Skyler te verhuizen naar de andere slaapkamer en hem een nieuwe kamer te geven. We laten de kinderkamer dan zoals die is kwa verf, maar brengen natuurlijk wel veranderingen aan om het toch eigen te maken voor de nieuwe man.

En dan natuurlijk de naam. Er zijn wel wat namen waar we aan denken, maar we zijn er nog niet 100% over uit. Als hij een meid had geweest, dan was de naam al lang uitgezocht. Hij zou dan namelijk dezelfde naam krijgen als wanneer Skyler een meid was geweest. Als iemand leuke suggesties heeft, of leuke websites weet voor namen, dan houden we ons aanbevolen. Ach, we hebben nog ongeveer 20 weken!

Voor nu zijn we in ieder geval helemaal in de wolken met het feit dat we het geslacht eindelijk weten en het belangrijkste is dat de kleine man helemaal gezond is!

Prachtig weekend

2010-06-11T16:16:00.003-06:00

We hebben een heerlijk weekend achter de rug! Het weer is opeens omgeslagen, zo hadden we twee weken geleden nog sneeuw en afgelopen weekend was het ineens 27 graden. Echt heerlijk gewoon.

Zaterdag hebben we lekker rustig aan gedaan. We zijn veel buiten geweest met Skyler, die ghet heerlijk vind om buiten te zijn. Hij kijkt zijn ogen uit, wijst naar alles wat hij tegen komt. Hij wil alles aanraken en zou natuurlijk geen echte dreumes zijn, als hij ook niet van alles in zijn mond wil stoppen. Dat gebeurt dan ook regelmatig, dus we moeten hem goed in de gaten houden.

Je kunt wel merken dat het mooie weer en het buiten spelen hem goed moe maken. Als hij tussen de middag gaat slapen, dan slaapt hij binnen nog geen vijf minuten, terwijl meneertje normal gesproken nog wel even ligt te babbelen.

Zaterdag avond is Skyler op tijd naar bed gegaan, want voor de volgende dag stond de dierentuin gepland. Anna, Mindy haar moeder, was jarig en zij wilde graag naar de dierentuin voor haar verjaardag. We wilde daar eigenlijk twee weken geleden al heen, maar wegens het vele invallen op Dan zijn werk is dat er niet van gekomen. Het kwam voor ons dus heel erg mooi uit zo.

Zondag ochtend om 08.30 uur zouden we eerst bij Mindy thuis ontbijten. Het was voor Skyler schijnbaar nog te vroeg, want hij wilde helemaal niets eten. Hij is normaal gesproken dan ook pas tussen 09.45 en 10.00 uur wakker. Wat dat betreft mogen wij echt niet klagen.

Na het ontbijt zijn we ons allemaal klaar gaan maken en uiteindelijk zijn we rond 10.15 uur vertrokken richting de dierentuin. Het zou die dag ook weer erg warm worden, dus wilden we er al vroeg zijn, hoewel het niets uit maakte, want bij aankomst was het al behoorlijk warm en wilde de kinderen gelijk afkoelen.
Dit jaar had de dierentuin als speciale tentoonstelling de nachtmerries van de natuur. Ik ben met Skyler buiten gebleven, omdat hij op dat moment nou wel iets wilde eten, maar volgens Dan hebben we niet veel bijzonders gemist. Ik vind tot op heden toe alle speciale tentoonstellingen die ze gehad hebben nu eigenlijk niet zo speciaal. Twee jaar geleden hadden ze een grote witte alligator en dat bleek eigenlijk maar een hele kleine. We hebben ons prima vermaakt en Skyler heeft zijn ogen uitgekeken. Hij was de laatste keer dat we naar de dierentuin zijn gegaan tenslotte maar 6 maanden en nu kon hij lopen als hij wilde en wees erop los en heeft de hele dag in zijn eigen taaltje gebrabbelt. Hij heeft even een uurtje geslapen tussen de middag, waar hij overigens wel aan toe was, maar voor de rest heeft hij zo goed als alles meegemaakt.
Na de dierentuin zijn we naar het park gegaan waar we geluncht hebben. De kinderen konden daar allemaal op de schommels en in het klimrek en dergelijke en wij hebben lekker op het gras in de schaduw van een grote boom gezeten.
De kinderen wilde ook heel graag naar de kreek toe die door het park loopt en dus zijn we daar ook even wezen kijken. Het water stroomde heel erg hard, dus de kinderen mochten niet al te dichtbij komen. Dan heeft weer even een goed voorbeeld gegeven, wat niet te doen als het water zo hard stroomt. Hij is gelukkig, of jammer genoeg, het is maar net hoe je het wilt bekijken, niet in het water gevallen. De reden dat de kreek zo hard stroomde is de extreme warmte. Al het sneeuw in de bergen is door de warmte heel erg snel gaan smelten en dat heeft afgelopen week dan ook voor nogal wat overlast bezorgd. Er zijn zelfs hele straten onder water komen te staan door het harde smelten.

Na het park zijn we weer op huis aan gegaan en daar hebben de kinderen zich eigen omgekleed in zwemkleding en hebben ze lekker bij ons in de tuin van de sprinklers genoten. Zo ook natuurlijk Skyler, onze kleine waterrat. Als er water is, moet hij er bij zijn.

Memorial Day weekend

2010-05-31T22:20:00.004-06:00

Memorial weekend betekend voor veel mensen een lang weekend. Veel mensen gaan dit weekend kamperen, anderen blijven lekker thuis en gaan er dagjes op uit. Wij zijn thuis gebeleven maar hebben ons wel prima vermaakt.

Wat kan een mens uitkijken naar een lekker lang weekend. Het enige nadeel is dat je er zo lang naar toeleeft, maar dat het ook zo weer voorbij is als je je goed vermaakt. Ondanks dat kijken we terug op een gezellig weekend.

Vrijdag avond kwam Dan zijn zusje Chantal bij ons eten met haar drie kinderen, KaeLa, Hayden en Jameson. We spreken elkaar regelmatig aan de telefoon, maar het was al een tijdje geleden dat we elkaar voor het laatst gezien hadden, dus leek het ons erg gezellig. Bovendien kon ik haar op deze manier helpen om foto's op Facebook te zetten van hun vakantie aan Lake Powell. Terwijl wij in de keuken aan de tafel aan de computer zaten, waren de kinderen zich in de huiskamer aan het vermaken met de televisie en Skyler zijn speelgoed. Omdat Skyler zijn neefjes en nichtje ook al een tijdje niet gezien had, mocht hij een uurtje langer opblijven en hij heeft zich dan ook prima vermaakt.
Zaterdag overdag hebben we niet zo heel veel gedaan. Dan moest helaas wel gewoon werken dit weekend. Een van zijn collega's is al 3 dagen niet op komen dagen en dus moest haar shift overgenomen worden. Aangezien Dan lekker dichtbij woont wordt hij dan ook vaak gevraagd voor zoiets en zolang wij zelf geen plannen hebben, vind hij het niet erg.

's Avonds hebben we hobo dinners gemaakt op de barbeque in de achtertuin. Hobo dinners zijn hele simpele maaltijden, maar ze zijn super lekker. Je gooit gewoon wat gehakt, aardappelen, uien, worteltjes en selderij bij elkaar in een stuk alluminum folie en legt het lekker boven het vuur.

Mindy had hun tent opgezet en zij hebben vrijdag nacht dan ook lekker buiten geslapen. Zij zouden eigenlijk dit weekend naar Yellowstone gaan, maar wegens omstandigheden ging dit niet door. Om de kinderen toch een idee van kamperen te geven werd het een camp out in de achtertuin. Ondanks dat je met twee stappen een toilet en douche binnen bereik hebt was het toch net echt. Het mooie van kamperen in de achtertuin is dat we Skyler lekker binnen op bed hebben gelegd en wij lekker tot laat aan het kampvuur hebben gezeten met marshmellows en smores.

Dan en ik hebben overigens niet buiten geslapen. Allereerst hadden we niet echt het idee dat het geslaagd zou zijn voor Skyler en daarbuiten moet ik 's nachts wel 5 keer mijn bed uit en doet mijn rug al genoeg zeer. Ook dan is het "kamperen" in de achtertuin wel heel handig.

Zondag zouden we naar de dierentuin gaan, maar opnieuw kwam Dan zijn collega niet opdagen en dus heeft hij haar opnieuw vervangen. Ergens was het ook wel fijn om lekker thuis te zijn, want Skyler heeft even een middag slaapje gedaan en mama is toen ook maar even op bed gaan liggen. Dan zijn collega is inmiddels overigens ontslagen. En eerlijk gezegd ben ik blij toe, nu weet iedereen waar ze aan toe zijn. Na Skyler zijn middag slaapje zijn we even naar het park geweest om een balletje te slaan. Kylee zit tegenwoordig op softball en wil dus graag oefenen. Skyler find het ook maar wat leuk om achter de bal aan te gaan.

's Avonds hebben we lekker bij Mindy thuis gegeten. Anna had boneless barbeque ribbs en kip gemaakt en dat heeft heerlijk gesmaakt. Anna kan heerlijk koken en dus laten we zo een maaltijd niet aan onze neus voorbij gaan. De rest van de avond hebben we ook weer rond het kampvuur doorgebracht en dus was ook dit weer een geslaagde dag van ons lange weekend.

Vandaag zijn we met Skyler wezen zwemmen. Dit was zijn allereerste ervaring in een zwembad. Hij vind het heerlijk om te douchen en een bad nemen vind hij nog veel lekkerder. We hadden dan ook al een vermoeden dat we een klein waterratje hebben en vandaag bleek dat we gelijk hadden. Hij vond het heerlijk om in het water te zijn. We hadden een zwemband gekocht waar hij in kan zitten en hij vermaakte zich prima. We maakten alleen eenmaal de fout om hem eruit te halen en toen wilde hij er niet meer in terug. Hij vond het veel lekkerder om "los" te zwemmen.
Vanavond hebben we opnieuw rondom het kampvuur gegeten. Ditmaal hotdogs en braadworst. Opnieuw simpel, maar wel lekker. Helaas komen er aan alle leuke dingen een eind en zijn we redelijk vroeg naar binnen gegaan. Morgen moet ik helaas weer werken. Ach dankzij het lange weekend is het in ieder geval een kortere week.

Verrassing

2010-05-23T21:01:00.002-06:00

Moederdag is vandaag inmiddels al weer twee weken geleden, maar toch wil ik even schrijven over de geweldige verrassing van die dag.

Eerst ben ik die dag door Dan en Skyler verwend met mooie witte rozen en van beide een kaart. Op Dan zijn kaart stond een mooi gedichtje waarin stond dat hij zo blij was dat ik zijn vrouw ben en de moeder van zijn kinderen. Van Skyler kreeg ik een leuke kaart met een olifant erop die mij een geheimpje wilde vertellen. Bij het openen van de kaart kwam Skyler zijn gelach me tegemoet en in de kaart stond dat dit betekend dat hij heel veel van mij houdt. Dan heeft op de een of andere manier zijn lach in de kaart op kunnen nemen en dat was toch wel heel erg leuk en speciaal.

Dan had een mooi shirtje gekocht voor Skyler waarop staat: "My mom rocks". Met een grote lach op zijn gezicht kwam Skyler naar binnen hobbelen, alsof hij begreep wat er op zijn shirt stond. En als laatste verrassing kreeg ik een mooie gouden ketting met een hangertje eraan met mijn geboorte steen. (Iets dat ik al best lang wilde hebben)

Al met al ben ik goed verwend op moederdag. Althans dat dacht ik, ik wist toen namelijk nog niet van de grootste verrassing. Dan moest 's middags gewoon naar werk en Skyler slaapt tussen de middag nog steeds, dus toen Dan eenmaal naar werk was en Skyler sliep, ben ik even languit op de bank gaan zitten met de laptop op schoot. Ik besloot om mijn email even te checken. Bij het openen van mijn mailbox sprong een mailtje er tussen uit. Een ticket bevestiging! Mijn vader heeft zijn vlucht geboekt en komt hier op 29 oktober om 14.20 uur aan! Uiteraard lijkt het mij begrijpelijk dat mijn dag niet meer stuk kon. Ik wist natuurlijk wel dat mijn vader hier wilde zijn rond de geboorte van de baby, maar we gaan pas echt aftellen als de vlucht bevestigd is! Nog maar 159 dagen te gaan.

Dat houdt ook in dat we "nog" maar 169 dagen te gaan hebben tot de geboorte van de baby! Over 3.5 week weten we of we een jongen of een meisje verwachten en daar kijken we natuurlijk ook heel erg naar uit. En ik weet dat wij niet de enige zijn die nieuwsgierig zijn.

Af en toe lijkt het erop dat Skyler ook door heeft dat er een baby in mijn buik groeit. Van de week kwam hij naar me toe en tilde zomaar mijn shirt omhoog en gaf ineens een kusje op mijn buik. Zo ontzettend schattig! We zijn dan ook heel erg benieuwd naar hoe hij zal reageren als de baby eenmaal geboren is.

Update

2010-05-08T21:29:00.004-06:00

Toch maar weer een keer tijd voor een update. Ik blijf zeggen dat ik de blog vaker ga updaten, en dat is ook echt mijn intentie. Helaas wist ik de vorige keer dat ik dat schreef, niet dat ik zo moe zou zijn deze zwangerschap.

Ik slaap verschrikkelijk slecht. Ik ben niet alleen gemiddeld 5 keer per nacht wakker, omdat ik moet plassen, maar ik wordt ook regelmatig wakker omdat ik niet lekker lig of omdat ik gewoonweg mijn draai niet kan vinden. En als ik dan 's avonds eenmaal thuis ben, heb ik eigenlijk geen zin meer om achter de computer te kruipen en een blog te gaan schrijven.

Maar goed, inmiddels ben ik al weer bijna 14 weken in verwachting en zijn we door de eerste drie maanden heen. Men zegt dat de misselijkheid en vermoeidheid van het eerste trimester dan af gaan nemen. Qua misselijkheid kan ik zeggen dat ik zeker een verschil begin te merken, qua moeheid nog niet, maar misschien komt dat nog wel.

Afgelopen vrijdag ben ik voor de tweede keer in deze zwangerschap op controle geweest. Tijdens de eerste controle gaf mijn arts aan dat het geen zin had om naar het hartje te luisteren, omdat mijn baarmoeder gekanteld is en hij dus toch geen hartje zou kunnen vinden. Omdat hij zag dat ik toch wel een beetje teleurgesteld was heeft hij even snel een echo gemaakt, waarop we de beeb en het hartje hebben kunnen bekijken. Vrijdag daarentegen had hij totaal geen moeite om het hartje te vinden en dus kon ik mooi genieten van een hartslag van 147 slagen per minuut.

Op het internet staan verhalen dat als een hartslag 140 BPM en eronder is, dat je in verwachting zou zijn van een jongen en alles boven 140 BPM zou duiden op een meid. Dan zijn er nog de chinese kalenders. Ik heb er een paar bekeken en daar wordt ik niets wijs uit, volgens de een zou het een jongen zijn en volgens de ander een meid. Nou zijn deze methodes natuurlijk allemaal fabels, maar het blijft toch leuk om na te gaan.

Over 5.5 week zullen we weten of ik in verwachting ben van een jongen of een meisje. De echo staat gepland op 16 juni, dus we moeten nog even afwachten. (En dat is best wel moeilijk, we willen het geslacht van de beeb zooooo graag weten, en wij niet alleen!!)

Vanaf dan kunnen we ook aan de babykamer gaan beginnen en weten we of we nog verder moeten zoeken naar een jongens naam. Een meisjes naam staat al vanaf dag een vast. Dat is dezelfde naam gebleven als wanneer Skyler een meisje had geweest. Voor een jongens naam zijn we nog op zoek, we hebben nog niet echt iets kunnen vinden wat ons aanspreekt.

Afgelopen dinsdag ben ik weer een jaartje ouder geworden. Ik moest 's ochtends helaas werken, maar 's middags was ik lekker vrij. We hebben eigenlijk niet veel gedaan, maar af en toe is dat ook best wel eens lekker. Voor mijn verjaardag heb ik van Dan een nieuwe camera gekregen. Ik wilde al heel lang een DSLR en heb deze nu eindelijk in ontvangst mogen nemen. Eigenlijk heb ik hem al sinds maart, maar het was mijn verjaardags cadeau. We hebben nu een Nikon D5000 en deze camera heeft heel veel verschillende functies. Het zal dan ook wel een hele tijd duren voordat ik de camera goed onder de knie heb, maar met een prachtig zoontje als Skyler vind ik het natuurlijk helemaal niet erg om te oefenen. Hij vind het overigens ook geen probleem om te poseren.

Sinds de laatste blog is er alweer zoveel tijd verstreken. Inmiddels hebben we pasen ook al weer bijna een maand achter de rug, maar is het er niet van gekomen om hier over te schrijven. Skyler heeft zich in ieder geval prima vermaakt. Hij mocht 2 maal op jacht naar eieren. 's Middags hebben we bij Pam doorgebracht met de rest van de familie en 's avonds hebben we bij Mindy en de familie doorgebacht. In de eerste instantie vond Skyler het maar raar dat er eieren op het gras lagen, maar toen hij eenmaal door had dat hij ze in zijn emmertje mocht gooien, vond hij het helemaal geweldig!En dan is het morgen inmiddels al weer moederdag! Dankzij ons mooie ventje mag ik dit morgen zelf als moeder vieren en volgend jaar hebben we zelfs twee kindjes. Het is en blijft een geweldig iets om dit mee te mogen maken.

Ondanks dat het al weer vijf en een half jaar geleden is, dat mijn moeder is overleden en inmiddels ook al bijna twee jaar geleden dat Dan zijn moeder is overleden, staan we natuurlijk ook wel even stil bij onze moeders. Zonder onze moeders, zouden wij immers vandaag niet zijn waar we nu zijn.

Rustig aan

2010-03-28T20:38:00.002-06:00

En zo zitten we morgen al weer in de 8e week van de zwangerschap. Nog "maar" 7 maanden te gaan! Het klinkt ver weg, maar voordat we het weten ligt de nieuwe beeb in mijn armen.

Ik voel me goed. Ik ben regelmatig misselijk en ben erg moe, maar dat hoort er allemaal bij. Ik heb bij Skyler totaal geen last gehad van misselijkheid, dus dat is nu wel even anders, maar ik zal niet klagen. Tot op heden toe heb ik nog niet gespuugd en daar ben ik maar wat blij om! Ik heb er zo een hekel aan om te spugen.

Mijn buik begint ook al uit te zetten, ik weet het, het gaat wel heel snel, maar ik krijg mijn gewone broeken al niet meer dicht. Ik heb me laten vertellen dat het bij een tweede zwangerschap dan ook een stuk sneller zal gaan. Ik ben dan ook benieuwd wat de komende maanden zullen gaan brengen.

Mijn vader heeft zijn vakantie in ieder geval al vast gezet op werk. Het was de bedoeling dat hij in September weer hierheen zou komen, maar nu ik weer in verwachting ben, heeft hij de plannen omgegooid. Hij wil hier zijn als de kleine geboren wordt en zal dus in het laatste weekend van oktober hierheen komen. Hij wil dan ook op Skyler passen als wij naar het ziekenhuis toe gaan voor de bevalling. Weer iets om naar uit te kijken!

Verder doen we het lekker rustig aan. Skyler groeit als kool en is een lekker eigenwijs mannetje aan het worden. Het is zo een vrolijk ventje! Hij loopt nu ook het hele huis door. Gisteren gingen we nieuwe schoenen kopen voor Dan en meneertje liep door de hele schoenen zaak heen en vond alle aandacht van de verkoopsters maar wat leuk.

Hij ligt nu lekker op bed en Dan is aan het werk. Ik zit op de bank met Titanic op de achtergrond, maar ik denk dat ik ook lekker vroeg mijn bed in duik met een boek!

Gefeliciteerd schat!

2010-03-12T21:23:00.003-07:00

Woensdag 10 maart was het dan eindelijk zo ver; Dan werd 30 jaar! Problemen had hij er gelukkig niet mee. Hij voelt zich totaal niet oud en wordt op zijn werk vaak veel jonger geschat dan dat hij daadwerkelijk is.

Voor zijn verjaardag heeft hij het mooiste verjaardas cadeautje gehad, dat je je maar kunt bedenken!! Ik ben in verwachting van ons tweede kindje! Ondanks dat het gepland was, was het absoluut een grote verrassing! Vooral omdat het Dan zijn verjaardag was.

Ik ben ongeveer 6 weken en ben volgens het internet rond 8 november uitgerekend. Op 9 april heb ik mijn eerste bezoek aan de dokter, dan ben ik ongeveer 10 weken en dan zou er een hartje hoorbaar moeten zijn. Dan horen we ook de officiele "due date". Tot die tijd gaan we maar uit van 8 november,

Ik voel me goed. Beetje moe en en af en toe misselijk, maar niet zo misselijk dat ik het idee heb dat ik moet spugen, dus gelukkig valt dat wel mee. We zijn super blij en natuurlijk ook ontzettend nieuwesgierig of Skyler een broertje of zusje zal krijgen. De tijd zal het leren.

Uitslag

2010-03-09T09:29:00.003-07:00

Vorige week kreeg ik een smsje van Dan met een foto van Skyler waarop hij een grote rode plek op zijn wang had. Ik dacht dat hij in zijn slaap misschien een beetje gekwijld had en daar in gelegen had. Naarmate de dag vorderde leek de rode plek zich uit te breiden. Op een gegeven moment kreeg Skyler rode plekjes op zijn armen en in zijn nek. Tegen de tijd dat ik thuis kwam zat hij helemaal onder.

Ik heb zijn arts dan ook gebeld, aangezien hij 9 dagen voor de uitslag prikjes had gekregen, waaronder een prik tegen de waterpokken. Ik wist niet of het mogelijk was dat hij van die prik misschien inderdaad waterpokken zou kunnen krijgen. Zij raadde me aan om even met hem langs te komen, omdat het over de telefoon moeilijk te bepalen is.

Zo gezegd, zo gedaan en zo zaten we binnen 30 minuten bij de kinderarts. Zij heeft Skyler helemaal nagekeken en stelde ons gerust dat het geen waterpokken waren. Helaas was het wel een reactie op zijn prikken. 1 op de 20 kinderen blijkt een reactie te krijgen en Skyler was daar dus een van. We konden er niets aan doen en moesten wachten totdat het vanzelf weg zou trekken. Gelukkig begon het met een dag of 3 weg te trekken en ziet hij er nu weer goed uit zonder rare rode plekjes over zijn lichaam.

Ik ben blij toe ook. Hij zag er zo zielig uit, ondanks dat hij er geen last van leek te hebben. En Dan was heel erg bang dat de uitslag een permanent iets zou zijn! Maar gelukkig is dat niet zo!

Toen hij zijn prikjes kreeg hebben ze hem ook gelijk gewogen en weer helemaal nagekeken en hij groeit hartstikke goed en was helemaal gezond, behalve het feit dat hij een dubbele oorontsteking had. Wij waren hierover goed verbaasd, omdat hij geen kik heeft gegeven en hij had ook totaal geen koorts. Maar gelukkig hebben we hiervoor medicijnen gekregen en bleek de ontsteking in beide oren verdwenen toen we langs gingen voor de uitslag.

Gisteren hebben we een nieuwe autostoel gekocht voor onze kleine man. Hij kijkt nu vooruit en zit rechtop. En hij is best wel trots op zijn nieuwe stoel. Hij vind het heerlijk om erin te zitten en kijkt zijn ogen uit, hij ziet immers een stuk meer nu. Deze stoel "groeit" met Skyler mee, aangezien we bepaalde dingen kunnen verwijderen en het uiteindelijk een booster zitje zal zijn. Gelukkig hoeven we daar voorlopig nog niet aan te denken, het gaat allemaal al hard genoeg zo!

Happy birthday Skyler

2010-02-16T16:10:00.004-07:00

Zondag 14 februari, hebben wij Skyler zijn eerste verjaardag gevierd! Het is niet te geloven dat er 1 jaar voorbij is, sinds zijn geboorte. De tijd is zo snel voorbij gegaan. Iedereen waarschuwde ons, voor de geboorte van Skyler, dat we moesten genieten van de tijd dat hij zo klein is, omdat de tijd zo snel voorbij lijkt te vliegen en niets is minder waar. Onze kleine man is gewoon 1 jaar oud!

Zaterdag avond was ik al wat begonnen met het huis te versieren, terwijl Skyler op bed lag en Dan aan het werk was. Zondag ochtend heb ik dat afgemaakt. We hadden een helium tank gekocht bij Walmart en hebben veel ballonnen opgeblazen en in huis opgehangen. Het thema van zijn verjaardag was "rubber duckie" omdat hij zo intens van zijn eendjes geniet als hij in bad zit, dus leek het mij leuk om dit als thema voor zijn verjaardag te doen. De kleuren van de versiering waren voornamelijk geel met wat blauw erdoor heen. Leuke jongens kleuren dus.

Een paar weken geleden heb ik zelf de uitnodigingen gemaakt, in de vorm van (hoe kan het ook anders) een rubber duckie. Dat heeft wel iets, het is zo anders dan een kant en klaar gekochte uitnodiging. Ik heb er dan ook veel leuke reacties op gehad.

Rond 10.00 uur hebben we Skyler wakker gemaakt en hebben we happy birthday gezongen. Zijn oogjes begonnen helemaal te stralen en het leek erop dat hij de aandacht ook wel heel erg leuk vond. We hebben met zijn drietjes nog even lekker gerelaxed, ontbeten en wat gespeeld en vervolgens hebben we Skyler nog even op bed gelegd zodat hij lekker wakker zou zijn rond zijn feestje.

We hadden familie en vrienden uitgenodigd bij ons thuis en iedereen was vanaf 14.00 uur hartelijk welkom. Omdat Sky nog maar zo klein is hebben we geen spelletjes ofzo gedaan. Hij genoot volop van alle aandacht die hij kreeg en dus genoten mama en papa ook.

Nadat iedereen aangekomen was en lekker bijgekletst had was het tijd voor cadeautjes! Skyler vond het in de eerste instantie helemaal niet leuk dat hij in de stoel moest zitten, maar toen hij door had dat iedereen naar hem keek en hij cadeautjes kreeg, was het al snel goed. Hij vond het alleen moeilijk om het ene speelgoed los te moeten laten voor het andere, maar telkens weer lichtte zijn oogjes op als hij weer iets nieuws kreeg. Hij is dan ook erg verwend met heel erg leuk speelgoed en kleding. Een van de leukste dingen die hij gekregen heeft is een hond van Leapfrog. Deze kunnen we door middel van een USB kabeltje aansluiten op de computer en dan kunnen we zijn naam, kleuren, liedjes, favoriete eten en nog meer van dit soort dingetjes downloaden. Het is een heel leerzaam iets en Skyler is er helemaal weg van. Vooral wanneer de hond zijn naam zegt.

Na de cadeautjes was het uiteraard tijd voor de taart! Ook de taart hebben we uitgezocht naar aanleiding van het rubber duckie thema. Bij Harmons hebben wij de taart besteld en zij geven gratis een "smash" taart voor de kleine mee. Op die manier kan de kleine zich los laten op de taart zonder dat de gasten daar nog van moeten eten. Voordat we aan de taart gingen beginnen hebben we de laptop even ingeschakeld, zodat mijn vader even mee kon genieten.

Ik had Skyler tot op zijn luier uitgekleed en was achteraf blij dat ik dat gedaan had. Hij zat naderhand van top tot teen onder de taart, maar uiteraard was dat het allemaal wel waard! Wat heerlijk om dat bekkie van hem te zien, terwijl hij zo aan het genieten is!

De verjaardag van ons valentijntje was ontzettend geslaagd. We hebben genoten van het bezoek van de familie en vrienden. Jammer dat niet alle familie aanwezig kon zijn, vanwege de grote oceaan, maar ondanks alles was het een gezellige dag. En het belangrijkste is dat Skyler zich goed vermaakt heeft, daar draait het allemaal om!

Super Bowl Sunday

2010-02-08T14:18:00.002-07:00

Gisteren was het hier in Amerika Super Bowl Sunday. Super Bowl Sunday is nog net geen officiele vakantie dag, maar veel mensen nemen op die dag vrij om twee American Football teams te zien strijden voor de kampioens titel. In dit geval waren dat de Indianapolis Colts en de New Orleans Saints. Het is dan ook een van de meest bekeken programma’s op de Amerikaanse televisie.

Zo zaten wij ook voor de buis gekluisterd. Net als vorig jaar hebben we de wedstrijd gekeken bij Mindy haar vader. Skyler en ik zijn met Troy en Mindy mee gereden en Dan heeft ons daar later ontmoet, omdat hij moest werken, ondanks dat hij eigenlijk vrij zou zijn. Hij moest invallen voor een meisje wiens oma op sterven lag.

Amy, Mindy haar stiefmoeder, maakt voor die dag altijd veel kleine hapjes klaar en iedereen neemt ook nog wat mee, dus we hebben ons de hele dag goed vermaakt met de wedstrijd en alle lekkere hapjes. Skyler heeft zich ook goed vermaakt. Er waren een paar kinderen daar, en daar heeft hij de hele dag lief mee zitten spelen, op zijn middag slaapje na.

De wedstrijd was behoorlijk spannend en er zaten een paar verrassende momenten tussen. De helft van ons gezelschap was voor de Colts en de andere helft was voor de Saints. Het was dan ook behoorlijke, maar wel gezellige drukte. De Saints hebben uiteindelijk gewonnen met 31-17.

Kort na de wedstrijd zijn we weer op huis aangegaan en eenmaal thuis aangekomen hebben we Skyler op bed gelegd en zijn Dan en ik lekker op de bank gaan hangen met een filmpje. Zo af en toe is dat best wel eens lekker.

Uiteraard is er tussen deze blog en de laatste blog al weer een behoorlijke tijd verstreken. In de tussentijd heeft Skyler een luieruitslag overwonnen dat uitgegroeid was tot een schimmel infectie. Zo ontzettend zielig was het om te zien hoe hij zijn billetjes bij elkaar kneep als hij weer een vieze luier had, omdat hij natuurlijk al wist wat er komen ging. Hij raakte er maar zo overstuur van iedere keer. Wij voelde ons best schuldig dat hij een schimmel infectie had, maar de kinderarts heeft ons gerust gesteld en gezegd dat wij er niets aan konden doen. Het ene kind is er nu eenmaal meer kwetsbaar voor dan het andere.

Toen we bij de kinderarts geweest waren gingen we zijn receptje halen en dat was nogal een behoorlijke rompslomp. Mijn verzekering zou het tubetje crème niet vergoeden en dus zou het $112 kosten om het tubetje mee te krijgen. Ik zette daar natuurlijk gelijk mijn vraagtekens bij en heb de kinderarts en mijn verzekering gebeld. Na heel wat heen en weer gebel bleek dat het tubetje wel zeker vergoed werd en uiteindelijk kostte het maar $4. Het was wel een wondermiddel, want we zagen het al heel snel opknappen. Ik ben dan ook blij dat Skyler er weer helemaal vanaf is.

Sinds de laatste blog heb ik ook een gezellig avondje uit gehad met mijn vriendinnen. De mannen zouden allemaal bij elkaar komen met de kinderen en wij konden dan lekker uit eten en een filmpje pakken. De mannen zijn uiteindelijk allemaal thuis gebleven met de kinderen omdat ze niet allemaal lekker waren, maar ze vonden wel dat wij toch gewoon lekker uit moesten gaan. Dat hebben wij ons natuurlijk geen twee keer laten zeggen.

Mindy wilde voor ons avondje uit acryl nagels laten zetten en ze wilde niet alleen, dus ben ik met haar mee geweest en hebben we ons lekker laten verwennen. Daarna zijn we heerlijk met zijn allen wezen eten bij Applebee’s, waarna we in de bioscoop “The lovely bones” hebben gekeken met Mark Wahlberg. De film was niet helemaal wat ik er van verwacht had, maar ondanks dat hebben we een hele fijne avond gehad die zeker snel weer een keer voor herhaling vatbaar is.

En zo zitten we inmiddels al weer op 8 februari. Nog een paar daagjes en onze kleine man is gewoon al weer 1 jaar oud. Ik heb inmiddels zelf uitnodigingen gemaakt voor hem en we geven op zijn verjaardag op 14 februari dan ook een klein feestje met “rubber duckies” als thema. Ik had nooit gedacht dat de tijd zo snel voorbij zou vliegen!

Afscheid

2010-01-07T15:34:00.005-07:00

Het is inmiddels al weer twee dagen geleden dat wij afscheid hebben genomen van mijn vader. Helaas komen er aan alle goede dingen een eind en zo ook aan het bezoek van mijn vader. Iets waar wij allemaal eigenlijk wel tegen op zagen.

Op maandag avond zijn we gezellig met zijn allen uit eten geweest bij de Golden Corral, een van mijn vader's favoriete restauranten van hier. Hij vind het geweldig dat je zoveel kunt eten voor weinig geld. Als je het gaat omrekenen in euro's is het natuurlijk niets. Troy, Mindy en de kinderen en Anna en Wes zijn met ons mee geweest, dus we hadden een leuke groep. Het was erg gezellig en we hebben heerlijk gegeten. We waren er deze vakantie nog niet geweest, dus dat was een mooie afsluiting.
Na het eten zijn we nog even bij de Walmart geweest waar mijn vader nog wat dingetjes gekocht heeft. Ook hier zijn de dingen goedkoop als je het om gaat rekenen naar euro's en dus wilde hij wat dingetjes halen voor gebruik thuis in Nederland. Bovendien duurt het wel weer even voordat hij weer kan shoppen bij Walmart, dus zo een laatste bezoekje is natuurlijk ook wel leuk.

Ondanks dat we het graag wilde uitstellen was het al snel dinsdag ochtend. Rond 05.00 uur liep mijn wekker af en rond 05.15 uur stond ik naast mijn bed. Omdat we Skyler uiteraard mee wilde nemen naar het vliegveld heb ik hem wakker gemaakt en hem een fles gegeven en ondertussen zaten wij nog een maal aan de koffie. Dan heeft de koffers in de auto geladen en rond 05.40 uur waren wij op weg naar het vliegveld.

Bij het omhoogrijden naar de parkeer garage werden we aangehouden! Dan reed 30 waar hij maar 10 mocht rijden. De politie agent was niet al te vrolijk en vroeg om Dan zijn rijbewijs en papieren van de auto en vertelde ons dat het een $ 300 bekeuring zou worden. Toen hij terug kwam naar de auto zei hij tegen Dan dat hij de baby achter in de auto had gezien en dat hij geluk had dat hij er deze keer alleen met een waarschuwing vanaf zou komen! Oh wat was ik blij! Dan heeft namelijk al twee snelheids overtredingen op zijn naam staan en daardoor gaat de auto verzekering omhoog. Ik was dus ontzettend blij om te horen dat hij ervanaf kwam met een waarschuwing. Hopelijk heeft hij zijn lesje nu in ieder geval wel geleerd.

Toen we eenmaal geparkeerd hadden was het al bijna 06.30 uur en dus zijn we mijn vader maar snel gaan inchecken, want er stond een hele lange rij aan mensen die door de veiligheids controle heen moesten en zijn vlucht zou om 07.40 uur vertrekken. Bij het inchecken moest hij nog $50 dollar betalen voor een tweede koffer, wel jammer dat dat tegenwoordig het geval is. We hebben het redelijk droog weten te houden, totdat mijn vader eindelijk de roltrap op ging en uit het oog verdween. Rond 13.00 uur belde hij dat hij in Texas aan was gekomen en rond 01.00 uur die nacht kreeg ik een smsje dat hij veilig en wel in Nederland aan was gekomen.

Hij hoopt in September weer deze richting op te komen, wat natuurlijk helemaal geweldig zou zijn, dus wij hopen het ook. We gaan dan ook stiekem aan weer langzaam aftellen tot zijn volgende bezoek! Het zou wel ontzettend leuk zijn als hij aan het einde van de zomer langs komt. Dan kunnen we natuurlijk ook veel meer leuke dingen doen. Met het koude weer van de afeglopen weken zijn optie wel een beetje gelimiteerd. Maar ondanks alles was het weer een geweldig bezoek en kijken wij alweer uit naar het volgende.

Happy New Year!!

2010-01-01T16:25:00.003-07:00

1 Januari 2010! Wat is het afgelopen jaar toch snel voorbij gevlogen. Het lijkt wel alsof de tijd steeds sneller voorbij vliegt, naarmate we ouder worden. Als kind leek het altijd een eeuwigheid te duren voordat het oud en nieuw was, en opblijven tot 00.00 uur was dan ook helemaal geweldig. Nu is het jaar zo snel voorbij gevlogen, dat het bijna niet te geloven is.

2009 Was voor ons in ieder geval een mooi jaar. Dat was het jaar waarin we verblijd werden met de komst van onze zoon Skyler! En dag in, dag uit genieten we iedere keer weer van hem. Het blijft zo speciaal om te zien hoe hij groeit en constant nieuwe dingen leert. Het is voor ons ook een jaar geweest waarin wijzelf ook gegroeid zijn als ouders. Zoals Skyler iedere dag nieuwe dingen leert, zo leren wij als zijn ouders ook steeds dingen bij.

Afgelopen jaar mochten we ook mijn vader twee keer ontvangen en zelfs mijn broer Daniël is op bezoek geweest. We hopen dat 2010 net zo een leuk jaar zal worden kwa bezoekjes.

Goede voornemens voor dit jaar hebben we niet echt. Ik hoop zelf de blog wat vaker te updaten. Verder hoop ik gewoon dat het weer een mooi en goed jaar mag worden voor ons allemaal. Mijn vader, die heeft wel een goed voornemen, hij heeft gisteren avond voor 00.00 uur zijn laatste sigaret gerookt en probeert dan ook te stoppen met roken. Ik vind het altijd wel erg leuk om de goede voornemens van iedereen te horen en te zien of mensen ze ook echt na kunnen/willen komen.

Wij willen bij deze iedereen bedanken die onze blog volgen en wij wensen jullie allemaal een heel goed, gezond en liefdevol jaar toe, waarin hopelijk veel dromen uit mogen komen!

Merry Christmas!

2009-12-29T15:42:00.004-07:00

Waarschijnlijk is dit een van de laatste jaren dat we uit hebben kunnen slapen met de kerst, aangezien Skyler er nog maar weinig van begreep dit jaar. Dat zal volgend jaar denk ik wel anders zijn en dus hebben we best even genoten van het feit dat we pas rond 10.00 uur wakker werden.

Skyler en ik hebben Dan wakker gemaakt, terwijl mijn vader zoals iedere ochtend koffie aan het zetten was. Eenmaal allemaal binnen in de woonkamer hebben we Skyler even rond laten kruipen, in zijn kerstpyjama die hij de dag ervoor van tante Pam heeft gekregen. Echt veel oog had hij in de eerste instantie niet voor de cadeautjes. Dan is bij Skyler op de grond gaan zitten, zodat hij hem kon helpen om zijn cadeautjes uit te pakken. Zelfs op dat moment leek het Skyler nog niet echt te boeien. Hij was ook erg verkouden en voelde zich niet echt lekker, dat zou ook een rol gespeeld kunnen hebben.

Hij kreeg pas echte intresse toen er een cadeautje open was gemaakt en er iets tevoorschijn kwam dat geluid maakte en er lampjes gingen branden. We kregen dat cadeautje in de eerste instantie ook niet uit zijn handen, zonder hem boos te maken. We hebben het dit jaar niet al te gek gemaakt, omdat hij het toch nog niet echt begrijpt, maar hij is toch goed verwend met wat speelgoed en kleding. Het grootste cadeau dat hij gekregen heeft is een auto, waarvan je de zitting omhoog kunt doen, zodat hij erachter kan lopen en dat is hem heel goed bevallen. Toen hij het de eerste keer probeerde ging hij bijna onderuit, omdat hij de auto te ver voor zich uit duwde, maar daarna had hij al snel door hoe hij het moest doen!
Nadat alle cadeautjes uitgepakt waren zijn we bij Ihop wezen lunchen. Ihop was als enige open met de kerst, dus veel keus hadden we niet, maar het eten is goed bevallen. het viel kwa drukte gelukkig wel mee. Ik was bang dat we heel lang in de rij moesten wachten voor een plaats, maar we mochten zo doorlopen naar een tafel.

Na het lunchen hebben we Skyler thuis op bed gelegd en zijn we ons klaar gaan maken om die middag naar Pam te gaan. De kerst werd altijd bij Dan zijn moeder thuis gevierd en sinds dat zij is overleden gaan we iedere kerst overdag naar Pam toe. Skyler heeft een goed uurtje kunnen slapen en toen heb ik hem wakker gemaakt, zodat ik ook hem aan kon kleden. Hij had van opa een mooi 4 delig kostuumpje gekregen wat hem zo ontzettend leuk stond! Normaal gesproken koopt iedereen voor iedereen cadeautjes, of anders worden er per gezin loodjes getrokken, maar dit jaar was er besloten om alleen loodjes te trekken voor de kinderen en dat is prima bevallen. Skyler had Bradley, een van Freddy zijn zoons, en daar hebben we een bioscoop bon voor gekocht en een spel Yugioh kaarten voor gekocht en daar was hij heel erg blij mee! Skyler kreeg van Nikkie een mooie trui. (Er blijkt ook nog een speeltje bij te hebben gezeten, maar die ligt waarschijnlijk nog bij Freddy thuis) Uiteraard was er weer veel eten zoals ieder jaar, waaronder een ham, maar we hebben niet al te veel gegeten, omdat we een kerstdiner bij Mindy thuis zouden hebben.

Rond 17.30 uur kwamen we weer thuis aan en tot grote schrik bedenk ik me dat we een cadeautje vergeten zijn te kopen voor Brandon. Ook bij Mindy thuis hadden we loodjes getrokken en Skyler had Brandon, maar mama was gewoon vergeten om een cadeautje te kopen. Tja, wat wil je als je je kerstinkopen pas een dag voor de kerst doet. Misschien een goed idee om volgend jaar dus maar wat eerder te beginnen.

Gelukkig had opa een paar mooie auto's voor Skyler mee genomen. Als daar batterijen inzitten dan maken ze allemaal geluid en als ze tegen de muur aan rijden, dan draaien ze automatisch een andere kant op. Ik heb dus maar een van die auto's ingepakt, zodat we Brandon toch iets konden geven. Ik heb het overigens wel eerlijk tegen zijn moeder verteld en beloofd dat hij alsnog een mooi cadeautje krijgt, maar hij was hartstikke blij met zijn auto, dus zijn moeder zei dat we ons geen zorgen moesten maken.

Ook hier was een lekkere ham bereid en we hebben weer heerlijk gegeten! De ham is een van de dingen waar ik echt naar uit kijk rond de kerstdagen.

Na het eten hebben we onze cadeautjes allemaal uitgepakt en ook hier is Skyler weer lekker verwend met mooi speelgoed en een t-shirt waarop staat "I am a handfull". Voor mijn vader heb ik dit jaar een scrapbook gemaakt met foto's van Skyler en Mindy heeft een plakaat gemaakt met gips voetjes van Skyler. Dat bleek nog een hele ramp te zijn, omdat hij natuurlijk niet stil wil zitten. Het is de bedoeling dat ik zo een zelfde plakaat ga krijgen, alleen heeft ze dan wel mijn hulp nodig.

Het was een hele leuke dag en uiteraard best speciaal, omdat het Skyler zijn eerste kerst was. Ook dit is weer zoiets wat gelijk een hele andere betekenis heeft als je kinderen hebt. Maar het is absoluut iets om weer naar uit te kijken volgend jaar.

Nu hebben we alleen nog oud en nieuw en dan zijn we door alle "eerste" ervaringen heen voor Skyler en dan gaan we gewoon al op weg naar zijn eerste verjaardag!!

Surprise!!

2009-12-15T13:42:00.001-07:00

In mijn laatste berichtje deelde ik mee dat mijn vader hier op 19 december aan zou komen voor vakantie. In dit berichtje kan ik meedelen dat dat niet het geval zal zijn. Hij is namelijk op vrijdag 11 december hier aangekomen! Een week eerder dan gedacht en dus voor ons een grote verrassing!

Vrijdag middag kreeg ik van Mindy een smsje met de vraag wat ik van plan was om te gaan doen die avond. Zij wist namelijk dat Dan die avond tot 00.00 uur zou moeten werken en vroeg zich af of ik zin had om die avond bij haar te komen eten. Na het eten zouden we koekjes gaan bakken en daarna een film gaan kijken. Uiteraard sla ik zo een uitnodiging niet af.

Het was dan ook een erg gezellige avond. De koekjes vielen niet uit zoals we gedacht hadden en het werd dan ook steeds later en later. Uiteindelijk zaten de koekjes pas om 23.00 uur in de oven. Achteraf vraag ik me af of dat nou echt per ongeluk is gegaan. Uiteraard gingen we de film dus ook erg laat kijken. Skyler lag inmiddels al een tijdje op Mindy haar bed te slapen. We hebben “ My sisters keeper” gekeken met Cameron Diaz. Het was een hele mooie emotionele film, over een meisje dat speciaal geboren is om haar zus te helpen, die leukemia heeft. Dit meisje besluit op 13 jarige leeftijd dat ze haar zus niet meer wilt helpen…

De film was zo rond 01.30 uur afgelopen en Dan kwam op dat moment net uit werk vandaan. Hij kwam ons ophalen, maar Mindy wist hem over te halen om nog even te blijven zitten, zodat we de koekjes konden proeven. Ik was vanaf 21.00 uur in de veronderstelling dat Troy op bed lag, totdat ik Dan ineens heel hard: JA DAGGG hoor zeggen en ik naar de deur kijk, waar Troy naar binnen komt met mijn vader achter zich aan! Mijn vader en Mindy hebben dus achter onze rug om contact gehad en zo kon hij ons een week eerder verrassen!

Die nacht gingen we pas rond 03.00 uur ons bed in als het niet later was. En zaterdag hebben we redelijk uitgeslapen. We hebben er een beetje een traditie van gemaakt om de eerste ochtend van mijn vaders verblijf te gaan ontbijten bij Village Inn, maar omdat iedereen nog erg moe was zijn Mindy en ik naar de winkel gegaan en hebben we alle spullen gehaald om zelf ontbijt te maken. Dit was erg lekker en we waren er allemaal wel aan toe. De rest van de dag hebben we eigenlijk maar weinig gedaan. We zijn gewoon lekker thuis geweest en mijn vader en Skyler zijn druk met elkaar in de weer geweest.

Zondag daarentegen zijn we wel weg geweest. Wij hadden namelijk al plannen om te gaan sleeen, we hebben tenslotte al voldoende sneeuw gehad de afgelopen tijd. En het is nog niet eens winter. We hebben Skyler lekker dik aangekleed en wij hadden zelf ook onze sneeuwbroeken en laarzen aan. (Mijn vader had van die lage enkel sokken en lage schoenen aan, best eigenwijs) We zijn naar een golf parcours gegaan, zo een 10 minuutjes bij ons huis vandaan. Daar zijn een paar hele goeie heuvels om vanaf te glijden. De sneeuw was geweldig, op sommige plekken zakten we gewoon tot aan onze knieen weg!

Wat hebben wij gelachen die dag! We hadden een kleine berg gemaakt zodat we aan het einde van een heuvel de lucht in zouden springen en dat hebben we geweten ook! We hopen nog op een paar goede sneeuw stormen zodat we dit zeker nog een keer kunnen gaan doen, terwijl mijn vader hier is.

Helaas komen aan alle goede dingen een eind en zo ook aan het weekend. Ik moest dan ook gewoon weer aan het werk gisteren, maar Dan is gelukkig overdag thuis en dus vermaken hij, mijn vader en Skyler zich wel!!

Thanksgiving

2009-12-02T14:47:00.004-07:00

De tijd vliegt opeens voorbij. Thanksgiving is inmiddels al weer bijna een week achter de rug. (Ik weet het, ik moet echt weer eens gaan proberen om wat vaker berichtjes te plaatsen) Inmiddels is het al weer twee dagen December en lopen we zo langzaam aan tegen het einde van het jaar aan.

Op zondag 21 November waren we uitgenodigd bij Mindy thuis voor een vervroegd Thanksgiving diner, en zo een aanbieding slaan we natuurlijk niet af. Ik heb zelf total geen ervaring met het bereiden van een kalkoen en bovendien is het altijd reuze gezellig en dus reden te meer om de aanbieding niet af te slaan.

Die middag zijn we eerst bij Pam geweest en hebben we cake met ijs gegeten, vanwege Pam haar verjaardag. Rhonda had ons als verrassing voor Pam allemaal uitgenodigd. Dan hoefde gelukkig niet te werken en dusk on hij gezellig mee. Jammer genoeg was Freddy (Dan zijn broer) aan het werk en Chantal (Dan zijn zus) en Justin hadden die andere dag, dus helaas kwam niet iedereen opdagen, maar Pam was erg blij met ons bezoek.

Onderweg naar huis begon het opeens behoorlijk hard te sneeuwen en ik was blij toen we uiteindelijk thuis waren. Ik vind de sneeuw heel erg mooi en gezellig, maar als we Skyler in de auto hebben wordt ik altijd een beetje zenuwachtig met zulk slecht weer. Het slechte weer zorgde er voor dat we een half uurtje te laat bij Mindy thuis aankwamen, maar dat kwam mooi uit, omdat de aardappelen nog niet klaar waren.

Anna, Mindy haar moeder, had een heerlijke kalkoen bereidt met gepureerde aardappelen, sweet potatoes, vulling voor de kalkoen, gevulde eieren, groene bonen, bolletjes, jam en cranberry saus. Achteraf waren en 3 soorten gebak, een appel taart, een pompoen taart en een aardbeien taart. Skyler heeft heerlijk van de pot meegegeten, aangezien hij een paar dagen daarvoor de goedkeuring heeft gekregen van zijn arts.

Terwijl we allemaal aan het uitbuiken waren opperde Carrie om met zijn alleen een spel te spelen. We kozen allemaal voor pictionairy en we zijn vervolgens de hele avond bezig geweest. De vrouwen tegen de mannen en de mannen konden het uiteraard niet winnen. Dit resulteerde in het ene potje na het andere, totdat we bij het laatste potje besloten dat de winnaars van dat potje de winnaars van de avond waren. De mannen hadden op het laatst enorm veel geluk en zij liepen dus weg met de winst.

Thanksgiving zelf hebben we bij Freddy en Angela door gebracht. In de eerste instantie wilde Pam het bij haar thuis doen, maar omdat Angela vaak het eten verzorgt leek het ons beter om het bij hen thuis te doen, zodat ze lekker op haar gemak was in haar eigen keuken. Ook hier hebben we weer heerlijk gegeten! Angela had een kalkoen in de oven en een in de frituur. En Angela had ook allerlei snacks klaar gemaakt, dus aan het einde van de avond kon ik echt geen eten meer zien!De vrijdag na Thanksgiving ben ik zo gek geweest om met Mindy en Katie te gaan winkelen op Black Friday. De winkels hebben dan super goede aanbiedingen, heel erg vroeg op de ochtend. Ik was dan ook om 03.45 uur mijn bed dan al uit. Om 04.00 uur kwamen we bij Walmart aan, maar daar werden we helaas teleurgesteld. Iedereen had zijn/haar karretje al vol en de goede aanbiedingen waren dus allemaal al weg. Normaal gesproken mag je pas rond 05.00 uur gaan winkelen, maar blijkbaar hebben ze de regels aangepast nadat iemand vorig jaar overlopen was. We zijn vervolgens nog even naar Kmart gereden, maar ook dat viel best tegen. Ik heb uiteindelijk een outfit voor Skyler gekocht, twee stukken speelgoed en pantoffels voor mijzelf. Ik weet dan ook niet of ik het volgend jaar weer zal doen, maatr ach ik ben weer een ervaring rijker!

Zoals ik al eerder schreef had Skyler die week dus een controle bij de kinderarts en zij heeft de goedkeuring gegeven voor Skyler om lekker met de pot mee te eten en dat doet hij maar wat graag. Als jij iets hebt wat hij ook wel ziet zitten dan kruipt hij naar je toe en begint te smakken. Bij zijn controle bleek hij kwa gewicht nog steeds wat onder het gemiddelde te zitten, maar kwa lengte zit hij er nog steeds boven en dus hoeven we ons nergens druk om te maken. Hij heeft ook zijn griepprik gekregen en een H1N1 griep prik. Halverwege deze maand moeten we met hem terug voor een booster voor beide prikken. Gelukkig heeft hij er deze ronde total geen last van gehad en zelfs bij het prikken heeft hij geen kikje gegeven.
Verder kregen we nog goed nieuws van mijn vader. Hij heeft opnieuw een ticket geboekt en komt gezellig de eerste kerst van zijn kleinzoon vieren! Hij komt hier op 19 december aan en daar kijken we natuurlijk heel erg naar uit!

Halloween

2009-11-08T09:56:00.006-07:00

Het is inmiddels al weer ruim een week geleden dat er allerlei kinderen verkleed als kleine vampieren, prinsesjes, monsters en nog meer van dat soort kostuums voor de deur stonden met hun zakken vol met snoep! Waar gaat de tijd toch zo snel heen?

Voor Skyler was het zijn eerste Halloween! Een aantal weken geleden had ik een heel leuk pakje gezien. Hij zou dan verkleed zijn als een duiveltje. Op dat moment hadden ze zijn maat niet, maar die zou nog binnen komen. Toen ik eenmaal terug ging om te kijken voor zijn maat, was het pakje helaas uitverkocht. We zijn toen op zoek gegaan naar een ander pakje, en uiteindelijk zijn we bij de Walmart geslaagd voor een apenpakje.

Op zaterdag 21 oktober hadden we een Halloween feestje bij Pam en Rhonda thuis. Rhonda is een paar maanden geleden bij Pam ingetrokken, omdat ze allebei alleen woonden en Pam de hulp wel kon gebruiken, terwijl ze opnieuw door chemo heen moest.

Het was inmiddels al weer een tijdje geleden dat we allemaal samen gekomen waren voor een etentje en dus was het erg leuk om iedereen weer te zien. Niet alle kinderen waren verkleed, omdat sommige zichzelf inmiddels te oud vinden worden, maar dat mocht de pret niet drukken. Pam en Rhonda hadden leuke goodie bags gemaakt met snoep en speelgoed en er werden een aantal leuke spelletjes gespeeld. Uiterdaard was Skyler nog te klein om mee te doen aan de spelletjes. Hij mocht wel meedingen naar een ribbon voor het meest leuke, meest enge, meest originele en het liefste kostuum. Zonder twijfel stond hij op #1 voor het liefste kostuum en dus hebben we nu een leuke ribbon op de koelkast hangen!'s Avonds had Mindy een feestje georganiseerd voor de kleine kinderen. Ook hier kon Skyler uiteraard niet deelnemen aan de activiteiten, maar het was toch heel erg gezellig. Bovendien vond Skyler de aandacht die hij van iedereen kreeg maar wat leuk!

Op 31 Oktober, Halloween, hebben we 's ochtends pompoenen uitgesneden. Dan moest die middag een paar uurtjes werken en dus gingen wij 's ochtends aan de slag. We hadden al een paar dagen een drietal pompoenen staan en wilde die natuurlijk wel buiten hebben staan als de menigte begon te komen.

Skyler heeft ook een paar keer zijn hand in de pompoen gestoken, maar vond het geloof ik niet echt geslaagd. Uiteindelijk hebben we ook maar 2 pompoenen uitgesneden. Ik heb Skyler zijn pompoen uitgesneden en had daarna kramp in mijn hand, dus de derde heeft wel buiten gestaan, maar zonder een leuk design.Rond 5 uur begonnen de eerste kinderen langs te komen en vanaf dat moment is de deur maar weinig dicht geweest. Dan kwam rond 18.00 uur thuis van werk en toen hebben we Skyler zijn kostuum ook nog maar even aan gedaan en zijn we even langs een paar bekende gegaan met hem. We zijn niet al te lang weg geweest, want het was heel erg koud die avond! Zodra we de deur achter ons dicht trokken begon hij te lachen en zo kwamen we ook weer met hem thuis. Blijkbaar heeft hij een hele leuke avond gehad!

Herfst en tandjes

2009-10-07T14:54:00.002-06:00

En zo is de herfst inmiddels al weer aangebroken. Wat gaat de tijd toch ontzettend snel. Vorige week zaten we nog tegen de 30 graden aan te hikken en van de een op andere dag stond bij ons thuis de verwarming aan.

Dat heeft op zich ook wel iets. Het wordt weer eerder donker, de verwarming gaat weer aan en de kaarsjes kunnen bijvoorbeeld weer tevoorschijn gehaald worden. (Hoewel we met een kleintje in huis natuurlijk wel moeten oppassen.)Het enige nadeel is dat het ‘s ochtends dus ook weer langer donker blijft en als de wekker afloopt terwijl je nog zo lekker ligt en je hoort de verwarming aan slaan, dan is het wel even moeilijk om je bed uit te gaan.

Ik weet niet of het door het weer komt, of gewoon het feit dat het eerder donker begint te worden, maar Skyler gaat deze dagen ook iets eerder naar bed. In plaats van om 22.00 uur pas naar bed te gaan, ligt hij nu gemiddeld rond 21.00 -21.15 uur op bed. Voorheen hoefde ik dat niet te proberen, want dan begon hij heel hard te huilen. Nu kan ik hem neerleggen, zonder dat hij gaat huilen. Zo af en toe is hij wel eens opstandig en laat hij weten dat hij liever nog niet naar bed zou gaan, maar echt gillen doet hij niet. Hij speelt meestal nog een paar minuten met een speeltje dat in zijn ledikant ligt en dan valt hij lekker in slaap.

Sinds een week heeft Skyler trouwens twee voortandjes. Ik gaf hem op een ochtend voordat ik naar werk ging te eten en dacht iets te voelen. Naderhand eens even met mijn vinger gevoeld en ja hoor, er zat een tandje aan te komen. Dat hebben we geweten ook. De volgende nacht was toch wel zo zielig, hij heeft zo hard gehuild. Gelukkig hebben we hem wel iets voor de pijn kunnen geven, maar we konden de klok gelijk zetten op de uitwerking. Zo zielig!

Een paar dagen daarna was hij ook een beetje huilerig. Ik dacht om nog eens te voelen, zonder eigenlijk iets te verwachten en wat schetste mijn verbazing? Inderdaad, een volgend tandje, met als gevolg dat we die nacht weer een slechte nacht hadden. Het is zo naar om te bedenken dat die kleintjes door zoveel pijn heen moeten. Maar gelukkig lijkt Skyler er tot op heden toe geen last van te hebben, zodra zijn tandjes door het tandvlees heen zijn.

We mogen trouwens wel in zijn mondje voelen, maar hij laat het niet toe om echt goed te kunnen kijken. De foto’s zullen dus nog even moeten wachten.

Sinds dat eerste tandje begon door te komen besloot Skyler overigens dat het voor hem vanaf dat moment gedaan was met de borstvoeding. Hij weigerde iedere keer, maar een fles pakte hij maar wat gretig aan. Misschien blijft mij op deze manier best wat pijn bespaard. Een ander voordeel van dit is dat ik het idee heb dat Skyler ineens wat zwaarder begint te worden. Hij ziet er niet dik uit, maar hij lijkt wat voller te worden. Misschien hebben we dus wel een goed resultaat als we op zijn 9 maandelijkse controle moeten in November.

Ik denk dat Skyler vandaag of morgen ook zal gaan kruipen. Hij rolt sowieso al de hele kamer door en schuift op zijn rug ook een aardig eind door de kamer. Hij weet ook al een tijdje hoe hij zijn knietjes onder zich op kan trekken, alleen heeft hij tot een dag of twee geleden niet echt door gehad dat hij zijn armpjes ook kan gebruiken. Nu heeft hij dat wel door en dus zit hij de juiste houding en schommelt hij wat naar voren en naar achter, alleen moet hij nu nog even ondervinden om zijn armpjes en beentjes te bewegen, zodat hij vooruit gaat komen.

Ok, terug naar de verandering van het seizoen. Bij de verandering van het seizoen hoort niet alleen het veranderen van de dagen en het weer, maar uiteraard ook de verandering van de kleuren buiten. De verandering van de kleuren vind ik zoiets moois! Ik kan daar echt van genieten!

Buiten al deze veranderingen denk ik ook altijd aan de feestdagen die er weer aan zitten te komen! Ik kijk er nu al naar uit! De eerste staat eind van deze maand al weer op de stoep. Halloween! De winkels liggen al weer vol met versieringen en de kostuums hangen er al weer volop. Ook voor Skyler gaan we dit jaar op zoek naar iets leuks, en ik heb al iets op het oog! Geweldig hoe de feestdagen ineens een heel andere betekenis kunnen krijgen met een klein mannetje in huis.

Bell Canyon en Antelope Island

2009-09-16T19:36:00.002-06:00

Het is de laatste tijd heerlijk weer. Niet bloedheet, maar ook weer niet te koud. Eigenlijk is het weer precies goed. Zodoende besloten we er de laatste twee weekenden erop uit te trekken. Vorig weekend zouden een een 'camp out' houden met Troy, Mindy en de kinderen en Brian en Carrie en de kinderen.

Zaterdag ochtend hadden we een hele grote tent in de achtertuin opgezet en daar zouden we die avond met zijn allen in slapen. Eerst hadden we 's avonds een mooi vuur gemaakt in een vuurpit en daarop hebben we "hobo dinners" gemaakt. Zo een hobo dinner bestaat uit een in blokjes gesneden aardappel, een hamburger, uien, worteltjes en selderij. Dit verpak je in alluminium folie en zo laat je het een behoorlijke tijd op het vuur liggen. Ik had dit nog nooit gegeten, maar vond het heerlijk! Ook hebben we die avond marsh mellows geroosterd en die tussen koekjes met chocolade gedaan. Ook erg lekker en vooral een favoriet van de kinderen!

Daarna was het inmiddels bedtijd voor Skyler en dus probeerde ik hem op bed (luchtmatras) te leggen in de tent, maar helaas vond meneertje dat 10x niets. Hij bleef huilen! Ik denk dat hij de tent niet zo een geslaagd idee vond, want bij ieder zuchtje wind bewoog de tent en hoorde je de "muren" klapperen. Zo hebben we die nacht dan ook maar lekker gewoon in ons eigen bed geslapen. Dat is wel een voordeel van een camp out in de achtertuin.

Die zondag waren we al vroeg op om met zijn allen te ontbijten, want we hadden plannen om naar Bell Canyon te gaan. We proberen nog zoveel mogelijk van het mooie weer te genieten. We kunnen straks weer genoeg binnen zitten als alles onder gesneeuwd is.

We hadden ons laten vertellen dat Bell Canyon 3 hele mooie watervallen zou hebben en die wilde we dus wel graag zien. Het was een behoorlijke klim en hebben uiteindelijk alleen de eerste kleine waterval gehaald en zijn daarna nog door gegaan naar een meer, maar de tweede en derde waterval was voor ons allemaal toch net even te ver.
We hadden er niet op gerekend dat het zo een lange hike zou zijn. We hopen dit jaar nog een keer terug te gaan om dan misschien alsnog de tweede en misschien zelfs derde waterval te kunnen bekijken. Het uitzicht was hoe dan ook prachtig en we hebben een geweldige dag gehad. Skyler was op weg naar beneden helemaal uitgeteld en is het arme mannetje in de buikdrager in slaap gevallen.Afgelopen zondag zijn we naar Antelope Island geweest. Antelope Island is het grootste state park wat je midden in het Salt Lake kunt vinden. Vanaf het vaste land ziet het er heel erg verlaten en droog uit, maar niets is minder waar. Wat wonen wij toch in een mooie staat met prachtige stukjes natuur!

De rit naar Antelope Island was iets langer dan we verwacht hadden, maar het was het absoluut wel waard. We waren nog geen 5 minuten op het eiland en we kwamen een Buffalo tegen. Gewoon loslopend over het landschap, geen hekken erom heen. Ik wist dus niet dat dat heel gewoon was. Overal kwamen we ze tegen. Hier en daar een verdwaalde, maar meestal liepen ze in groepen. Achteraf dacht ik nog dat ze het eiland misschien beter Buffalo Island hadden kunnen noemen, omdat we maar 1 Antelope hebben gezien.
Antelope Island heeft ook een hele oude ranch. Het eerste huisje werd in 1848 gebouwd en dat staat daar nog steeds. Uiteraard is het niet meer bewoonbaar, maar het is nu toegankelijk voor iedereen die Antelope Island komt bekijken en de daarbij horende geschiedenis.Ook afgelopen zondag hebben we dus weer een mooie geslaagde dag gehad. We dachten in de eerste instantie dat regen misschien roet in het eten zou gooien, maar het is gelukkig droog gebleven.

Uitjes

2009-08-23T18:08:00.005-06:00

Nu Skyler wat groter is en zijn aandacht op steeds meer dingen kan vestigen leek het ons leuk om deze zomer nog een paar uitjes te maken. Zo zijn we vorige week naar de dierentuin, Hogle zoo, geweest met hem.

Normaal gesproken slaapt Skyler 's middags tussen 1 en 3 dus we twijfelden in de eerste instantie of we zouden gaan, maar we wilde er zelf ook wel een dagje tussen uit en dus zijn we rond 12.00 uur vertrokken. We waren nog geen 5 minuten onderweg en Skyler was al in slaap gevallen.

Bij de dierentuin aangekomen hebben we hem uit zijn autostoeltje gehaald om hem in de kinderwagen te zetten en bij het overzetten werd hij wakker. Ik was bang dat hij hierdoor misschien niet vrolijk zou zijn, maar het tegendeel was waar.

Na het kopen van onze kaartjes zijn we eerst de souveniers winkel in gegaan om een petje voor Skyler te kopen. Het was niet super heet, maar juist dat soort dagen zijn erg verradelijk en dus wilde we het zekere voor het onzekere nemen. Het was sowieso leuk om een souvenier voor hem te kopen, wat hem bovendien nog eens heel leuk stond ook!

De dierentuin heeft ieder jaar een nieuwe tentoonstelling. Zo hadden zij vorig jaar een zeldzame witte aligator en dit jaar was de tentoonstelling "Madagascar". De tentoonstelling draaide vooral om de Fossa, oftwel de fretkat, een van de roofdieren uit Madagascar. Persoonlijk vond ik de tenstoonstelling een beetje tegen vallen, maar dat vond ik vorig jaar van de witte aligator ook. Misschien maken ze er een beetje teveel reclame voor op de radio.

Hogle zoo wordt ieder jaar een klein beetje uitgebreid, soms met nieuwe dieren, maar soms met geboortes. Dit jaar zijn er een olifantje en een giraffe geboren. Het olifantje en haar moeder zijn tijdelijk van het publieke display verwijderd, om ze tijd te geven om aan elkaar te wennen, dus helaas hebben we haar niet gezien. We hebben wel de baby giraffe gezien. Wat een schatje!We hebben veel meer dieren gezien en Skyler vond het allemaal wel prachtig. Hij heeft zijn kleine oogjes uitgekeken. Het is zo mooi om te zien hoe hij de wereld om zich heen helemaal aan het ontdekken is! Hij was tegen het einde van de middag dan ook helemaal uitgeteld en is lekker in de wandel wagen in slaap gevallen, terwijl Dan en ik rustig aan de laatste dieren hebben bekeken.
Afgelopen week zijn we weer met Skyler op controle geweest en heeft hij zijn prikjes weer gehad. Gelukkig ging dat hartstikke goed. Hij heeft uiteraard wel gehuild tijdens het zetten, maar hij heeft er daarna geen last van gehad. De eerste keer, bij zijn 2 maandelijkse controle, heeft hij er ruim anderhalve dag last van gehad.

Net als de afgelopen keren zat hij weer op 83% kwa lengte, alleen zat hij nu deze keer ver onder het gemiddelde kwa gewicht. Hij zat maar op 9%. Maar zijn arts zei dat hij hartstikke gezond is en dat hij er heel erg goed uitziet en dat we ons dus niet ongerust hoeven te maken. Sommige baby's zijn nu eenmaal heel erg lang en andere baby's zijn nu eenmaal wat zwaarder, maar zijn dan vaak in verhouding weer kleiner.

Vandaag besloten we om Skyler mee te nemen naar The living planet aquarium. Dan en ik waren daar zelf ook nog nooit geweest dus het leek ons wel een leuk idee. Het blijkt aan het einde van de straat bij Kari te zijn. We hebben in ons eerste jaar hier een tijdje bij Kari gewoond en hebben nooit geweten dat het zo dichtbij was.

Bij aankomst leek het gebouw van buiten af al best klein en eenmaal binnen bleek dat dit inderdaad waar was. Dat verklaart misschien ook de goedkope toegangs prijs, maar ondanks dat hebben we een leuk middagje uit gehad en hebben we mooie vissen gezien. Dan en ik hebben zelfs een Stingray (pijlstaartrog) aangeraakt. Skyler heeft ook hier zijn oogjes weer uitgekeken en daar gaat het uiteindelijk allemaal om.

Op de terugweg zijn we even bij Kari gestopt. We hadden haar al een tijdje niet gezien. Ze vond het dan ook erg leuk dat wij zomaar even aan kwamen waaien. Helaas had zij wat minder leuk nieuws. Daniel, haar man, is afgelopen donderdag na 9 jaar bij zijn bedrijf ontslagen en heeft buiten zijn laatste salaris geen onkosten vergoeding mee gekregen. Hij gaat nu een uitkering aanvragen. Hij zit er zelfs aan te denken om vervroegd met pensioen te gaan, dus misschien is het wel goed zo. Daniel zelf lijkt er in ieder geval wel vrede mee te hebben.

Ik weet dat ik de afgelopen tijd de blog best links heb laten liggen, maar ik vind het leuk om te zien, via een teller op de blog, dat we toch nog best een aardig aantal lezers hebben. We zouden het dan ook leuk vinden als jullie een berichtje achter laten :)

Kaira

2009-08-15T18:10:00.005-06:00

Het is moeilijk om een blog bij te houden als de computer niet mee wil werken. Het is nog moeilijker om een blog bij te werken als beide computers in huis het begeven. De laptop van Dan geeft alleen nog maar een zwart beeld en van mijn laptop begaf de oplader het.

Het lijkt wel alsof er constant iets aan de hand is met onze computers. Nu heeft Dan van de week een oplader besteld voor mijn laptop via eBay. Voor een aanzienlijk goedkopere prijs dan ik tot op heden toe op het internet heb gevonden. Dus mijn laptop werkt gelukkig weer. De vraag is alleen voor hoe lang? Het pinnetje dat Daniël, tijdens zijn bezoek hier, heeft vast gezet zit weer los. Gelukkig schiet hij nog steeds niet de laptop in en dus kan ik hem tot op heden toe nog gebruiken.

Ik heb vandaag in ieder geval al mijn foto's en muziek op dvd gezet. Mocht de laptop het inderdaad begeven dan ben ik dat in niet kwijt. De vorige keer kon ik nergens bij, totdat Daniël de laptop wist te maken.

Onze klant op werk is onlangs overgestapt op nieuwe computers. Alle oude computers zijn helemaal opgeschoond en zijn allemaal opnieuw geinstalleerd met Windows XP professional. Zo kregen we allemaal een email dat wij een computer konden kopen als we daar intresse in hadden. Met de computer problemen van de afgelopen tijd hadden Dan en ik daar wel oren naar. Het is niet een van de nieuwste systemen en misschien niet een van de snelste, maar we kunnen eventueel allerlei dingen vervangen. Maar voorlopig kunnen we in ieder geval op het internet, mocht mijn laptop het weer begeven. En bovendien vind je waarschijnlijk nergens anders een goed werkende computer voor maar $40.

Er is sinds de laatste blog dan ook weer heel veel tijd verstreken. Ik vind dat zo naar, iedere keer neem ik me voor om de blog vaker te gaan updaten en iedere keer weer lukt het niet..... Ik hoop daar nu dan geen problemen meer mee te hebben. (*klopt af op hout*)

Skyler was gisteren al weer een half jaar oud. Wat gaat de tijd toch super snel voorbij! Hij rolt inmiddels de hele kamer door. Hij kruipt nog niet, maar ik denk niet dat dat nog lang op zich laat wachten. We zullen nu dus echt ons huis babyproof gaan moeten maken.

Zijn mondje staat nooit stil en hij zou het liefst de hele dag eten. De potjes groente en fruit gaan hier erg hard en gelukkig lust hij tot nu toe alles, behalve groene boontjes. We zijn inderdaad inmiddels met het fruit begonnen en dat gaat hartstikke goed. Hij eet een potje groente en een potje fuit op een dag. En als je het hem aan zou bieden dan zou hij waarschijnlijk nog meer eten ook! En wat heeft hij een lol tegenwoordig, nu hij weet hoe hij het eten terug kan blazen.
Ik probeer hem ook zo af en toe gewoon fruit te laten proeven. Zo is hij helemaal gek van watermeloen. Als ik dat aanbied en vervolgens weg neem van hem dan wordt hij boos.
Aanstaande maandag gaan we weer met hem naar de arts, dan krijgt hij weer prikjes en wordt hij weer gemeten en gewogen. Ik ben erg benieuwd naar het resultaat. Ik hoop dat hij net als de laatste keer geen last heeft van zijn prikjes.

We zijn twee weekjes geleden in Milcreek Canyon geweest. Brian was jarig en vierde daar zijn verjaardag. Het is een geweldig mooi stukje natuur met picknick tafels en vuurpitten om eventueel te barbequen. Er loopt een hele mooie beek tussen de bergen door daar en we hebben dan ook wat leuke foto's gemaakt. Skyler vind het heerlijk om buiten te zijn en geniet van alles om zich heen! Het mooie voor ons is dat hij ook zo heerlijk kan slapen na een dagje buiten geweest te zijn. (Niet dat we daar over mogen klagen, want hij slaapt sowieso heel erg goed!)
In al de tijd die verstreken is sinds de laatste blog hebben we goed nieuws gehad, maar helaas ook slecht nieuws! Het goede nieuws is dat mijn nieuwe permanent resident card binnen is. Deze is geldig voor de komende tien jaar en dus heb ik daar voorlopig geen omkijken meer naar!

Het slechte nieuws verklaard de titel van de blog. De meeste mensen weten wie Kaira is, maar uiteraard niet iedereen. Kaira is mijn hondje. We hebben haar rond mijn 16e uit het dierenasiel gehaald. Mijn moeder wilde graag een hondje hebben, maar ik heb uiteindelijk eigenlijk altijd voor haar gezorgd.

Kort nadat wij ons huis kochten werd er bij mijn moeder kanker geconstateerd en vanaf dat moment is Kaira ook bij ons komen wonen. Ook na het overlijden van mijn moeder is Kaira altijd bij ons geweest. Helaas konden wij Kaira tijdens de emigratie niet meenemen. De dierenarts raadde dit af omdat zij al behoorlijk oud was en bovendien heel erg zenuwachtig van aard. De dierenarts was bang dat ze de lange vlucht niet zou overleven.

Mijn vader heeft haar toen in huis genomen. Ze was weer terug op haar oude plekje en had gelukkig iemand die ze kende om zich heen en werd erg goed verzorgd. Enige tijd geleden sprak ik al eens met mijn vader en hij vertelde me dat Kaira nu wel heel oud begon te worden. Ze begon steeds vaker in huis te plassen, zakte door haar pootjes, kon de bank of het bed niet meer opspringen en dat soort dingetjes.

Ongeveer twee en een halve week geleden belde hij mij dat het echt niet goed met haar ging en dat ze niet meer op wilde staan uit haar mand en dat ze vermoedelijk een hersens bloeiding gehad zou hebben. Hij heeft haar toen mee genomen naar de dierenarts waar ze uiteindelijk is in geslapen....

Zo ontzettend moeilijk. Niet alleen voor mij, maar ook voor mijn vader die de hele tijd bij haar is gebleven! Ik weet niet of ik dat aangekunt zou hebben. Op 1 augustus is Kaira gecremeerd en mijn vader gaat haar as uitstrooien bij mijn moeder haar graf.

Het is beter voor Kaira, het is goed zo. We hebben nooit haar echte leeftijd geweten en konden alleen maar schatten. We geloven dat zij zo een 15-16 jaar is geworden, waarvan ze 10 mooie jaren bij ons is geweest!

Druk, drukker, drukst

2009-06-08T19:09:00.002-06:00

Mijn nieuwe functie is gelijk goed begonnen, de titel van de blog geeft een mooie omschrijving hiervan. Het is ontzettend druk op mijn werk! Aan de ene kant wel fijn, omdat de tijd ontzettend snel voorbij lijkt te gaan, aan de andere kant minder fijn omdat je constant in de weer bent.

We zitten midden in een verhuizing en dat brengt veel stress met zich mee. Niet alleen vanwege de verhuizing zelf, maar ook omdat we mensen te kort hebben vanwege ziekte. Maar ondanks dat bevalt mijn functie mij zeer goed. Er kwamen ook leuke reacties van mijn collega's toen bekend werd dat ik de nieuwe leiding gevende zou zijn. Het was erg fijn om te weten dat iedereen blij was met het besluit. Het kan natuurlijk ook anders en het lijkt me dan ook erg naar om op een verkeerde voet met iemand in de functie te moeten stappen.

Dan heeft ook een nieuwe functie en dat in een ander bedrijf. Hij heeft een nieuwe baan gevonden. Hij werkt sinds een paar weken bij het benzine station bij ons om de hoek van de straat. Ik zou in de eerste instantie na mijn verlof een avond dienst krijgen, maar dat kon wegens omstandigheden niet door gaan. Vandaar dat Dan op zoek is gegaan naar een andere baan waarbij hij een avond dienst zou draaien. Op die manier kunnen we zelf voor Skyler zorgen, zonder dat we een oppas nodig hebben. Dan is dan ook ontzettend enthousiast dat hij overdag lekker met Skyler thuis is.

Er is inmiddels al weer ruim een maand voorbij sinds de laatste update op de blog en ik krijg regematig vragen wanneer ik de blog weer eens ga updaten. Ik weet dat ik meerdere malen gezegd heb dat ik de blog weer vaker zou gaan updaten, maar met een kleintje in huis is dat niet altijd even makkelijk. Ik heb me vooral in het begin schuldig gevoeld als ik even een paar minuutjes de tijd nam voor mijzelf en achter de computer kroop. Maar zo af en toe heeft iedereen gewoon even de tijd voor zichzelf nodig en ook voor Skyler is het niet erg om zichzelf een paar minuutjes te vermaken.

En zichzelf vermaken kan hij heel goed!! Hij vind het heerlijk om op zijn speelmatje te liggen en dan de hele boel bij elkaar te brabbelen. Of om te proberen om zijn speeltjes te pakken die aan de boog hangen. Hij krijgt het zelfs voor elkaar om op zijn rug omhoog te kruipen. Sinds een paar dagen heeft hij nu ook goed door hoe hij van zijn rug op zijn buik moet draaien en dat doet hij dus constant. Hij heeft alleen nog niet zo goed door hoe hij dan zijn armpje onder zijn lichaam vandaan moet halen en dan raakt hij gefrustreerd :-)

Een week of drie geleden zijn we ook weer met Skyler op controle geweest en heeft hij opnieuw prikjes gekregen. Hij groeit hartstikke goed en zit dan ook op 87% kwa lengte, kwa gewicht daarentegen zit hij op 25%. In princiepe is hij iets te licht, maar de arts zegt dat zijn lengte dat weer compenseert dus we hoeven ons nergens druk om te maken.

Vanaf zijn laatste controle mochten we ook beginnen met pap en groente en fruit hapjes. De pap lijkt hij nog steeds niet echt lekker te vinden. De groente begint hij langzaam aan lekker te vinden, vooral de worteltjes.

De fruithapjes laten we nog even voor wat het is. We willen namelijk niet dat hij straks alleen de fruithapjes eet, omdat hij de groente niet lekker vind.

Het blijft zo geweldig om hem met de dag te zien groeien, veranderen en nieuwe dingen te zien leren. Veel mensen hadden ons gezegd dat we vooral van deze tijd moeten genieten omdat het aan je voorbij lijkt te schieten. Ik heb nooit gedacht dat dat zo waar kon zijn! Maar het is hoe dan ook geweldig om hem zo te zien groeien!

1 maand verder

2009-05-16T10:42:00.003-06:00

En zo zijn we inmiddels al weer een maand verder na het plaatsen van de laatste blog. De schiet aan onze neus voorbij. En er valt altijd wel iets te doen met een baby in huis en dus besteed ik de laatste tijd ook minder tijd achter de computer. Het mocht dus wel weer een keer tijd worden voor een update!

Het is moeilijk om dan een hele maand te beschrijven, dus houden we het er maar op dat alles erg goed gaat hier. Skyler doet het geweldig en slaapt sind shet begin van deze maand de nacht door. Een enkele nacht wil hij nog wel eens rond 3 of 4 uur eten, maar over het algemeen gaat hij tussen 22.00 uur en 23.00 uur naar bed en wordt dan de volgende ochtend pas tussen 06.30 uur en 07.30 uur wakker. Ik vind het heerlijk!

Hij kan af en toe ook heerlijk brabbelen en we horen hem af en toe schateren van het lachen. Het is zo geweldig om hem met kleine sprongetjes op te zien groeien! (Soms gaat het me misschien wel iets te hard en mag hij nog even lekker klein blijven!)

We hebben hem vorige week mee genomen naar KiddieKandids. Daar hebben wij mooie foto's van hem laten maken. Skyler had er alleen absoluut geen zin in. Hij heeft een aantal keer de boel goed bij elkaar gegild en uiteindelijk besloot hij dat hij wilde slapen. Ondanks alles heeft het ons toch een aantal mooie foto's opgeleverd!

Inmiddels heb ik bericht gekregen van USCIS en zijn mijn biometrics genomen. Volgens de dame die mij geholpen heeft is het nu afwachten voor een eventueel interview, of misschien krijg ik gewoon mijn nieuwe greencard toegestuurd. Ik hoop natuurlijk op het laatste, dan zijn we er voorlopig 10 jaar vanaf.

Op werk zijn er sollicitatie's geweest voor de leiding gevende functie. Mijn leiding gevende is naar een ander gebouw verhuisd en dus kwam haar functie vrij. Afgelopen maandag heb ik dan ook een sollicitatie gesprek gehad en afgelopen woensdag kreeg ik te horen dat ik de functie heb gekregen. Het is een leuke uitdaging, waarbij ik leiding zal geven over 2 warehouses en er zit, niet onbelangrijk natuurlijk, ook een mooie salaris verhoging aan vast.

Voor nu ga ik het hier maar bij laten, zoals ik al schreef, het is erg moeilijk om een hele maand te beschrijven. Ik heb me dan ook maar (weer) eens voorgenomen om de blog wat vaker te updaten.

2 jaar

2009-04-06T14:06:00.003-06:00

Vandaag is het al weer twee jaar geleden dat ik op het vliegtuig stapte en mijn "nieuwe" leven in Amerika tegemoet ging. Het voelt als de dag van gisteren dat ik vertrok uit Nederland en toch zijn er al weer twee jaar voorbij. Wat gaat de tijd toch snel! Ik weet nog goed dat ik als kind op mijn verjaardag zat te wachten, die laatste paar nachtjes slapen leken wel jaren en de jaren nu schieten voorbij als dagen.

Ik ben Amerika binnen gekomen als een zogenoemde conditional permanent resident. Conditional, omdat ik bij aanvraag van mijn visum minder dan drie jaar getrouwd was met Dan. Ondanks dat we al bijna 10 jaar bij elkaar zijn, gaat het om de uiteindelijke tijd die je getrouwd bent. Als je bij aanvraag van je visum minder dan drie jaar getrouwd bent, dan wordt er er waarschijnlijk van uit gegaan dat je alleen getrouwd bent om de greencard. In ons geval is dat niet zo, maar zo zullen er waarschijnlijk wel meer mensen zijn die hetzelfde zeggen en de waarheid toch anders is....

Vanaf negentig dagen voor mijn twee jarig jubileum moest ik dan ook een aanvraag indienen om de condities te laten verwijderen, anders zou ik gedeporteerd kunnen worden. Dacht je klaar te zijn met al dat visum papierwerk, dan dacht je dat toch verkeerd.... Ik moest opnieuw een formulier invullen met persoonlijke gegevens (die de USCIS allemaal al in bezit heeft) en daarbij moest ik ook documenten kunnen overhandigen, waaruit blijkt dat Dan en ik nog steeds samen zijn en wel degelijk in hetzelfde huis wonen. Denk dan aan papieren als gezamelijke bankrekeningen, koop/huur documenten, rekeningen in naam van ons beide en eventueel geboorte aktes van kinderen die uit dit huwelijk geboren zijn. Laat dat nou net even mooi uitkomen, want een beter document is er naar mijn idee niet.

Zo heb ik alles verzameld en opgestuurd toen mijn vader en Daniël hier waren, samen met een check van $545. (Het hele visum proces is zo goedkoop nog niet, ik ben dan ook benieuwd wat het gaat kosten als ik uiteindelijk Amerikaans Staatsburger zou willen worden.) Uiteindelijk kwam er afgelopen donderdag een brief binnen van de USCIS en Dan was zo grappig om mij op te bellen en te vertellen dat mijn aanvraag was afgewezen en dat ik gedeporteerd zou worden. Gelukkig was het een grapje en blijkt mijn conditional status met een jaar te zijn verlengd. Daar schrok ik natuurlijk gelijk weer van, want ik was in de veronderstelling dat de condities verwijderd zouden worden en dat ik nu een greencard zou krijgen die 10 jaar geldig zou zijn. Na wat op het internet te hebben rondgelezen en Minh te hebben ge-emailed, die door hetzelfde proces is heen gegaan, blijkt dat dit maar tijdelijk is zodat de USCIS de tijd heeft om alles af te handelen. Ik moet nu wachten op een afspraak voor biometric services en dan zouden de condities als het goed is verwijderd moeten worden.

Inmiddels ben ik ook al weer een week aan het werk. Helaas heb je hier maar 6 weken zwangerschapsverlof en die zitten er inmiddels al weer op. Vooral de eerste dag heb ik veel moeite gehad om Skyler achter te laten, maar langzaam aan gaat dat nu wel iets beter. Skyler daar en tegen heeft het prima naar zijn zin bij "oma" Anna. Ik werk nu parttime en er zitten misschien 2-3 uurtjes tussen de tijd dat ik naar werk ga en Dan thuis komt en dus bood Anna aan om op te passen. Daar zijn we uiteraard erg blij mee. We zijn nog steeds aan het kijken of onze uren aangepast kunnen worden, zodat we geen oppas nodig hebben, dus hopelijk veranderd dit snel. Ik zou in de eerste instantie een avond dienst gaan draaien, maar 2 weken voor het einde van mijn verlof bleek dit niet mogelijk... Voor nu werkt dit prima en zijn we allemaal blij met deze oplossing, ook Anna, zie het heerlijk vind om Skyler een paar uurtjes te mogen verwennen.

Skyler groeit goed, zo goed zelfs dat hij bij een tussentijdse afspraak bij de kinderarts zaterdag al 10.10 LBS woog. Omgerekend is dit 4.59 KG. De reden van de tussentijdse afspraak is dat we vrijdag avond een beginnend tandje bij hem ontdekte. Bij controle zaterdag was er alleen niets meer te zien, maar de arts zei wel dat ze begreep waarom wij een tandje gezien en gevoeld dachten te hebben, alleen nu zat er niets meer. Ze wil alleen wel dat we al gaan beginnen met gel voor op zijn tandvlees, omdat tanden bij baby's op kunnen komen en ook weer weg kunnen trekken en dat is wat het krijgen van tanden zo pijnlijk maakt voor baby's. Je kunt je dan ook wel voorstellen dat we erg verbaasd waren om met 7 weken al een beginnend tandje te vinden, we hadden beide dan ook net zo een verbaasde blik als Skyler hieronder :-)

Opa en oom Daniël

2009-03-26T23:04:00.006-06:00

Wat gaat de tijd toch ontzettend snel als je het naar je zin hebt. Helaas houdt dat ook in dat aan alle goede dingen een eind komt en zo kwam dan ook gisteren een einde aan de vakantie van mijn vader en broer. Het is niet te geloven dat er al 4 weken voorbij zijn! Deze vier weken zijn veels te snel voorbij gevlogen! Maanden kijk je uit naar het bezoek en voor je het weet is het voorbij....

Op vrijdag 27 februari hebben wij opa en oom Daniël opgehaald op het vliegveld, samen met Troy, Mindy en Kylee. Troy had nog een leuk welkomstbord gemaakt voor mijn vader, waar we allemaal erg om gelachen hebben. (Ik zal hier op de blog maar niet schrijven wat er op stond, voor het geval dat er kleine kinderen mee lezen hahaha) Het was geweldig om mijn vader na een jaar weer te zien en Daniël na al weer bijna 2 jaar! En het was nog geweldiger om hun gezichten te kunnen zien terwijl zij Skyler aan het bewonderen waren!

Mijn vader had een aantal Nederlandse lekkernijen meegenomen, samen met de laatste sneeuwbollen van mijn verzameling, die nog in Nederland stonden. Ik heb mijn verzameling nu dus weer compleet! Tevens kregen we nog een aantal cadeautjes van vrienden en familie, waaronder nog meer zwitsal producten, Skyler zijn eerste armbandje met zijn naam en kleding.

Voor Daniël was dit het eerste bezoek aan Amerika, dus wilde we hem graag het een en ander laten zien. We hebben helaas niet alles kunnen doen wat we graag wilden doen, maar we hebben er voor gezorgd dat zowel Daniël als mijn vader zich goed vermaakt hebben. Bovendien hebben ze beide ook ontzettend van Skyler genoten, dus wat wilden we nog meer?

Zo zijn we onder andere bij de Olympic oval naar het schaatsen wezen kijken. Daniël wilde hier heel graag heen en toevallig stond er in de krant dat de entree gratis zou zijn. Tijdens ons bezoek aan de Olympic Oval hebben we Shani Davis een wereld record zien rijden en is Daniël nog met Gianni Romme op de foto geweest.

We hebben ook Cottonwood Canyon bewonderd en zijn bij de Mormon temple wezen kijken. Dit zijn ook plekken die we met mijn vader vorig jaar bezocht hebben en we dachten dat Daniël dit ook wel graag zou willen zien. Vooral omdat het natuurlijk zijn eerste bezoek aan Amerika was. We hebben gebarbequed bij Freddy thuis en hebben ook nog gebarbequed met de buren. Tijdens de barbeque met de buren hadden Daniël en mijn vader afgesproken om met Troy te gaan schieten op de schietbaan. Zowel Troy als Daniël en mijn vader hebben het goed naar hun zin gehad. Zelfs zo goed dat Troy en Daniël later nog een keer zijn gaan schieten.

Dan heeft Daniël en mijn vader ook nog mee genomen naar Las Vegas. Ze zijn "even" op en neer gereden, aangezien ze toch alle drie een rijbewijs hebben en op die manier niet hoefden te overnachten in Las Vegas. Daniël wilde voornamelijk de "dansende" fonteinen zien van het Belagio. Ze hebben het daar ook prima naar hun zin gehad, totdat ze terug kwamen bij de auto en mijn radio, cd's, papieren en zelfs mijn aapje aan mijn spiegel gestolen bleken te zijn. Ook Daniël zijn jas en MP3 speler waren weg. Mijn vader en Daniël voelde zich hier zo schuldig over (waarom precies snap ik no steeds niet), dat ze bij thuiskomst gelijk een andere radio hebben gekocht voor mij.

Het is moeilijk om 4 weken in een blog te beschrijven, zonder er een boekwerk van te maken. (Ik had de blog dan ook eigenlijk vaker moeten updaten tijdens hun bezoek) Wat niet moeilijk is om te beschrijven, is dat we het allemaal ontzettend naar ons zin hebben gehad en dat Daniël en opa heel erg genoten hebben van Skyler. Maar Skyler is dan ook een heerlijk mannetje, al zeg ik het zelf. Een ding is zeker, hij is geen aandacht te kort gekomen :)
Skyler doet het hartstikke goed en is zat bij zijn eerste controle al goed op het gemiddelde kwa gewicht en zelfs al boven het gemiddelde kwa groei. We zijn dan ook benieuwd naar de volgende controle op 14 april. Verder is hij een vrolijk mannetje, alleen 's avonds voor het slapen gaan heeft hij een huil uurtje, maar dat hoort er allemaal bij.Zoals ik al schreef komt er helaas aan alle goede dingen een eind en dus zijn we woensdag avond nog eenmaal uit eten geweest. Toen ik de camera te voorschijn wilde halen uit de tas om nog wat foto's te maken, bleek er een IPod in mijn tas te zitten. Alvast mijn verjaardags cadeautje van mijn vader en Daniël! Daar was ik natuurlijk super blij mee!! Ik ben dus erg verwend tijdens hun bezoek.

En zo was het gisteren ochtend dan tijd voor het afscheid. Ik heb een hekel aan afscheid nemen.... Ik probeerde me dan ook groot te houden, maar toen mijn vader over de kinderwagen heen leunde om Skyler nog een kus te geven, kon ik mijn tranen niet meer bedwingen. Onnodig om te zeggen dat het dus een emotioneel afscheid was. Maar we hebben no postief nieuws: opa wil Skyler niet te lang missen en heeft dan ook al plannen om met de kerst weer terug te komen en ook Daniël wil graag nogmaals terug komen deze kant op!

De bevalling

2009-02-20T11:24:00.003-07:00

Terwijl ik dit typ is het gewoon al een week geleden dat de bevalling was begonnen. Ik was in de nacht van donderdag op vrijdag een aantal keer wakker geworden om te plassen, niets ongewoons, was het niet dat ik ook wat last had van kramp dat niet weg leek te gaan. Ik heb er verder niet bij nagedacht en ben gewoon weer in slaap gevallen en ben 's ochtends gewoon naar werk gegaan.

Op weg naar werk kreeg ik het idee dat ik misschien wel eens weeen zou kunnen hebben, maar vaak hoor je over voorweeen en dus dacht ik ook hier weer niet te veel bij na. Zo rond 10.00 uur ben ik de weeen toch maar even bij gaan houden en deze bleken om de 7-9 minuten te komen. Ik heb Dan toen een smsje gestuurd dat er wel iets aan het rommelen was, maar dat hij zich er nog niet te veel bij voor moest stellen. Ik wilde hem niet enthousiast maken, om hem vervolgens te moeten melden dat het vals alarm was.

Naar mate de dag vorderde, kwamen de weeen steeds sterker en ze kwamen gemiddeld om de 4-6 minuten. Om 13.00 uur heb ik het ziekenhuis even gebeld en gevraagd wanneer ik moest komen als ik dacht dat de bevalling begonnen was. De vrouw aan de telefoon raadde mij aan om naar huis te gaan en te gaan douchen. Zouden de weeen af nemen, dan zou het waarschijnlijk vals alarm zijn en als de weeen toe zouden nemen, dan zou de bevalling inderdaad begonnen kunnen zijn. Uiteindelijk ben ik om 14.00 uur dan ook naar huis gereden door mijn collega, hij durfde het niet aan om mij zelf te laten rijden.

Dan was inmiddels ook al thuis en was op de hoogte dat ik naar huis toe kwam. Eenmaal thuis aangekomen bleek dat hij rozen en aarbeien in chocolade gedoopt en een beer naar mijn werk toe had gestuurd. Deze verrassing viel dus in het water, maar de bloemen zijn uiteindelijk bij ons thuis afgeleverd. Terwijl Dan de koerier te pakker probeerde te krijgen ben ik gaan douchen. Dat veranderde weinig, de weeen hielden aan en kwamen inmiddels ook een stuk sterker. Dan had inmiddels pen en papier bij elkaar gezocht om de weeen bij te houden, zodat we een overzicht zouden hebben, mocht daar om gevraagd worden als we naar het ziekenhuis zouden gaan.

Telkens als er een wee op kwam zetten, masseerde Dan mijn rug, wat mij erg hielp. Ik kon de weeen goed opvangen als ik kon staan of rond kon lopen en vooral wanneer Dan mijn rug masseerde. Zo zijn we een paar uurtjes bezig geweest thuis. Die dag was ook Kylee haar verjaardag en ze belde of wij nog langs kwamen voor het eten zoals afgesproken. Ik had Mindy inmiddels al ingelicht, aangezien zij bij de bevalling aanwezig zou zijn, en vertelde haar dat ik wel langs wilde komen maar dat ik niet de aandacht van Ky af wilde halen, maar Ky was juist reuze enthousiast en bleef vragen of wij langs wilde komen. Uiteindelijk zijn we toch maar even gegaan, Dan moest tenslotte ook eten. Eenmaal bij de buren in huis kwamen de weeen nog sneller en nog sterker! We zijn uiteindelijk maar een half uurtje daar geweest en toen vond Dan dat ik nogmaals het ziekenhuis moest bellen. Zo gezegd zo gedaan, wij mochten langs komen.
vanwege Kylee haar verjaardag zou Mindy later naar het ziekenhuis toe komen. De weg naar het ziekenhuis was geen pretje. Het zitten in de auto maakte het voor mij moelijk om de weeen op te vangen. Ik was dan ook blij dat ik weer kon staan toen we aangekomen waren. Nadat we ons gemeld hadden bij de balie, werden we naar een kamer gebracht waar ik me om moest kleden in een ziekenhuis japon en vervolgens werd ik op een bed aan de monitor gelegd. Er werden twee banden om mijn buik heen vast gemaakt. Een hield de hartslag van de beeb in de gaten en de andere de weeen. Opnieuw moest ik zitten/liggen en ook nu had ik weer veel moeite om de weeen op te vangen. Er werd inmiddels gechecked op ontsluiting en ik bleek al op de helft te zijn, 5 cm!Er werd ons verteld dat we moesten blijven en dat we over geplaatst zouden worden naar een andere kamer. Oh wat waren we blij, ik was dus echt bezig om onze beeb op de wereld te zetten! Eenmaal in de andere kamer werd ik opnieuw aan de monitor gelegd en uiteindelijk heb ik bij 6 cm onstluiting toch om een ruggenprik gevraagd. Ik heb al die tijd geroepen dat ik het natuurlijk wilde doen, maar ik kon de weeen niet weg werken terwijl ik op bed moest liggen. Het liefst had ik gewoon blijven staan en rondgelopen. Het leek alsof de weeen af namen, maar de band bleek verschoven te zijn en bij de volgende check bleek ik op 7 cm ontsluiting te zitten.

Mindy was inmiddels in het ziekenhuis aangekomen en was super enthousiast over de vordering. De tijd leek erg snel voorbij te gaan, hoewel we toch al een paar uur in het ziekenhuis waren. Rond middernacht zat ik op 8.5 cm ontsluiting en met 9 cm enige tijd later braken mijn vliezen. Om 02.00 uur mocht ik gaan persen. Vlak voordat ik mocht gaan persen, belde mijn vader nog. Ik had hem op weg naar het ziekenhuis ge-smst en hij dacht dat de kleine er nu toch wel zou zijn. Ik heb hem heel even snel aan de telefoon gehad en verteld dat hij nog eventjes moest wachten. Toen ik eenmaal aan het persen begon hield Dan mijn ene been vast en de zuster de ander. Dan had al die tijd geroepen dat hij niet wilde kijken, maar toen het hoofdje eenmaal zichtbaar begon te worden kon hij zijn ogen niet meer af keren. De blik in zijn ogen toen het hoofdje er eenmaal uitkwam was onbeschrijfelijk. Ook de blik van Mindy sprak boekdelen!
Ik moest nog een keer persen en vervolgens werd Skyler om 03.18 uur geboren en op mijn buik gelegd. Wat er op zo een moment door je heen gaat is onbeschrijfelijk. Alles wat je je er bij voor hebgt gesteld is niets vergeleken met het echte moment! Het was zo prachtig! De dokter vroeg aan papa of hij de navelstreng door wilde knippen en uiteraard deed hij dat.

Skyler werd gewogen en gemeten en woog 7.2 LBS (3.3 kg) en was 19.5 inches (49.5 cm) lang. Hij had een 9 op de apgar score en liet even goed horen dat hij aanwezig was!
Skyler werd vervolgens weer lekker bij mij terug gebracht en toen hebben de dokter en zusters ons even lekker alleen gelaten zodat we even heerlijk als een nieuw gezinnetje konden genieten! Uiteraard hoef ik niet te vermelden hoe trots wij wel niet zijn op onze kleine man. Dit mannetje heeft 9 maanden in mijn buik gezeten en eindelijk konden wij hem met onze eigen ogen bewonderen. En dat doen we iedere keer opnieuw en opnieuw en opnieuw.

We kunnen niet geloven dat hij morgen al weer een week oud is, wat gaat de tijd toch hard! Nog een weekje en dan halen we opa en oom Daniel op van het vliegveld!

Skyler Ray Bouwman

2009-02-17T12:40:00.002-07:00

Op 14 februari (mijn uitgerekende datum) om 03.18 uur is onze zoon Skyler Ray Bouwman geboren! Hij woog 7.2 lbs en was 19.5 inches lang, omgerekend is dat 3.3 kg en 49.5 cm. De bevalling was een geweldige ervaring! We houden deze post kort, de laptop is weer eens kapot, maar we wilde dit geweldige nieuws natuurlijk wel even delen! Skyler doet het hartstikke goed en we genieten met volle teugen van hem!

Buikfoto's

2009-02-08T17:46:00.002-07:00

De laatste tijd krijgen wij veel vragen, wanneer wij weer eens foto's op onze weblog plaatsen. Gisteren hebben wij, met 39 weken zwangerschap, buikfoto's laten maken, dus een mooiere gelegenheid is er volgens mij niet. Nu nog even wachten op de inhoud :-)

Zwitsal

2009-02-06T11:36:00.002-07:00

Afgelopen week hebben we van mijn vader een doos vol met zwitsal producten ontvangen. Zwitsal producten voor zowel de beeb als voor mijzelf. Ik wist al een tijdje dat hij iets op wilde sturen, maar ik wist niet precies wat. Ik had hem dan ook aangeraden om de spulletjes gewoon mee te nemen als hij hierheen zou komen, maar eigenwijs als hij is heeft hij het toch opgestuurd. We waren er dan ook super blij mee! De kleine komt voorlopig niets te kort wat betreft verzorgings producten.

In de doos zaten ook nog wat vestjes die mijn vader zijn buurvrouw Lena zelf heeft gebreid! Ook daar waren we heel erg blij mee! Dus Leentje, als je mee leest, hartelijk bedankt!!!

En als laatste zaten er ook nog wat Nederlandse lekkernijen in de doos, waar we uiteraard ook erg blij meer waren. We hebben van het weekend dan ook gelijk eters. Er zaten wat spulletjes in de doos om tomatensoep te maken en Mindy, Troy en de kinderen vinden onze tomatensoep maar wat lekker!

Het is niet te geloven dat ik morgen al weer 39 weken ben. Vandaag nog 8 dagen te gaan. Ik kan me nog als de dag van gisteren herinneren dat we erachter kwamen dat ik in verwachting was. Afgelopen woensdag ben ik weer oip controle geweest en alles ziet er goed uit en alles zit nog mooi dicht. De dokter denkt dan ook dat ik waarschijnlijk toch over mijn uitgerekende datum heen zal gaan. We moeten dus gewoon nog even geduldig zijn, hoe moeilijk dat ook is. Woensdag 11 februari mag ik me weer melden, dan gaan we maar weer eens kijken of er verandering in zit.

Onderstussen ben ik geveld door de griep. Eerst werd Dan van de week ziek, maar dat heeft niet echt doorgezet en nu heeft het mij te pakken. Alleen heb ik weer het “geluk” dat het wel doorzet bij mij. Ik hoop dat ik er snel vanaf ben. Ik zou niet graag met onder andere zo een hoofdpijn en verstopte neus de bevalling tegemoet willen gaan.

Bij deze willen we ook nogmaals van de gelegenheid gebruik maken om Minh en Anh te feliciteren met de geboorte van hun prachtige dochter Sophie! Geniet er van!

37 weken

2009-01-24T12:12:00.002-07:00

Vandaag ben ik al weer 37 weken in verwachting. Bij mijn laatste onderzoek vorige week vrijdag, werd mij verteld dat mijn uitgerekende datum toch 14 februari is, in plaats van de 21 februari waar we al die tijd van uit zijn gegaan. We zijn gewoon een weekje vooruit gesprongen! Tevens heb ik mijn eerste binnenwaardse onderzoek gekregen en alles zit nog mooi dicht en de beeb licht al mooi met zijn hoofdje naar beneden! De dokter vertelde mij ook dat als de beeb op 14 februari nog niet geboren is, dat ik dan uiterlijk op 21 februari ingeleid zal worden. Dus een ding is zeker, binnen nu en een maand hebben wij onze kleine man in onze armen!

De kleine is nog steeds lekker actief en beweegt er aardig op los. Het is een geweldig gezicht om te zien hoe mijn buik heen en weer beweegt, zodra de beeb in beweging is! Dan vind het ook heerlijk om zijn hand op mijn buik te hebben en de kleine te voelen bewegen!

Aanstaande maandag mag ik opnieuw op controle komen en dan krijg ik weer een binnenwaards onderzoek om te kijken of er al wat verandering heeft plaats gevonden. Persoonlijk ga ik er niet van uit, omdat ik ook nog steeds geen zogenoemde braxton hicks heb gehad, het is even afwachten dus.

Het is allemaal wel heel spannend nu. Het kan ieder moment gebeuren, het kan nog weken duren..... we hebben geen idee. Vooral als de beeb besluit om rond de uitgerekende datum te komen, lijken me de laatste erg lang te duren. Ik kijk iedere dag even op de weblog van Minh en Anh die nog maar 3 dagen te gaan hebben voordat hun eerste kindje is uitgerekend! Wat moeten die dagen zenuwslopend zijn!

Mijn vader kijkt er ook erg naar uit om hierheen te komen. De tijd kan niet snel genoeg gaan wat hem betreft! Ik kan me dan ook alleen maar voorstellen hoe het voor hem moet voelen. Hij wordt ten slotte voor het eerst opa en daarbij wonen wij ook nog eens aan de andere kant van de oceaan. Ook voor hem is het nog maar een paar weekjes!

2009

2009-01-04T11:32:00.003-07:00

Allereerst willen wij iedereen een gelukkig nieuwjaar wensen! We hopen dat 2009 een heel erg mooi jaar mag worden voor iedereen, waarin er vele dromen uit mogen komen!

2009 alweer.....Wat gaat de tijd toch ontzettend snel voorbij. Voor ons gevoel is het net alsof er nog geen jaar voorbij is, maar misschien een paar maanden. Maar goed, we mogen niet klagen, ik ben tenslotte ook al 33 weken in verwachting en we hebben als het goed is nog maar 7 weekjes te gaan. Toch wel lekker dat de tijd dan zo snel voorbij gaat.

De feestdagen zijn allemaal weer achter de rug! Kerst hebben we 's middags bij Pam gevierd, waar wij lootjes hadden getrokken per gezin en Dan en ik verwend werden met een giftcard voor Texas Roadhouse. 's Avonds hebben we lekker gegeten bij Mindy en Troy waar we ook lootjes hadden getrokken, maar dan per persoon. Ook hier zijn we goed verwend. Zelf hadden we besloten om thuis geen cadeautjes te doen, omdat we liever alles op orde wilden hebben voor de kinderkamer. We hebben afgesproken dat volgend jaar een mooie kerst zal worden voor ons! Onze eerste kerst als een echt gezinnetje!

Oud en nieuw hebben wij bij Freddy gevierd net als vorig jaar. Het was weer erg gezellig en Angela had zoals gewoonlijk heerlijke hapjes klaar gemaakt. Helaas konden Kari en haar gezin en Pam niet komen, maar dat mocht de pret niet drukken. Mijn vader belde om middernacht om ons een prettig nieuwjaar te wensen en Dan zijn vader belde de volgende dag ook.

De zwangerschap verloopt nog steeds hartstikke goed. Zoals ik al schreef zijn we al weer 33 weken onderweg! Afgelopen vrijdag zijn we weer op controle geweest en de kleine mag volgens de arts volgende week geboren worden, zonder dat dat problemen op zou leveren voor de beeb. Natuurlijk hopen we dat hij gewoon nog een paar weekjes blijft zitten, want een zwangerschap is natuurlijk niet voor niets normaal gesproken 40 weken.

De kinderkamer is inmiddels zo goed als klaar. Anna is nog een muurschildering voor ons aan het maken en dan is het kamertje af. Nu zijn er nog een paar kleine dingetjes die we willen hebben, maar we zijn klaar voor d ekomst van de kleine. We gaan van de week dan ook maar alvast een tas inpakken voor het geval dat de bevalling zich eerder aanmeldt.

Gisteren zijn Dan en ik lekker wezen eten bij Texas Roadhouse, aangezien we toch een giftcard hadden. We hebben besloten om het er deze laatste weken maar van te nemen en we gaan nog een paar leuke dingen doen. Als de beeb er eenmaal is doe je dat toch niet meer zo snel, dus waarom dan niet nu nog even genieten van elkaar.

En dan onze laptop. Onze laptop kan wel gemaakt worden, maar ik denk niet dat ik er zoveel geld aan uit wil geven, aangezien geen enkele winkel ons een garantie kan geven. Het probleem is namelijk dat dat plekje dan altijd een zwak punt blijft en dat het bij het minste geringste weer kapot kan gaan. We gaan met der tijd waarschijnlijk een andere laptop kopen. Voor nu hebben we een laptop thuis van Dan zijn werk. De laptop zou gescrapped worden en Dan mocht hem meenemen van zijn baas. Blijkt dat ding gewoon te werken! Best een mazzeltje voor ons dus. Dus vanaf nu hoop ik de blog ook weer wat vaker te kunnen updaten.

Goed nieuws en slecht nieuws.

2008-12-19T17:33:00.001-07:00

Laten we maar gelijk met het slechte nieuws beginnen…. Onze laptop is kapot en daar baal ik toch best wel van. Hij is van de week van de tafel gevallen, bovenop de oplader en het pinnetje in de laptop is toen naar binnen geschoten. Nu kunnen we de laptop dus niet meer opladen.

Ik heb inmiddels met een zaak gebeld die hem eventueel kunnen maken, maar dat gaat $250 kosten. We gaan nu eerst nog wat andere zaakjes bellen om te kijken of we hem goedkoper kunnen laten maken. Ik heb zelfs een IT mannetje van mijn werk gevraagd of hij hem eventueel zou kunnen maken, maar hij heeft dit zelf nog nooit gedaan en heeft er dus ook de materialen niet voor. Het was natuurlijk te proberen, maar helaas…..

Dat was dus het slechte nieuws van deze week. Gelukkig valt de laptop, zoals het er nu naar uit ziet nog wel te maken, dus dat is wel fijn. Het nadeel is alleen dat ik de laptop vooral veel in het weekend gebruik om mijn vader te spreken en nu is dat dus even niet mogelijk. Ik moet dan tijdelijk ook even gebruik maken van het internet op mijn werk, maar gelukkig vind mijn baas dat niet erg!

Het goede nieuws van deze week is dat mijn vader en mijn broer hun tickets hebben geboekt en dat zij op vrijdag 27 februari aankomen in Salt Lake City, waar zij voor het eerst hun kleinzoon/neefje zullen gaan zien, mits hij zich op tijd aanmeldt. We waren sowieso al aan het aftellen voor de komst van de beeb, en nu gaan we ook aftellen voor de komst van mijn vader en mijn broer! En ze verblijven hier maar liefst 4 weken!

Op het moment sneeuwt het hier behoorlijk en het is erg koud! Het hele weekend verwachten we slecht weer. Alleen vandaag al verwacht men een kleine 15 cm sneeuw! Ik ben benieuwd wat de rest van het weekend ons zal gaan brengen. Op het moment komt de temperatuur niet boven de -7 graden uit en voor vanacht voorspelt men -15 graden…. Ik hoop dat men de wegen goed sneeuwvrij zullen houden, aangezien wij morgen naar Pam gaan voor het jaarlijkse feestje waarbij de kerstman de kleintjes komt verrassen.

Ach we denken maar zo, alles wat nu valt, valt hopelijk in februari niet meer. Ik moet er toch niet aan denken om met dit weer naar het ziekenhuis te moeten om te bevallen! Nog 9 weken en dan hopen we onze kleine man in onze armen te hebben. En dan nog 1 weekje en dan zijn opa en oom Daniel hier!

Oompie Dirk

2008-12-04T11:01:00.004-07:00

Vanmorgen vroeg heeft mijn oompie Dirk de strijd tegen kanker verloren.

Oompie Dirk, waar ben je nu naar toe?
Kun je nu niet meer zien wat ik doe?

Oompie Dirk, ook al ben je nu een ster,
Ik zal je alles laten zien, al is het van heel ver!

Rust zacht oompie Dirk!